Mediteren met coach 16, Audioboek voor Dummies.

Vandaag, geen tijd om te lezen (misschien straks in bed) ; werken en op visite bij vrienden. Op de lange rit naar het ander uiteinde van het land heb ik wél geluisterd naar ' Meditation for Dummies ' (Stephan Bodian).  Audioboeken zijn geweldig om in de auto toch iets interessants te horen én moeiteloos iets bij te leren.

Als je nu per toeval deze blog vindt, fijn, je kunt mee volgen. Ik ben in week 2 van de training mindfulness zoals die wordt aangeboden door o.a. Edel Maex.

Met dit verschil dat het gratis is, en ik in vijf jaar sinds mijn eerste training bij Edel al veel verschillende dingen gelezen en ervaren heb over mindfulness, meditatie, .. en dat ik het zelf ook doorgeef aan cliënten op mijn werk in de psychiatrie (PAAZ).

Week 2 wordt :

• iedere dag 45 minuten bodyscan
• verschillende keren per dag 3 minuten ademruimte
• hoofdstuk 2 van Mindfulness, In de maalstroom van je leven (Edel Maex). Als alternatief lees ik nu 'doorzoek jezelf' van Chade Meng Tan (medewerker 107 bij Google, techneut en wetenschapper).

Alvast dat is één programma. Wij gaan deze week ook zittend mediteren, je bent er klaar voor.

Als je denkt dat het veel tijd in beslag neemt die je niet hebt, probeer het toch acht weken te doen want nadien kom je toe met een kwartier tot enkele minuten per dag !

Nee, ik zwalpte niet over de weg op de tonen van een relaxatie-cd. Het is een luisterboek, vol uitleg en tips.

Trouwens voor diegenen die zouden denken dat je van mediteren minder alert zou worden, onoplettend, verstrooid, traag, high .. het tegendeel is waar. Je wordt geen hippie, je zult geen zweverig type worden, geen vreemde alternatieve onpraktische levensstijl moeten aannemen, verre van !
Wie mij kent, wie mij ziet, zal me nooit verwarren met een boeddhist, verwaaide typ, nozem, of wat je fantasie rond mediterende mensen ook zou kunnen zijn.  

In sport en business wordt mindfulness (meditatieve aandacht) aangewend om georganiseerder te worden, meer focus te ervaren, rustige aandacht te krijgen, om alles wat efficiënter te doen. 

Ik heb bijvoorbeeld bij een loopmeditatie nog nooit onoplettend een kruispunt overgestoken of voor een fietser in gelopen. 

Vriendelijke groeten van jouw coach Clark Kent,

Mediteren met coach 12, Dodge This, Emotions in slow motion

We zijn in week 1 van de 8 weken dat we mindfulness trainen.

We doen 45 ' bodyscan (ligmeditatie), en verschillende keren per dag 3 ' adempauze (zitten en letten op je ademhaling). We doen ondertussen ook kennis op, ik lees met jou indoorzoek jezelf (Search inside yourself) van Chade-Meng Tan.

In hoofdstuk 1 toont hij aan dat zelfs een techneut iets kan hebben aan emotionele intelligentie, en dat het hier gaat om exacte wetenschap niet zweverigheid.

Via meditatie kun je jouw emotionele brein (amygdala) minder actief maken. De amygdala fungeert als een soort ' bewaker ', hypergevoelig en akelig precies. Ze kiest altijd onder het motto ' voorkomen is beter dan genezen ' en gaat in op elke bedreiging uit de omgeving. Het is een heel belangrijk deel van de hersenen, maar ook primitief en je kunt het beter reguleren.

Via meditatie kun je ook doen aan ' affect labeling ' (Matthew Lieberman). Bij gevoelens benoem je met een woord wat je voelt, en dat maakt het gevoel beheersbaar. De prefrontale cortex die dit doet wordt gezien als het ' rempedaal ' van ons brein.
Door het benoemen maak je het jezelf gemakkelijker om daarmee om te gaan.

Via meditatie kun je emoties waarnemen, hoe ze opkomen en weer wegebben. Wij ervaren emoties niet alleen psychologisch, maar ook via een fysieke ervaring. We krijgen emoties beter in het vizier via aandacht voor ons lichaam. Het vermogen om onze emoties zo waar te nemen, hoe ze intenser worden, afzwakken, verdwijnen .. maakt dat we ze ook beter in de hand kunnen houden.

Gisteren maakte Meng het punt al dat we daarom via ons lichaam het beste in contact komen met onze gevoelens.

Door er bij te blijven met aandacht, zie je ze (emoties, pijn, lichamelijke gewaarwordingen, gedachten ..) als een duveltje uit een doosje tevoorschijn komen en in slow motion weer wegebben.
Zoals Neo in de film The Matrix kun je ze dan ontwijken.
We kunnen niet echt de tijd vertragen, maar wel bewust kiezen wat te doen - de juiste respons kiezen i.p.v. uit te barsten, iets te zeggen waar we later spijt van gaan hebben.

Dus daarom richten we ons in het begin op ons lichaam, en onze ademhaling (niet op gedachten) via de bodyscan.

Ik ga me dit jaar voorbeeldig gedragen

Hoe moeilijk kan het zijn?, nog die enkele uurtjes .. tot 2016

Ik zeg niet dat ik superman ben .. maar ..

171 dagen ver in de uitdaging met het paarse polsbandje om (A Complaint free World) en de stand is
Will Bowen 6 - Clark Kent 6 - en jij ?

Vandaag bekent Will Bowen in zijn blog dat hij de allereerste keer 21 dagen-aan-een-stuk niet klagen haalde omdat hij 18 dagen op een zwijg-retraite was en dus maar 3 dagen moest opletten om het te halen. Een beetje vals spelen toch.

De keer daarop besprak hij in zijn boek 'A Complaint Free World' (een klaagvrije wereld). 
Nu heeft hij meer ups en downs vanwege operaties.

coach Clark Kent is ook aan zijn derde keer toe in de échte wereld, niet op retraite. Het is lastig, maar doenbaar weet ik uit ervaring.

Terugrijdend van het werk wou ik maar één ding 'slapen', en dus niet 'zwemmen'. Je kunt je niet voorstellen hoezeer ik me moest dwingen om te gaan zwemmen ..jawel richting zwembad!, hier rechts af !, komaan die auto uit, die trappen op, zwempas nemen, binnen gaan, komaan je hebt nu betaald ga je omkleden!, enzovoorts.

Ondanks mijn schitterende dag passeerden een drietal recente 'rot'momenten.

O wat begreep ik de woorden van een van mijn medewerkers goed die zei 'na het werk kom ik soms niet meer toe aan mijn fitness, zo moe, zo tegen mijn zin .. en toch doe ik het .. en nadien voel ik me goed'.

Wat deed dat fris water goed. 
Wat ben ik content dat ik het toch deed. 

O nee, als coach ben ik écht niet superman, dat beweer ik ook nooit !

maar wel opnieuw een dag klaagvrij, en jij?

De coach met het elastiekje om de pols | Wij VS. Will Bowen

8 dagen ver in de 21-dagen-klaagvrij-uitdaging (a Complaint free World - Will Bowen).
Will Bowen - 1 
Clark Kent - 6 
Komaan! we helpen elkaar om klaagvrij te worden. Lees mee, de tips komen geleidelijk aan.

Gisteren was ik het oneens met Will Bowen over het toelaten van Vloeken als niet klagen. Ik liet hem weten dat wij hier net campagne voeren 'minder zuur aan 't stuur', en vroeg wat hij daarvan vond.

Hij 'liked-te' de comment en vandaag verwisselde hij zijn paarse polsbandje o.w.v. mopperen in de wagen. 
En Clark Kent ziet in dat een een onoplettende vloek wel eens kan - al sta ik het mezelf niet toe, en leerde ik me die automatische reactie op die manier af.

Will Bowen geeft in zijn getuigenis over deze dag het adres waar je gratis polsbandjes kunt krijgen - alleen verzendingskosten. 
Begin alvast met een elastiekje om je pols ! , géén uitstel, wisselen maar ..

groetjes van twee coaches , waaronder coach Clark Kent,


Will Bowen says : There's no shame in Day 1. We are going to have to start over, and over and OVER if we are serious about going 21 days without complaining.

Yesterday, I was driving through a parking lot when a woman cut in front of me. After a second, I muttered an irritated comment to myself. So, it's back to Day 1.

When you switch your bracelet--CELEBRATE!! you are taking positive action to overcome one of the most pervasive and toxic things in the world--complaining.

And, if you're not doing the 21-Day challenge with us, get off the stands and into the game. Get a Complaint Free bracelet from the non-profit:www.AComplaintFreeWorld.org. Or, just use a rubber band. It'll change your life!

Complaint free - Failed today omdat ik ook excuus-vrij moet zijn

Dag 2 van de 21 dagen aan-één-stuk-klaagvrij zijn, terug naar Af.

Als je eens klaagt - hoe kort dan ook - begin je terug dag 1.
21 dagen klaagvrij zijn zal je waarschijnlijk enkele maanden kosten, en het begin is het lastigste want het is nog geen gewoonte van je.

Mag ik dan de ganse dag zagen?, en morgen opnieuw beginnen?
Neen, 
Je wisselt het bandje van pols en je begint onmiddellijk opnieuw.

Vorig jaar zette ik 'da rulez' the rules/ de heel simpele regeltjes op een rijtje : Lees ze hier kort :
http://selfcoachclarkkent.blogspot.be/2012/06/zelfhulp-getest-klaagvrij-worden.html

Genoeg theorie voor vandaag. Wat deed ik ?

Deze middag kloeg ik over iets banaals : er voegde iemand bruusk in zonder pinken, en ik zei 'owee, en dan mag er niks gebeuren'. Geen gevloek, heel kalm en kort, maar niet klagen is niet-klagen.

Zo gaat dat; meestal is het iets banaals , en toch flap ik 't er uit. Het is een teken dat ik weer toe ben aan de

21 dagen uitdaging. Het is er het moment voor.
Jij moet zelf beslissen of het voor jou ook het moment is.

'Ach kom Clark, het bandje al wisselen voor zo een bagatel!'
'Dat mag je toch zeggen, eens lekker ventileren!'
'Oh Clark, dat is wel héél streng!' zeg je misschien.

En ik weet het, op die manier lijkt het je on-mo-ge-lijk om 21 dagen aan-een-stuk niet te klagen
..maar geloof me toch gaat het je lukken. Eerst moet je eerlijk zijn, inzien dat OOK JIJ die ziekte van de tijd te pakken hebt.

Op de meeste dagen kan ik mijn mede-automobilisten de grootste flaters vergeven, echt waar. Vandaag stond ik onder stress vanwege een fout telefoontje en ..bats! daar flapte het er uit!

Het was zo anders toen ik gisteren een BMW-gril op de weg zag liggen en met wat humor dacht 'toch spijtig als richtingaanwijzers een optie zijn op zo een dure wagens'.

Je kunt alleen aanpakken wat je inziet.
Waar je blind voor bent, of foefkes/ een excuus/ uitleg voor vindt, daar zul je nooit iets aan kunnen veranderen.
Ik dacht vroeger vaker dat ik er mee weg kwam, en dat was ook wel eens zo (ik heb zo mijn charmes en humor). en toch .. Je geraakt toch met minder weg dan je zelf denkt hoor.

Gedaan met blind zijn voor mijn klaag-probleem. Dit is de AA voor (milde of hardnekkige) klagers als ik.
Terug dag 1

groetjes van coach Clark Kent

Optimalist [7] - 100% Faalangst - verlies vrienden

Jarenlang heb ik geworsteld met perfectionisme.
Als genezende perfectionist ben ik op zoek naar een alternatief - optimalist worden. Wie volgt ?

Als perfectionist denk je nu na vijf logs misschien al :
Die coaching naar optimalisme is o.k., maar ik ben op zoek naar een snelle oplossing zodat ik weer verder kan.

Lees dan de vorige nog eens, en waardeer het proces.

Oh, maar ik ben geen perfectionist eigenlijk, denk je misschien, dat dacht ik ook. Want ik ben op sommige vlakken helemaal niet perfectionistisch ; ik kan goed tegen mijn verlies, mijn spullen liggen tot ergernis van mijn vrouw Louis Lane al eens rond te slingeren, stof op de vloer kan ik verdragen, mijn schoenen blinken niet altijd..

Onthulling-nummer-zoveel:
Niemand is 100% perfectionist of 100% optimalist.

Perfectionisme en optimalisme moeten we zien als een continuüm (doorlopend, aldoor, constante, aan een stuk door) en begrijpen dat we allemaal in meer of mindere mate neigen naar het ene of het andere uiteinde van het continuüm. 
Je zit altijd ergens tussenin. 

Bovendien kunnen we optimalist zijn in bepaalde gebieden van ons leven en een perfectionist in andere. We kunnen bijvoorbeeld fouten op het werk heel goed vergeven, maar tot wanhoop gedreven worden als onze verwachtingen in relaties niet helemaal uitkomen. We accepteren dat het huis niet onberispelijk is, maar onze kinderen moeten zich perfect gedragen.

Over het algemeen geldt dat hoe meer een perfectionist om iets geeft, des te eerder hij dat met de specifieke denkrichting van een perfectionist zal benaderen. 
Gelijklopend zal ook de angst voor afwijking, mislukking, vergissing in dat gebied oplopen. 

Ik merk mijn tere punten van aandacht, mijn gevoelige punten voor perfectionisme op als ik beducht ben voor commentaar. Ik krijg op die punten niet graag opmerkingen want ik doe er alles aan om op die punten te slagen. Ik wordt dan verdedigend, ook al is het feed-back om van te leren.

Wat met ongegronde kritiek ?
Ja WAT DAN NOG !
Als je bang bent betrapt te worden op een fout, dan ben je perfectionistisch en tegelijk kwetsbaar op dat gebied. 
Wanneer je steeds meer optimalist wordt, wordt je weerbaarder, en glijdt ongegronde kritiek helemaal van je af. 

Bij mij was het heel erg.
Soms begon ik al met verdedigen of uitleg geven voordat ik ook maar aangesproken werd, wanneer ik ook maar dacht dat een ander iets niet goed zou vinden. Mezelf en mijn acties uitleggen was een symptoom, herken jij dit ook?
Je ziet het bij tieners



















nog één ding:
Dan probeer ik het perfect schikken van alles in de lades en kasten te laten zoals Clark adviseert, en dan ben ik twee dagen trots op mijn inhouden van die neiging, dan zegt mijn vriendin dat het toch gemakkelijker was toen ik de messen en vorken in de afwasmachine sorteerde !
Wat nu ?

Volhouden !
Mensen zijn u gewoon zoals je bent, en ze houden niet van verandering ook al dringen ze er zelf op aan. Leef maar met dat inzicht. Ze zullen er aan moeten wennen, en dat doen ze meestal wel (traag)

Mensen zijn niet altijd blij met jouw vooruitgang, want dat confronteert hen soms met hun eigen gebreken. Vriendinnen die zien dat je vermagert, zeggen dat ze blij zijn voor je , maar bieden je toch nog een stuk taart aan (ach, kom op, kan geen kwaad). 
Zo hoeven zij ook niet te lijnen, 

..of zo blijven zij de slankste of de beste van de groep. Jij verstoort de orde met jouw gezonde, ijverige, aanstekelijke, nieuwe, vreemde manier van doen.
Zoek gelijkgezinden op, zoek échte supporters.

..misschien verlies je wat oude klaag-vrienden tijdens dit proces.


ik wens je elke week wat minder faalangst, Clark Kent,

Optimalist [5] - de Perfecte Reis

Jarenlang heb ik geworsteld met perfectionisme.
Als genezende perfectionist ben ik op zoek naar een alternatief - optimalist worden. Wie volgt ?

Ik begrijp niet, vertelt Lena, dat mensen dagen moeten inpakken om op reis te gaan. Volgende week vrijdag kom ik thuis, trek mijn schuif open, doe kleding en spulletjes in mijn koffer en stap even later op de nachtvlucht. Je weet toch wat je nodig hebt!, en wat ik zou vergeten, koop ik daar wel.

Voor die citytrip had ik weer teveel ingepakt, zegt haar zus Lien, de helft kwam niet uit de koffer. Ik ben altijd op alles voorzien. Volgens de Flair neemt een vrouw gemiddeld 26 items teveel mee op reis. Volgens mijn man heb ik dagelijks 26 items teveel in mijn handtas. Ik flip als ik iets niet bij heb. 
..euh, had ik de pasjes voor de inkom van dat meuseum toch vergeten..

Uw coach hoorde deze twee voorbeelden deze week, niets verzonnen.
Ik gebruik ze omdat ik vandaag met u wil kijken naar wat ik noem; de perfecte reis.

Perfectionisten en optimalisten verschillen niet per se in hun verwachtingen en doelen die ze hebben. Ik zei al dat ik mijn standaard niet heb verlaagd sinds ik optimalist ben geworden. Beiden kunnen hetzelfde niveau van ambitie of intens verlangen hebben. 

Het verschil zit 'm in de manier waarop zij het proces om dit alles te bereiken aanpakken. Het verloop, de reis, is bij hun twee anders.

Voor een perfectionist is de ideale weg naar het doel de meest directe weg, de kortste weg. Alles wat de vooruitgang belemmert wordt gezien als een ongewenst obstakel. De weg moet faalvrij kunnen zijn.

Voor een optimalist is falen een onvermijdelijk deel van de reis. Hij weet dat hij onderweg talrijke afwijkingen zal tegenkomen. 

De meesten van ons, optimalist of perfectionist, struikelen vaak en maken fouten, en vinden het niet leuk. 

Een perfectionist leeft van wishful thinking, al is hij niet dom! Perfectionisten die ik ken zijn zeer intelligent en werklustig.
De perfectionist is zich er van bewust dat hij de reis niet helemaal naast zich neer kan leggen daarom beschouwt hij hem als een lastige noodzakelijke stap en probeert die zo kort en pijnloos mogelijk te maken. 
Genieten van de weg zit er niet echt in, focus is op de bestemming!

Een optimalist is meer verankerd in de realiteit. Hij accepteert dat de reis niet altijd een gemakkelijke rechte lijn zal zijn, dat hij onderweg obstakels en omleidingen, zelfs doodlopende wegen zal tegenkomen. Ik heb op mijn weg zoveel nee-zeggers en kwelduivels ontmoet dat het vaak op een echte calvarietocht leek, serieus! Toch heb ik meer bereikt langs kronkelige, bochtige paden dan velen voor mogelijk hielden. Het beste lijkt mij een leven waarin ik mijn fouten accepteer en er van leer. 

Ook de optimalist, maakt niet graag fouten, of lijdt graag, wie wel? 'Mijn Heer, mijn God waarom hebt Gij mij verlaten!' zou ik soms ook wanhopig willen uitroepen. 
Maar een optimalist geniet ook van het hier en nu, van de ganse reis. Als ik terug-kijk zijn veel van de moeilijkste periodes ook een vermomde zegen geweest.
Ik ben goed geworden in fouten te 'verteren'.

Een optimalist weet dat obstakels kansen zijn om te leren, om met sprongen vooruit te gaan, om unieke ervaringen op te doen die anderen niet krijgen. 

Er zijn keuzen en lessen voortgekomen uit mijn falen en 'uit de koers geraken'. 
Lessen en kansen die ik anders nooit had gekend.

Heb vertrouwen, deze coaching leidt naar een beter gevoel over je leven. 
Er is nog één ding, één wijsheid,  dat ik je vandaag wil meegeven:

Het leven zorgt altijd voor evenwicht en zorgt er altijd voor dat je (net) niet teveel op je bord krijgt. 

Ik ben daarvan overtuigd want alle uitzichloze! beproevingen ten spijt, ben ik er steeds doorheen geraakt.

groetjes van Clark Kent, geniet wat meer van de reis..

Optimalist [3] - Hautain !

Als genezende perfectionist ben ik op zoek naar een alternatief - optimalist worden. Wie volgt ?

Uw coach gaat al meteen iets ontkrachten ;
Perfectionisten zijn niet perfect ! En dat is misschien het meest frustrerende aan een perfectionist zijn.

O.K., anderen - niets eigenlijk - is perfect, maar vooral ik ben het niet.

Hier is één gedachte om perfectionisme los te leren laten - en er komen er nog hoor - m.n. :

Denken dat het vooral een schande is dat je zelf niet perfect bent is hautain!

Je bent hooghartig 
Ja, jij bent hoogahartig als je denkt 'anderen zijn niet perfect, maar ja die hebben minpunten en kunnen er niks aan doen ..maar IK zou beter moeten doen'.

Je zegt hiermee eigenlijk niet gewoon ik moet het beter doen, je zegt 

'ik BEN beter en daarom moet ik het beter doen!'

O neen Clark dat zeg ik toch niet !

O jawel perfectionist dat zeg je wel ! want als je gelijk(waardig) zou zijn aan andere mensen dan zou je ook jezelf wat speelruimte moeten laten. Je zou dan zeggen : 'Wij zijn mensen en maken fouten'
zonder er aan toe te voegen 'IK ben een beetje een betere mens, dus ik kan beter dan jou'.

Uw coach heeft dus geleerd even hoge verwachtingen te hebben van anderen dan voor zichzelf.

Ja, in het begin erg hoog, 
na meer zelfinzicht nog steeds hoog maar met meer mildheid, veel vaker.

Never idealize others. They will never live up to your expectations. 
Leo Buscaglia"Dr. Love," was an American author and motivational speaker and professor at the University of Southern California. 

O neen, ik heb mijn standaard niet verlaagd :
ik hou als echtgenoot, als papa, als therapeut, als coach, als baas, als buur, als medebewoner-van-deze-aardkloot absoluut het volgende citaat aan :

Lage verwachtingen hebben, schaadt mensen

want

Je mag content zijn  met mensen die iets van je verwachten.
Verwachtingen gaan samen met veel vertrouwen, men vertrouwt je.

Lage verwachtingen gaan samen met veel eisen en veel regeltjes. Geef mensen daarentegen de nodige inspiratie, aanwijzingen en middelen, en ga dan uit hun weg !          

       

Verwacht genoeg (resultaat) van jezelf, en probeer er naar te leven.

Geef niet gauw op.

Schat jezelf hoog genoeg in.

Besef dat ‘te’ hoog en ‘te’ laag nooit o.k. is. Praat over de mate van bijvoorbeeld     verwachtingen, sta open voor dialoog.

maar vergis u niet!, dit alles zonder hautain te zijn,

..en dat is optimalist zijn, een betere versie van perfectionisme.

nederige groeten van Clark Kent

I ' m not perfect

Just Awsome !

Vals bescheiden zijn, is ook hautain

Wees dan maar optimaal (het beste dat je kan zijn)

Optimalist [2] - het begint met een boek

Vandaag begin ik een nieuw zelfcoach-experiment met u; 

we gaan perfectionisme loslaten, en het vervangen door optimalisme - de betere vorm van perfectionisme.

De theorie ken ik al jaren, en ik heb al heel wat vaardigheden in mijn leven geplooid om perfectionisme los te laten. Ik ben meer tevreden dan ooit. 

Nu is de tijd rijp voor een test of het me al goed lukt, en of ik het kan doorgeven.

Aan het boek de optimalist van Tal Ben-Shahar - een professor psychologie en filosofie aan Harvard die wereldwijd lezingen geeft over onderwerpen als geluk, zelfvertrouwen, mindfulness, leiderschap en positieve psychologie (actie-psychologie) - ontleen ik mijn kapstok voor een reeks over optimalisme.

isbn 9789049105754
nur 770
Uitgegeven bij Het Spectrum 2010, 2011, 2012

Perfectionisten en optimalisten verschillen niet perse in hun verwachtingen en doelen die ze stellen, en niet kwestie inzet hiervoor. Beiden kunnen hetzelfde niveau van ambitie hebben, hetzelfde intense verlangen om hun doel te bereiken, om erg goed te zijn.

Het verschil ligt in de manier waarop ze het proces aanpakken om die reis naar de top te maken. 

Uw coach is benieuwd hoe hij er voor staat, en wat het boek hem nog gaat bijbrengen. Meteen kun jij mijn gedachten en avonturen volgen a.d.h.v. de berichten. 

volmaakte groeten van selfcoach Clark Kent

Nieuw experiment ! - Optimalisme [1], de betere vorm van perfectionisme

Na verloop van tijd begon ik te begrijpen dat al deze verschillende groepen en mensen waarmee ik in contact kwam meer dan alleen belangstelling hadden in een gelukkiger leven - ze hadden ook allemaal last van de grote obstakels voor een gelukkiger leven.

Eén van die hindernissen, ongetwijfeld het grootste obstakel, is het verlangen naar een leven dat niet alleen gelukkig maar perfect is. 
volkomen, volmaakt, voortreffelijk, zo goed als het maar kan, zonder fouten, geheel, zonder enig gebrek, gaaf, onberispelijk, foutloos

Als ik met cliënten sprak werd me dat duidelijk door twee terugkerende reacties. 

Op de eerste plaats zeiden mensen dat ze niet gelukkig waren; maar als ze hun leven en gevoelens in detail beschreven werd het mij duidelijk dat ze eigenlijk bedoelden dat ze niet de hele tijd gelukkig waren.

Op de tweede plaats gaven mensen aan dat ook ik niet altijd dolgelukkig leek, wat een psychiatrisch hulpverlener, 'geluksexpert' volgens hen altijd zou moeten zijn.
Als coach hield ik voorlichtingssessies en als ik praatte over mijn mislukkingen of mijn angsten, waren ze verbaasd dat ik gelukkig was ondanks deze ongewenste ervaringen.

WF Hermans zag het leven niet zo rooskleurig maar kon er wel grappig over schrijven.

Aan deze twee reacties ligt de veronderstelling ten grondslag dat gelukkige mensen op de een of andere manier immuun zijn voor gevoelens van verdriet, angst en zorg of mislukkingen en tegenslagen in het leven.

Ik realiseerde me iets verbazingwekkends: ik was omringd door perfectionisten !

Al enige tijd beschouwde ik mezelf als een genezende perfectionist, maar ik had steeds naar mezelf gekeken en had nooit gedacht dat het fenomeen zo alomtegenwoordig was.

Als ik in de trein zat vond ik de foto op mijn abonnement beschamend, de palen die voorbijflitsten te roestig, medepassagiers te luidruchtig enzovoorts. 
Ik wilde alles tot in de puntjes uitwerken, controleren en verbeteren - dit laatste in mijn geval het meeste. 

Maar wanneer is perfect goed genoeg?

Veel mensen die ik ontmoette en als mede-perfectionisten herkende, hebben zichzelf nooit zo beschreven - of werden door anderen nooit als dusdanig beschouwd. Toch was hun denken en handelen die van een perfectionist. Ze hadden wel allemaal last van de schadelijke gevolgen van perfectionisme. 

Het is een obstakel dat je kunt overwinnen, 
en dat overwinnen leidt tot een gelukkiger leven.

Als nieuwe baas heb ik gezegd dat ik er helemaal niets op tegen heb om de beste te willen zijn, maar dat we steeds in een fase zullen zijn van 'er nog niet'. Uw nieuwe baas is niet perfect, maar hij probeert wel een optimalist te zijn.
zo goed, hoog en gunstig mogelijk zijn, het beste, hoogst, uiterst

Ik had het ook over de open-fouten-cultuur.

De psychologe op het assessment bekeek me vol ongeloof toen ik haar zei dat 'goed genoeg' dus 'optimaal' voor mij de norm was. Ze bekeek me haast geshockeerd alsof ik het niet ernstig genoeg nam. 
'Hier weer een perfectionist', dacht ik mild, 'binnen twintig jaar geeft deze jonge medewerkster me groot gelijk.'

Ik vond van Stef - mijn oude baas en leeftijdgenoot - dat hij een optimalist was. Ik schrok regelmatig van zijn openheid rond fouten die hij maakte, hij was een écht iemand, die begreep dat hij de hoge eisen van de directie kon vertalen naar doenbare alledaagse procedures en kwaliteit. 

Hij kon ook vertellen dat hij in het weekend wat teveel gedronken had en gevraagd had papa te laten uitslapen. Op dat vlak ben ik hem nooit gevolgd, maar ik deel wel eens zaken over mijn niet zo perfecte leven. 
Ik heb geen nood aan erg goed gevonden te worden, er komt alvast geen ego aan te pas. Ik ben een medewerker met een bepaald takenpakket. 

Wie perfectionisme wilt los laten kan mijn blog selfcoach Clark Kent volgen waar ik mijn ontdekkingsreis begin naar optimalisme.

Optimalisme, de betere vorm van perfectionisme

volmaakte groeten van Clark Kent