coach Clark Kent gaat de uitdaging aan om zelf te doen wat hij cliënten voorhoud. Volg zijn avonturen in zelfhulpland. For free!/ +1 welkom.
Overeenkomsten met echte personen , situaties of zelfs mezelf zijn louter toeval - simply enjoy, or stay away
Louis Lane is vandaag jarig. Wat geef je iemand die alles heeft?, of lastiger nog, Wat geef je iemand die niet van rommel houdt? 'Ik heb niks nodig' zegt ze dikwijls. 'Ik vind het allemaal oké, we hebben genoeg'. Door scha en schande leerde ik dat iets kleins, iets dat je weg kunt zetten, iets dat aan vervanging toe was, iets dat je opeet of op doet, een belevenis (maar geen grote verrassing!), het goed doen (oeff) Een cadeaubon uit een favoriete winkel is verboden want dan 'moet' ze iets gaan kopen en is het niet meer spontaan wanneer ze er zin in heeft. O, en hints, no way. Lastig. Wat gaf ik dit jaar? Origineel blijven is zwaar, maar .. Ik gaf een boek en een kaartje met een belofte; om haar minimalistische levensstijl beter te leren begrijpen en het zelf met 'minder' of 'eenvoudiger' aan te doen. Het is meteen het begin van mijn nieuwe reeks blogs over gaan ontspullen of gelukkiger te gaan zijn met minder zoals Francine Jay het stelt. MissMinimalist.com Uw coach wou niet beginnen met tien-of-zo boeken (dat is nog méér stuff in huis en Louis vindt al dat ik er zovéél heb!). Eén boek dus ! En dit boek wordt het. Omdat het niet gaat over agenda 's bijhouden, vragenlijsten invullen, of slimme opbergsystemen aanschaffen ! Ik ga de Streamline-methode volgen. Doe mee, we zijn vertrokken ! Opgeruimde groet van uw coach Clark Kent,
Het is vijf maanden geleden dat uw coach nog een blog schreef. Dat heeft zo zijn redenen, een nieuwe baan in een andere psychiatrische instelling o.a. , en alle aanpassingen die daar bij komen kijken. Ook niet te verwaarlozen is de ploeg van de PAAZ die je achter je laat. Hard werken in mijn vakgebied is altijd mijn ding geweest (ook prettig), maar een workoholic ben ik al een tijdje niet meer. Werken om te werken maakt mij of mijn leven niet waardevoller. Ik heb ondertussen tot scha en schande geleerd om regelmatig te stoppen en te rusten. Niet gemakkelijk omdat ik altijd drang voel om dingen te 'doen'.
Maatschappelijke betrokkenheid, Mentale gezondheid, Lichamelijke gezondheid, Persoonlijke groei, Ontspanning, Relaties, Zingeving, Financieel, Werk, dat zijn de zeven (levensgebieden) ballen die ik in de lucht dien te houden. Sommige daarvan stuiteren wel weer omhoog als ik ze laat vallen, die zijn van rubber. Enkele zijn brozer en kunnen stuk vallen als dat te vaak gebeurd.
Werk, Persoonlijke groei, Ontspanning zijn voor mij rubberen ballen. Lichamelijke gezondheid en relaties kunnen minder mis-behandeling verdragen.
Druk op één gebied?, even uit balans?, doe het wat kalmer aan op een ander. Het kan. Ik heb het gedaan.
Bloggen heb ik even met rust gelaten. Een half jaar, en nu ben ik terug. Met een nieuwe baan, mijn nieuwe beroepstitel in de GGZ op zak, plannen, én mijn leven intact.
I 'm back ! roept Charles Bradley het uit in 'Good To Be Back Home'.
Ik zal het ook nooit zover drijven als een 'coach' die ik gisterenavond op TV zag. Hij spoot regelmatig Botox want - zo zag hij het - rimpels in je voorhoofd maken je oud, en jonge mensen willen geen oude coach.
Uw coach is eerder trots op zijn beginnende rimpels, toont karakter en wijsheid toch.
Enkele jonge tiener-patiënten noemden mij een chille ouwe (Jezus Christus te paard! hahaha).
Dus doe een dutje tussendoor, denk aan alle ballen, slaap wat langer, lees, ga lunchen met een vriend, wandel genoeg .. We horen weer regelmatig van elkaar.
We leren anderen hoe ze ons moeten benaderen. Ik neem aan dat het zo is. Ik bepaal hoe mensen mij mogen behandelen. Niet soms, maar altijd. Ik neem aan dat als er dingen moeten veranderen, ik diegene ben die daar voor moet zorgen. Als ik iets niet wil, dan zorg ik daar voor. Stopt het niet dan ben ik weg. Er is wel een goede en een slechte manier om mensen op te voeden. Ik heb die moeten leren. Stap 1 is de aankondiging dat de dingen anders moeten. Stel dat jij je partner - op één of andere manier - actief of passief - geleerd hebt om te gaan bij rood en te stoppen bij groen, en je wilt dat nu anders, dan moet je de verandering(en) wel eerst eerlijk aankondigen. Fair is fair. Plots andere verwachtingen hebben zonder verwittiging is een recept voor mislukking. Als je niet langer akkoord bent met hoe de dingen gaan in de relatie en jij wenst dit te veranderen, dan moet je de ander daar wel van op de hoogte brengen. Geef tijd maar wees duidelijk, of streng. Je kunt geen aankondiging doen en dan gedrag toch toelaten omdat het te moeilijk is, omdat je partner gaat zeuren, manipuleren of chanteren.. Daarmee leer jij iemand dat je dat je het niet meent of dat je wel te misleiden/ overheersen/ beheersen bent. Zeggen hoe jij het aanvoelt en hoe jij het wilt - m.a.w. feedback geven - leer ik via de 4G methode (klik hier).
Of ik dat zelf gemakkelijk om te doen vind? Niet altijd nee. Soms kies ik er voor om iemands grillen eerst goed te leren kennen, maar ik wacht er ook niet te lang mee vooraleer er iets mee te doen. Zoek op voorhand gerust naar de juiste woorden, oefen ook eens, en door het regelmatig te durven doen wordt je er ook handiger in. Ze mogen het niet gewoon worden om me mis te behandelen, dan
moeten we te ver terug. En als dat niet lukt?, vraag jij je af. Ten eerste: het is niet omdat er wat weerstand komt dat het mis-lukt is, integendeel. Volhouden. Hoe lang volhouden? Wel, ik vind het ook perfect aanvaardbaar om te kiezen om met sommige mensen niet verder te gaan, zolang we maar gepoogd hebben om met elkaar om te gaan. Ik dreig daar niet mee, ik stel dat duidelijk en dan doe ik het ook. Overspel, oneerlijk zijn, geld verkwisten, fysieke mishandeling, dronkenschap, geen respect, geen vakantie, kleineren, roepen, .. er is heel wat gedrag dat ik niet pik. Ik hou dat soort mensen op een afstand, ga er zo weinig mogelijk mee om, én ja toch heb ik mensen om me heen hoor - fatsoenlijke mensen, fatsoenlijke collega 's, fatsoenlijke .. Vrees dus niet er alleen voor te komen staan. En dan nog .. het is beter om gezond alleen te zijn, dan ziek met iemand. Ik heb het niet over zeer gevaarlijke situaties uiteraard. Het zou bijvoorbeeld vreemd zijn dat je een overvaller jouw mening gaat geven. Zorg voor je eigen veiligheid. Stamp meteen zonder waarschuwing in het kruis en ren weg.
Meer lezen over moeilijke mensen, gebruik de zoekfunctie in deze blog 'moeilijke mensen'.
Jullie weten dit. Uw coach schrijft er vaker over. Mediteren zonder gedoe of 'zweverigheid' - zoals Paul Wilson 'de goeroe van de rust' het noemt - is wat ik al jaren doe. Al zeg ik eigenlijk "wat ik pas jaren doe". Zonder gedoe was voor mij toen - bij het beginnen - belangrijk. Eens ermee begonnen, ben ik er niet mee gestopt. Het heeft zijn momenten, het is niet altijd
moeiteloos, ik heb soms geen 'tijd' of 'zin'. Het is toch wel een mentale discipline. Het mediteren is soms vervelend omdat mijn brein graag bezig is (afgeleid zijn) .. of omdat het liever slapen gaat (lui is) als ik metaal moe ben. ZaZen - gaan zitten - is dan een opdracht ja. Maar het doet altijd goed. Het enige dat me spijt is dat ik er niet eerder mee begonnen ben .. het had me waarschijnlijk kopzorgen en narigheid bespaard (zo is het altijd bij het ontdekken van een levensvaardigheid; eerst komt de test en dan de les). De uitzending van Wanderlust op canvas met Laurence Freeman, een benedictijner monnik, daar heb ik een week naar uitgekeken.
Je kunt het volledige programma nog bekijken op canvas online. Er rustig naar kijken is op zich al een bezinning | meditatie vind ik. Het is dus geen falen als je het stilzitten niet zo goed kunt verdragen, het is eerder normaal want je geest wilt denken en plannen en opstaan. Het is (eerst) ook vreemd om je even af te sluiten van bijvoorbeeld jouw gezin, of zelfs de mensen met wie je aan het mediteren bent. Als we samen zijn hebben we het gevoel dat we ook iets tegen elkaar moeten zeggen. Hij zegt dat hier ook. Alicja Gescinska en Laurence Freeman hebben het wel over meditatie én spiritualiteit (het gedoe?). Ik ben zoals hij zegt een liefhebber in de godsdienst, en blijkbaar is het dan wijs om niet te kiezen en pikken zoals het uitkomt (putting a yaks' head on a sheeps body zoals de Dalai Lama zegt).
Kijk zeker naar de uitleg waarom de Lotus(bloem) het symbool is van verlichting (20:55) Ook de vergelijking van de kerk met muziek - goede en slechte - is verfrissend (37:20) .. niets aan de conversatie is saai. Hoe je het leven ook beschouwt, zo blijkt hier, meditatie doet deugd en helpt om beter te denken en je beter te gedragen (of beheersen). Je wordt er dus geen beter mens dan de andere mensen van, je wordt gewoon beter in het omgaan met mensen (ook jezelf) en situaties. Wanderlust heb ik pas een aflevering of twee geleden ontdekt. Alicja Gescinska pakt het heel goed aan en ze kiest haar gasten goed. Omdat ik dagelijks bezig ben met mensen en hun problemen kijk ik heel weinig naar dit soort programma 's .. tenzij ze zo goed zijn als dit. Uw coach is een fan.
Week 7, en ik bedenk dat coach Clark Kent nog niets heeft gezegd over de 7 houdingen/ grondhoudingen/ attitudes/ gedragingen/ stapstenen in mindfulness. Het hangt wat van de auteur af hoe ze benoemd worden, er zijn er zelfs die er een paar bij zullen doen (na +2.000 jaar traditie is dat een beetje raar, maar oké).
Een beetje de do 's and don'ts van mindfulness : Oordeelvrij ('zonder'oordeel klinkt me onmogelijk), geduld, beginners mind, vertrouwen, niet-streven, aanvaarden, loslaten. Volgens mij gaat het vooral om er beter in te worden, er mee te trainen, ernaar te streven .. niet om het absoluut honderd procent en altijd te kunnen zijn (dat komt immers niet overeen met niet-streven)
Waarom ze zelf vertellen als er mooi volk is dat het eigentijds fris bondig uitlegt. In de plaats van alle oude mannen die ik aan het woord liet tot nu toe , acht korte leuke verhelderende YouTube filmpjes; Je zult rap mee zijn.
Groetjes van coach Clark Kent, ik wens je elke dag beginners mind
vergissingen, baaldagen, enzovoort. Kan je mild zijn voor jezelf bij lijden of mislukking?
Mindfulness, milde open aandacht, is een bijzondere manier van omgaan met wat op ons afkomt (stimulus). Niet alleen met stress, ook met de leuke dingen van het leven waar we uit onoplettendheid aan voorbij lopen.
Maar meestal geven juist stress en lijden ons de motivatie om op zoek te gaan, en over mindfulness te leren (Edel Maex).
Mindfulness training wordt hier gegeven in de stress- en pijnkliniek. Hoewel het dus ook gaat om leren genieten van hier en nu, begint een training meestal vanuit een gemis of lijden.
Coach Clark Kent ziet in de zorgverlening en psychiatrie mensen die precies enkele keren hervallen moeten voordat ze echt aan de slag gaan.
Wat is nu het geheim achter al dat mediteren?
Stel dat een vriend(in) iets zegt en je meteen voelt verdriet. De ongeoefende geest koppelt ze aan elkaar, waardoor het lijkt alsof het gaat om dezelfde ervaring 'gekwetst worden door een vriend(in)'
Een getrainde geest ziet twee verschillende ervaringen, waarbij de ene de aanleiding vormt voor de andere. Wat er gezegd wordt (en door wie, en de omstandigheden waarin ..) = de stimulus (impuls, prikkel) Verdriet voelen (gaan huilen, boos worden, terug roepen, uithalen ..) = de respons (reactie, antwoord, respons)
Een getrainde geest heeft ook leren pauzeren en milde aandacht geven, en ervaart een (kleine) ruimte tussen stimulus en respons (actie en reactie).
Je kunt zeggen "oh, maar dat wist ik al" want instinctief weten we dat dit zo is (goed), maar alleen door discipline en oefening kunnen we ze ook echt scheiden en ervaren we er een ruimte tussen.
Kortom in de plaats van automatisch te reageren (de amygdala schakelt het denkende brein uit, weet je nog), gaan we kunnen kiezen (weggaan, negeren, uitstellen, rustig reageren, later reageren, e.a. )
Die reacties zouden hetzelfde kunnen zijn, maar je hebt er over nagedacht en kiest de minst schadelijke van de schadelijke (die waar je later last mee krijgt).
Iemand zei me ooit "ja maar, als ik met mijn hand een heet voorwerp aanraak moet ik wel onmiddellijk terugtrekken". Geloof mij nu maar dat mediteren je heus niet slomer maakt, en die automatismen blijven heus wel hoor.
Nee, in de vijf jaar dat ik mindfulness beoefen heb ik me heus geen enkele keer blootgesteld aan gevaar of staan twijfelen wat te doen of te zeggen. In tegendeel, ik ben eerder vlotter en snediger geworden. Mild én allert.
Als je even nadenkt, roep je waarschijnlijk niet tegen je baas waarbij je hem uitmaakt voor ..
(mensen zeggen achteraf "ik dacht niet na !", en dat is letterlijk zo maar het is geen excuus om zo bezig te blijven. We hebben een verantwoordelijkheid om te groeien).
Hoe dikwijls heeft mijn vader me als tiener niet gezegd 'leer u eens inhouden manneke'. Zou ik dat eindelijk geleerd hebben rond mijn veertigste?
Als uw coach moet ik zeggen dat mijn pijntjes, mijn ongemak en lijden vaak niet zo groot zijn als de cliënten die ik zie, de mensen in het journaal, laat staan Victor Frankl.
Maar als je in het ziekenhuis beland met een gebroken been en in het bed naast je ligt iemand wiens been moet worden afgezet, betekent dat nog niet dat jouw leed ondergeschikt is.
Mindfulness is zéker ook nuttig in ons gemiddelde leven van elke dag.
Beseffen dat je tussendoor ook niet ziek bent, in de plaats van daar aan voorbij te gaan, helpt om pijn later aan te kunnen.
Als we ziek of ongemakkelijk zijn denken we 'had ik maar geen hoofdpijn', 'had ik maar geen maaglast', 'had ik maar geen faalangst', e.a.
Maar als we dan bijvoorbeeld geen spierpijn hebben, dan staan we er niet bij stil.
Mindfulness is dus niet alleen nuttig bij vervelende gedachten, emoties, toestanden !
Met een geoefende geest bedoelen we dus niet dat je sudoku 's of woordpuzzels invult.
Veel succes met jouw dagelijkse meditaties en korte aandachtsoefeningen.
Morgen nog één maal over stress en pijn en zo, met wat goede raad van psychiater Edel Maex.
Het is geen fysiek gemakkelijke week voor uw coach. Nooit meegemaakt, maar geraak niet bijgeslapen na een reeks nachtdiensten op de PAAZ. Het eerste deel van de dag gaat prima, dan is het steil bergaf (heel ongewoon voor mij). Het kan zijn dat een griepje op de loer ligt, mijn kinderen zijn alle drie al ziek geweest. Who knows.
Ik kan me daarin ergeren .. het zou niet helpen. Het zou niet erg zijn om me eraan te ergeren, maar het zou niet helpen.
Tijdens meditaties hoeven we onze emoties niet te beteugelen. Bij prettige emoties stellen we ons zelfs niet de vraag hoe.
Maar als zich in het leven nu situaties voordoen waarin je ongezonde emoties en gevoelens echt moeten temperen, hoe doe je dat dan?
Is het mogelijk een ongezonde gedachte of een emotie in de kiem te smoren?: voordat hij opkomt.
Uit eigen ervaring weet ik dat dit onmogelijk is. (volgens Chade Meng Tan) Paul Ekman, een vooraanstaand psycholoog, vertelde dat hij dit onderwerp met de dalai lama had besproken. Ze waren het allebei eens dat je niet kunt voorkomen dat een gedachte of emotie opkomt.
De dalai lama voegde er wel iets belangrijks aan toe. We kunnen er weliswaar niets aan doen dat gedachten en emoties opkomen, maar het ligt wel in ons vermogen ze los te laten. Als je een zeer geoefende geest hebt, kun je ze loslaten op het moment dat ze zich aandienen. De Boeddha bracht deze geestestoestand heel mooi onder woorden met de volgende metafoor. Hij noemde het 'schrijven op water'. Telkens een ongezonde gedachte of emotie in een verlichte geest opkomt, wordt hij als het ware op water geschreven: op het moment dat hij wordt geschreven, verdwijnt hij alweer.
Pijn en lijden (ook fysieke) kun je leren loslaten als je mediteert. Hebzucht, aversie, tegenzin,
boosheid, jaloezie, zorgen, verveling, eisen, enzovoorts kun je leren loslaten als je mediteert weet ik ondertussen uit ervaring.
In de training leerde coach Clark Kent dat visualiseren helpt. Beelden als 'schrijven op water' of 'je gedachten in een zeepbel laten ontsnappen steeds verder weg', 'de zaadjes van een paardebloem die wegdrijven op de wind', of 'emoties zijn als wolken, tijdelijke verschijnselen aan de hemel' .. doen het voor mij in échte situaties ook reeds, niet alleen op mijn kussen of op mijn bankje.
Waarom dit werkt? Ons brein denkt in beelden (doet het razendsnel), niet in woorden. Een beeld oproepen, je beelden voorstellen, vertalen in beelden, beeldend, een gedachte in een beeld voorstellen, .. het helpt omdat je hersenen zo werken. Pure wetenschap.
Je kunt ongezonde gedachten of vervelende emoties dus helaas niet voorkomen. Je kunt wel leren ze snel los te laten.
Hoe gaat het dagelijkse mediteren jou af?
Nu ik het lastig heb met die moeheid (ik zeg expres niet dat ik moe 'ben' ) ga ik toch zitten mediteren, ook al val ik bijna om. Vreemd genoeg blijven juist die meditaties me het beste bij, en ontspant het gedacht er aan me overdag nog.
Blij dat morgen de laatste werkdag is deze week, sluit ik af met een meditatie in mijn living.
Namaste van coach Clark Kent
WU-WEI ('OE-WEE') niet doen en moeiteloze actie, dat was het allesbehalve. Misselijk was ik twee dagen na mijn nachtdiensten, alsof ik me door de dag moest worstelen, waadde door moeras als ik liep, gedachten waren stroperig als gelei, bah ! Alles was een inspanning, zelfs lezen, zelfs een dutje doen. Gelukkig maak ik dit haast nooit mee, goed dat mijn jongere collega 's graag nachten doen om een centje bij te verdienen want mij is het dat niet waard.
Spontaniteit, niet doen, flow, heeft niks te maken met suffe inactiviteit. WU WEI betekent letterlijk vertaald niet proberen of niet doen. Het gaat over optimaal actief en effectief zijn en voelen of je niets doet terwijl je soepel dingen afhandelt. Je komt in WU-WEI aanwaaien; het gaat vanzelf, in ritme. Uw coach is beginnen lezen in 'Proberen niet te proberen' van Edward Slingerland. We volgen voor de training in mindfulness nog steeds 'Doorzoek Jezelf' van Chade Meng Tan, doch op één been kan je niet staan en ik maak zijsprongen naar veel geweldige boeken en ideeën die ik door de jaren heen las. Als jouw interesse gewekt is door mediteren (mindfulness mediteren en leven) dan ga jij dat ook doen. Heel toepasselijk, want daar zitten mediteren op je kussen of je bankje of stoel blijft ook proberen om al het doen en proberen te laten, alleen bij je adem blijven. Het basisidee van het boek is dat we door te proberen, door gretigheid, door voorbereiding, door moeite te doen, door hard onze best te doen, we juist niet bereiken wat we willen. En hoe moeilijk het is om je best te doen om niet je best te doen (een paradox). Ondertussen weet je dat ontspanning te meten is in je brein. Edward Slingerland begint zijn boek met een spel in het wetenschapsmuseum waarbij spelers allebei een hoofdband met elektroden dragen en een metalen bal die tussen hen in op een tafel naar de andere toe moeten duwen door het meest ontspannen te zijn.
Mindball heet het. Hoe meer alfa- en thètagolven de hersenen voortbrengen wanneer ze ontspannen zijn des te meer kracht oefenen ze uit op de bal. De spelers doen zichtbaar hun best om zich te ontspannen. Ze sluiten hun ogen, ademen diep en nemen bijna een soort yogahoudingen aan. De paniek die zich van hen meester maakt als de bal hun kant op komt, wordt doorgaans gecompenseerd door de gretigheid van hun tegenstander. Beide spelers verliezen om de beurt hun zelfbeheersing terwijl de bal heen en weer rolt. Het spel laat zien hoe moeilijk het is om je best te doen om niet je best te doen. In mijn werk zie ik vaak hoe gewone conversaties de mist in gaan wanneer mensen beginnen nadenken over hun verbale reacties. Ze blokkeren, komen niet spontaan over, reageren niet meer op wat de ander gezegd heeft omdat ze een antwoord klaar hebben, voelen zich niet begrepen, luisteren niet meer goed .. Als hulpverlener wordt je pas goed als je de techniek na een tijd kunt laten varen en de conversaties beginnen vloeien. Als ik spontaan ben zeg ik dingen waarover ik absoluut niet nagedacht heb en die achteraf schitterend uitpakken. Alsof het zo hoorde. Als ik ontspannen ben, lijkt het moeiteloos. Een medewerkster van me was er van overtuigd dat ik gedachten kon lezen. Ze beweert dit tot op de dag vandaag nog. Niet dus, maar ik snap waar ze die indruk vandaan haalde. Zij leest deze blogs ook. Zo zei ik laatst tegen een stoere cliënt met moeilijkheden zichzelf te beheersen dat ik aceton rook. Hij rook het ook. "Je hebt je nagels toch niet zitten lakken" zei ik tegen deze supermacho. Lijkt toch een heel verkeerde reactie (dacht ik ook prompt), maar hij reageerde cool en lachend. Wat ik ontdekte was dat hij bij bepaalde onderwerpen over de rode raakt, maar dat hij niet twijfelt over zijn mannelijkheid. Mocht ik dit overdacht hebben, dan had ik dat niet meteen gezegd, de woorden ingeslikt, maar nu nam mijn intuïtie spontaan over omdat ik niets probeerde. Ik raad het niet aan als techniek, humor is geen truc. 'Spring maar in de Schelde dan bent u meteen gewassen', 'Allesreiniger drinken is toch ook niet halal', zijn dingen waarmee je niet moet experimenteren, maar ze kunnen er wel eens uit komen. Het beste dat je als hulpverlener kunt doen is soms present zijn en meedrijven op de golven van de groep of het individu. WU-WEI Humor is ook zoiets dat komt aanwaaien in gesprekken. Heel moeilijk je vinger op te leggen hoe, maar het gaat prima als je niet grappig probeert te zijn. Voor mij werkt het zo. Vroeger dacht ik mijn grappen en woordspelingen op zouden geraken, ze saai zouden worden, maar ik ontdekte dat als ik ze er maar uit flapte er ook telkens nieuwe kwamen. WU-WEI. Vandaag had ik niets bijzonders om week vier mee te beginnen, en hup WU-WEI, mijn blog is er toch. Succes met mediteren jij. Groeten van coach, nog een beetje moe, Clark Kent
Mijn nachten zitten er bijna op, nog een uurtje en dan komen de collega 's van de vroege en kan uw coach richting zijn bed fietsen.
Week drie zit er op, maar voordat ik met jou begin aan week vier van de training bezin ik even waarom ik dit doe. Ah, voor mezelf, én voor wereldvrede zou Chade Meng Tan er aan toevoegen. Zijn boek blijven we volgen. Even gemijmerd over mijn bedoelingen, en de effecten die ik zelf een vijftal jaar ken. Je weet ik doe deze training met jou omdat ik al een tijdje minder en minder mediteerde en opnieuw wat spanning, ongeduld en agressie begon te ervaren. Ik kon het nog goed herkennen en observeren, maar wat minder berijden het wilde paard in me. Een nieuwe week. Het is goed om me even voor te houden wat dit allemaal voor me doet. 1. Voel me opmerkzamer voor dagelijkse dingen als eten, lopen, zitten, het bijzondere in gewone dingen zien. Leef meer in hier en nu.
2. Meer innerlijke rust. 3. Minder afleiding door emoties. 4. Verbetert mijn relaties met anderen. Ik kan meer geduld opbrengen, openheid, medeleven ontwikkelen. Ik oordeel minder snel. 5. Ik onderneem wat meer actie zonder vermoeid te zijn. 6. Heb meer mentale veerkracht, ben rap terug zen. 7. Ik slaag er in constructiever te zijn. 8. Verbetert mijn humeur. 9. Helpt mij bij pijntjes en tijdens pijnlijke kiné voor mijn schouder. 10. Helpt me goede voornemens vol te houden, ik ben content met stap voor stap gaan. Er is veel degelijk westers wetenschappelijk onderzoek naar gedaan, en als je deze blog tot hier gevolgd bent en je de oefeningen deed dan voel je nu zelf vast en zeker ook al positieve effecten. Dat helpt om door te zetten. Als je alleen mee leest weet dan dat Je veel te weten kunt komen over mindfulness door er over te lezen, maar je het pas echt zult beleven als je het beoefent. You can learn about it by reading, You can only learn it by doing. Bij de volgende blog zitten we in week vier, halverwege jouw training al. Succes, namaste, coach Clark Ken
Wanneer je wat verder bent in de beoefening van mindfulness en meditatie vindt je zeker de juiste
boeken en filmpjes voor jou. Je kunt er zo ver in gaan als jij wilt, uw coach houd van de eerder nuchtere en westerse aanpak. Je mag gerust de meer spirituele kant op gaan, maar meditatie is absoluut niet magisch, het is een techniek die iedereen kan leren (ergens in geloven is onnodig !).
Ik herlas mijn blog en zag dat ik in mijn leven vaak gelijkaardige zaken doe, nu ben ik ook net weer begonnen in een spannende roman en de komende nachtshift zal mijn grenzen en slaap zeker beïnvloeden. Ik ga op het juiste moment opnieuw aan de slag met grenzen. Je vindt via deze link ook een geleide meditatie, die ik nu ga doen.
Vrije dag. Op zo 'n dag is gaan zitten even lastig dan op een vermoeiende dag, of gelijk welke dag. Luiheid slaat toe. Puur op karakter gaan zwemmen. Chanske, zwemmen kon maar tot 10:00 u, vroege vogels konden nog net binnen voordat het drie dagen gesloten is voor publiek (kampioenschappen in 't olympisch bad).
deze mensen hadden pech.
Bakker, groenteboer, naar huis. Kwam ik een ex-patiënt tegen die nu bij Edel Maex naar de mindfulness-training gaat. Uw coach wou natuurlijk weten hoe hem dit beviel. " Het kwam precies op tijd voor me, heb ik het gevoel, blij met de kans, dat ik op het nippertje kon inschrijven. Het doet me goed, ik sta opnieuw voor de klas, voorlopig halftijds. Nu doe ik écht iets voor mezelf. Hopelijk houd ik vol."
Uw coach zei dat hij die training zelf ook twee keer had gevolgd (een verstandige zelfonthulling kan nooit kwaad). Zelf mediteer ik vijf jaar en het blijft steeds terugkeren naar de adem, maar het is die moeite waard. Clark wenste hem gemeend (mindful) succes met de training.
De ontmoeting deed me denken aan de eerste stappen in de training, aan de rozijn ! Week 1 is niet alleen de bodyscan. Week 1 is ook je eerste hap van elke maaltijd aandachtig proeven en eten. Waar heeft dat mee te maken? ..met stoppen, landen, en kijken. Ik leg het kort uit.
Die eerste hap is een symbool, en een oefening. Wij - moderne westerlingen -happen en slikken wat weg zonder aandacht. Zal ik hier een foto bij plaatsen van frieten, chips of pizza ? (toch maar niet, njammmie) Stoppen, landen, kijken isstap éénvan de 7 stapstenen in mindfulness volgens Björn Prins' boek Mindful@Work.
Stoppen, landen en kijken (ik bespreek alleen dit punt, het komt overeen met alle trainingen, de rest is zijn methode)
Wees trouw aan jezelf
Vervang de ene drug niet door de andere
Wet van het effect
Werk dagelijks aan je veerkracht
Wijt het aan jezelf
Verzorg je communicatie
Stoppen, stoppen is uit je doe-modus komen. Weet dat ook denken een gedrag is, ook denken is dus iets doen. Wie in de eerste week geen tijd inplant voor de oefeningen, raakt snel overspoeld door allerlei zaken die dringender waren dan oefenen. Wie er wel toe komt, bekijkt voor de eerste keer de drukte, pijn of stress. Daar lig je dan, en de drukte, emoties, plannen, pijn, ongemak, jeuk aan je neus ..overvalt je. Oh Clark ik wil graag mee doen maar ik ga liggen en dan wordt ik al boos zei iemand me. Jij bent dus normaal ! Maar je hebt op deze milde manier (gaan liggen, gaan zitten) jouw onbewuste processen doorbroken, en dat is heel wat (niet niks). Je voelt je er wat machteloos tegen over, maar het is belangrijk. Geen nood, het is de eerste stap van doen naar zijn. Proficiat, oordeel niet te snel negatief over deze prestatie, goed zo !
Landen, Je landt hiermee in het nu-moment. Je adem en je lichaam observeren is altijd in het hier-en-het-nu. Jij en ik zijn te vaak bezig met wat voorbij is, en wat nog gaat komen. Op die manier verliezen we de belangrijkste tijd van ons leven uit het oog, het nu, en ons lichaam (ont-spanning, stressopbouw) nondedju. Het is perfect mogelijk om je lichaam ontspanning te gunnen, te vragen om te ontspannen, de boel even te laten gaan. Jij en ik kunnen ons lichaam de toestemmingte geven omlos te laten. Kijken, Je laat toe wat er is. Wat er ook in je gedachten speelt, laat het toe. Zeg tegen jezelf het is denken, denken, denken.. Bij emoties hetzelfde ..laat ze toe, vecht er niet mee, kijk toe. Je kijkt rond in je eigen. Vertelt jouw lichaam je iets? Laat je lichaam spreken. Laat het toe en zeg ..interessant pijn ..interessant verdriet ..interessant zwaarte ..interessant aanstekelijke lach ..interessant een wind ..interessant irritatie ..interessant ..dank je dat je me dit laat merken daar heb ik wat aan ..interessant. Elke (formele) oefening vanaf 3 minuten - waarbij je uit je doe-modus stapt en ruimte maakt om er te zijn - is waardevol. In al je dagelijkse routines (informeel), in de rij aan de kassa, in de file, op toilet, op je stoel, op je werk, thuis, wachtend aan de automaat .. kun je stoppen-landen-kijken. Resultaat: Je wordt stabieler, creatiever, krijgt een snellere geest. Dit is bewezen bij metingen van hersengolven. Naast de tijd manipuleren, is ook dit een ferme winst die je maakt door te mediteren. ..gewoon door stoppen, landen, kijken toe te passen Het is ook het eerste dat men doet in een mindfulnesstraining; Je een rozijn, een snoepje, eenstukje cake laten proeven met aandacht. Sommige deelnemers hadden die rozijn al meteen ingeslikt, anderen walgden van het lange proeven, lusten geen rozijnen, weer anderen hadden nog nooit zo lang op iets gekauwd en waren verbaasd.
Vreemd genoeg is dit stoppen en aandacht schenken de weg naar betere acties !
stoppen, kom uit doe-modus
landen, land in het hier-en-nu
kijken, interessant !
dit is dus ook een oefening in aandacht. Bodyscan voor je lichaam, eerste hap voor je dagelijkse bezigheden. Zo alweer een geheim uit de trainingen onthuld. Dit was veel lezen, voor het weekend staat er een filmpje klaar (we houden van afwisseling). Groetjes van coach Clark Kent die eens gaat stoppen (voor vandaag toch)
Vandaag, geen tijd om te lezen (misschien straks in bed) ; werken en op visite bij vrienden. Op de lange rit naar het ander uiteinde van het land heb ik wél geluisterd naar ' Meditation for Dummies ' (Stephan Bodian). Audioboeken zijn geweldig om in de auto toch iets interessants te horen én moeiteloos iets bij te leren.
Als je nu per toeval deze blog vindt, fijn, je kunt mee volgen. Ik ben in week 2 van de training mindfulness zoals die wordt aangeboden door o.a. Edel Maex.
Met dit verschil dat het gratis is, en ik in vijf jaar sinds mijn eerste training bij Edel al veel verschillende dingen gelezen en ervaren heb over mindfulness, meditatie, .. en dat ik het zelf ook doorgeef aan cliënten op mijn werk in de psychiatrie (PAAZ).
Week 2 wordt :
iedere dag 45 minuten bodyscan
verschillende keren per dag 3 minuten ademruimte
hoofdstuk 2 van Mindfulness, In de maalstroom van je leven (Edel Maex). Als alternatief lees ik nu 'doorzoek jezelf' van Chade Meng Tan (medewerker 107 bij Google, techneut en wetenschapper).
Alvast dat is één programma. Wij gaan deze week ook zittend mediteren, je bent er klaar voor.
Als je denkt dat het veel tijd in beslag neemt die je niet hebt, probeer het toch acht weken te doen want nadien kom je toe met een kwartier tot enkele minuten per dag !
Nee, ik zwalpte niet over de weg op de tonen van een relaxatie-cd. Het is een luisterboek, vol uitleg en tips.
Trouwens voor diegenen die zouden denken dat je van mediteren minder alert zou worden, onoplettend, verstrooid, traag, high .. het tegendeel is waar. Je wordt geen hippie, je zult geen zweverig type worden, geen vreemde alternatieve onpraktische levensstijl moeten aannemen, verre van !
Wie mij kent, wie mij ziet, zal me nooit verwarren met een boeddhist, verwaaide typ, nozem, of wat je fantasie rond mediterende mensen ook zou kunnen zijn.
In sport en business wordt mindfulness (meditatieve aandacht) aangewend om georganiseerder te worden, meer focus te ervaren, rustige aandacht te krijgen, om alles wat efficiënter te doen.
Ik heb bijvoorbeeld bij een loopmeditatie nog nooit onoplettend een kruispunt overgestoken of voor een fietser in gelopen.
Aandacht kennen we allemaal. Meta-aandacht is aandacht voor de aandacht, dus het vermogen om op te merken dat je aandacht afgeleid is.
Het is het geheim achter concentratie. Vergelijk het met fietsen waarbij je het vermogen hebt om je voortdurend aan te passen om op je zadel te blijven zitten. Je corrigeert de hele tijd, herstelt je evenwicht, trapt, stuurt, ook al zie of merk je dat zelf amper. Zo gaat het ook met concentratie, je herstelt steeds je aandacht. Het resultaat is constante aandacht: concentratie.
" Sh!t, weer even met mijn gedachten weg." " Oeps, weer met andere dingen bezig." " Ai, al tot twintig geteld met die ademhalingen in de plaats van 8, 8, 8, 8 . " " Oei wat een flater was dat gisteren. O jee, vorige jaar .. " " Straks nog dit en dat .. " " Jeuk aan mijn neus, pijn aan mijn zitvlak." ..
Als ik mediteer ben ik dus niet van de wereld. Ik ben ontspannen en tegelijkertijd alert. Kalmte en helderheid komen dan bovendrijven.
Meditatie is fitness.
Ik heb altijd de intentie om mijn ademhaling te volgen, en dan merk ik dat mijn aandacht groeit.
Soms kom ik in een toestand die men flow noemt, het gaat als vanzelf (zoals fietsen). Ik val samen met mijn ademhaling.Dat duurt een paar seconden, en dan dwaal ik af. Ik val ten prooi aan afleiding. Ik ga over van alles en nog wat fantaseren of dagdromen.
Onze standaardreactie is dan vaak dat we onszelf streng toespreken. Ik zeg dan wel eens tegen mezelf " Je kunt niet eens een minuut stilzitten zonder afgeleid te zijn !
Mediteren is te moeilijk voor jou. "
Gelukkig leerde ik een goede manier om er mee om te gaan, want dit blijft gebeuren.
1, Je richt simpelweg opnieuw je aandacht op het object van je meditatie, namelijk je ademhaling 2, Bedenk dat telkens terugkeren naar de ademhaling vergelijkbaar is met het aanspannen van je bicebs tijdens een workout in de gym. Je faalt niet als je aandacht afdwaalt, het is een onderdeel van het proces van groei. 3, Sta er even bij je innerlijke houding stil, hoe jij jezelf behandelt. Kun je je houding aanpassen en op een vriendelijkere manier naar jezelf kijken met enige nieuwsgierigheid. Zit jezelf niet op je kop.
Zenmeesters hebben hier zelfs een naam voor (morgen meer ..)
Ik vraag mijn dochter en zoon waarom ze zo rennen.
Coach: " Waarom rennen jullie ?, het regent toch niet meer. " Tegelijk: " We hebben zojuist onze missie volbracht (en ze noemen voorwerpen op die ze ' verzameld hebben ' onderweg)
Coach: " Een schoolproject?, moeten jullie zaken zoeken? "
Supergirl: " Nee, de stemmen zeggen wat we moeten doen !, en ze volgen ons, met helicopters. "
(DAT hoor je als psychiatrisch hulpverlener liever niet van je tieners, dat ze stemmen horen.)
Superboy: " Ze roepen door de gsm waar 'ze' zijn en dat we het op een lopen moeten zetten omdat ze vlakbij zijn ! "
Coach : " Ik snap het niet. "
Tesamen: " Zeg pap we zijn op zombie-missie gestuurd, dat is een gps spel, ze roepen de straten waar je bent, geven opdrachten, zeggen wanneer er zombies achter ons aan zitten en zo. "
Coach : " Wat is dat ? "
Supergirl : " Zombies, Run! , dat is een app op de smartphone, cool. "
Superboy : " Ik zag haar lopen en ik dacht ik doe eens mee, best wel sportief zo terugkomen van school. "
Kids these days.
Wees zacht voor jezelf, groeten van coach Clark Kent,
Louis Lane is vandaag jarig. Wat geef je iemand die alles heeft?, of lastiger nog, Wat geef je iemand die niet van rommel houdt?
Een cadeaubon uit een favoriete winkel is verboden want dan 'moet' ze iets gaan kopen en is het niet meer spontaan wanneer ze er zin in heeft.
