coach Clark Kent gaat de uitdaging aan om zelf te doen wat hij cliënten voorhoud. Volg zijn avonturen in zelfhulpland. For free!/ +1 welkom.
Overeenkomsten met echte personen , situaties of zelfs mezelf zijn louter toeval - simply enjoy, or stay away
Louis Lane is vandaag jarig. Wat geef je iemand die alles heeft?, of lastiger nog, Wat geef je iemand die niet van rommel houdt? 'Ik heb niks nodig' zegt ze dikwijls. 'Ik vind het allemaal oké, we hebben genoeg'. Door scha en schande leerde ik dat iets kleins, iets dat je weg kunt zetten, iets dat aan vervanging toe was, iets dat je opeet of op doet, een belevenis (maar geen grote verrassing!), het goed doen (oeff) Een cadeaubon uit een favoriete winkel is verboden want dan 'moet' ze iets gaan kopen en is het niet meer spontaan wanneer ze er zin in heeft. O, en hints, no way. Lastig. Wat gaf ik dit jaar? Origineel blijven is zwaar, maar .. Ik gaf een boek en een kaartje met een belofte; om haar minimalistische levensstijl beter te leren begrijpen en het zelf met 'minder' of 'eenvoudiger' aan te doen. Het is meteen het begin van mijn nieuwe reeks blogs over gaan ontspullen of gelukkiger te gaan zijn met minder zoals Francine Jay het stelt. MissMinimalist.com Uw coach wou niet beginnen met tien-of-zo boeken (dat is nog méér stuff in huis en Louis vindt al dat ik er zovéél heb!). Eén boek dus ! En dit boek wordt het. Omdat het niet gaat over agenda 's bijhouden, vragenlijsten invullen, of slimme opbergsystemen aanschaffen ! Ik ga de Streamline-methode volgen. Doe mee, we zijn vertrokken ! Opgeruimde groet van uw coach Clark Kent,
Als het ons moeite kost om intieme relaties op te bouwen en te houden, komt dat vaak door ons
onvermogen om zowel bij onszelf als bij anderen karaktertrekken te herkennen die van iemand een slechte kandidaat voor een hechte relatie maken. In de psychiatrie heeft men de moeite genomen om persoonlijkheidsstoornissen te categoriseren. Vaak vind ik dat dit deel van het diagnostisch handboek 'Mensen die je beter kunt vermijden' zou moeten heten. De vele etiketten die hier verzameld zijn, narcistisch (macht en bewondering), theatraal (aandacht en nog eens aandacht), antisociaal (egoïstisch en medogenloos), borderline (instabiel en impulsief), afhankelijk (hulpeloos en onderdanig), dwangmatig (controle en perfectie), vermijdend (schaamte en faalangst), excentriek (vreemd, afstandelijk, zonderling), enzovoort. Dit zijn de mensen waar je moeder je voor waarschuwde. (Als je pech hebt, is je moeder zelf zo). Ze komen zelden in de pure vorm voor, maar enige kennis om ze te herkennen zal je een hoop ellende besparen.
Het is een waarschuwing dat je mensen met wie je een relatie wilt aangaan niet zomaar kunt zien zoals jij ze wilt zien - dat werkt niet. Hen diepgaand veranderen - dat werkt ook al niet. Weet waar je aan begint, en met wie. Je kunt hierover niet naïef doen. Hun gedrag beïnvloedt jouw geluk en welbevinden.
Iedereen kan ook met andere soorten mensen om, gelukkig maar. Als je er mee om kunt, goed. Als het je stoort, bezin dan.
Kies de mensen met wie je om gaat wijs.
En als je niet kunt kiezen, dan zijn er wel tips om met hen om te gaan. Als je moeilijke mensen ingeeft als zoekterm in deze reeks blogs over zelfcoachingdan vind je er hier nog helpende info over.
Oké, een boekentip.
Blijkbaar is ‘Zo ben ik nu eenmaal’ van Willem van der Does 75.000 keer verkocht, en er wordt naar verwezen in andere serieuze boeken.
Het boek vertelt meer over verschillende persoonlijkheidstypes. Loop je dus een rare kwast tegen het lijf die je niet helemaal kan begrijpen, dan kun je hem met dit boek een beetje analyseren. Ook vertelt hij waar je mee te maken krijgt als psycholoog of psychiater. Ik denk dat dit boek sowieso leuk is voor iedereen die anderen eens op een andere manier wil bekijken. En als je geïnteresseerd bent in het werk als psycholoog lijkt het me al helemaal een aanrader. Als coach ben ik realistisch - deze persoonlijkheden (omgangspatronen) bestaan, je kunt er maar beter mee leren omgaan.
Het lijkt me ook nuttig om een handboek met deugdzame karaktertrekken te maken, met eigenschappen die we bij onszelf moeten koesteren en die we bij onze vrienden en geliefden moeten opzoeken. Fijne eigenschappen waar we hen en onszelf op moeten leren betrappen. Coach jezelf goed. Aangename groet, coach Clark Kent
Beter omgaan met moeilijke mensen | Bernardo Stamateas & Succesvol omgaan met moeilijke mensen in uw werkomgeving | Karen Mannering Wie wilt deze superkrachten nu niet op zak? ! Ik wel ! Lezen zou ik aanraden. Het is een ernstige zaak want je brengt veel tijd door met anderen. Onder gewone omstandigheden is omgaan met andere mensen al danig complex, .. laat staan onder druk én met mensen die u niet kent, niet mag of die u niet kennen of niet mogen. Stel het u eens voor (zucht). Hell is other people Ontdek hoe u - zonder de medewerking van de andere - desalniettemin | desondanks | echter | evenwel | niettemin | nochtans | ondanks alles | ver kunt komen met deze vervelende mensen. Zonder boosheid, verplichtingen of schuld. Lezen helpt begrijpen, en zoals je weet is mijn credo: Denk voordat je doet. Lees voordat je denkt.
Het eerste boek geeft je dertien types, toxische mensen, die zorgen voor allerlei frustratie en narigheid. Schuldaanpraters, afgunstigen, afkrakers, verbale agressievelingen, huichelaars, psychopaten, middelmatigen, roddelaars, autoritairen, neuroten, manipulators, navelstaarders, klagers passeren de revu. Elke auteur heeft zo zijn benamingen, maar deze lijst is aardig compleet. Bij elk type krijg je praktische raad voor omgang met hen. Bernando Stamateas vergeet er niet bij te vertellen hoe dit gedrag ook jou kan besmetten. Een opmerkzame lezer herkent zichzelf hier en daar ook. We zijn allemaal wel eens 'vervelend' voor anderen, terecht én onterecht.
Het tweede boek focust meer op het omgaan met moeilijke mensen die we niet zo gemakkelijk uit de weg kunnen gaan, cliënten, collega 's en bazen. In het gewone leven kun je ervoor kiezen om wel of niet met lasposten om te gaan, maar die luxepositie bestaat niet op het werk. Je zult met de aanwezigen moeten samenwerken op een doelmatige manier. Dat gaat gemakkelijker als je meer over moeilijke mensen en hun gedrag (anders) nadenkt én niet vergeet dat ook uw gedrag een factor is die meespeelt. Meer dan de tips uit het vorige boek, gaat dit boek over vaardigheden die jij je eigen kunt maken. Het dilemma van aanpakken-of-niet en hoe wordt hier uitgediept. Ik heb meer zelfhulpboeken over dit dankbare thema. Deze twee las ik back-to-back omdat ze elkaar mooi aanvullen. Ik las in stukken en brokken - en dat is aan te raden om de boel te laten bezinken - en deed er zo twee weken over. Helder en niet saai. Ik las ze ook in de overtuiging dat ik mensen - cliënten en collega 's - die niet willen veranderen toch onder ogen zal moeten komen en met hen moet kunnen werken op een doelmatige en empathische manier. Beter met hen omgaan, is altijd een plus voor mijn eigen welzijn. Beter met anderen omgaan is toch ook gezond egoïstisch, zie het niet als een knieval voor lastige figuren. Alles uit deze boeken combineren, kan. Het vraagt wel veel oefening en ervaring - en als je bent zoals jouw coach dan mislukt dat ook een (on)redelijk aantal keren. Leren kan nooit foutloos. En als ze je toch een poot uitdraaien? Slikken? Daarvoor heb ik wel één goede raad: het toch goed blijven doen ondanks alles. Blijf mondig (benoem hun tactiek, loop niet weg), blijf sterk (ook als zwijgen aangewezen is), blijf proberen, blijf er in geloven (ook als er u een loer werd gedraaid). Geef het op, onderga, voel je machteloos, wordt cynisch, reageer je af, wees boos, ga roddelen .. en jij bent zo een toxische typ geworden. Soms is het vervelend, pijnlijk ook, altijd is het buitengewoon interessant en leerrijk. Veel moed, succes en de groeten van coach Clark Kent
Zoals ik al zei, ben ik geen fanaat of adept, en geen boeddhist of whatsoever. Niks van dat alles. Ik ben een psychiatrisch hulpverlener die een zestal jaar terug leerde mediteren bij Edel Maex, en dat bleef doen. Sindsdien ben ik veel kalmer en ervaar ik minder snel stress. Ik ben best sceptisch, en dat mag ook. Er zijn zeker gevaren en tegenindicaties. Ik ben er van overtuigd dat mindfulness niet goed is voor 'alles' en ook niet voor 'iedereen'. Ik lees momenteel 'mindfulness is goed voor alles' van Björn Prins & Anouk Decuypere. Mindfulness komt er heel goed uit, de vraag of de toepassingen zo enorm divers zijn als gezegd wordt gaan zij wel grondig na. Je moet tegenwoordig zelfs mindful je hond uitlaten en mindful naar het toilet .. Edel Maex gruwelt ook van dit soort uitwassen weet ik uit zijn cursussen en terugkomdagen, hij zegt het regelmatig.
Er is veel wetenschappelijk onderzoek naar de effecten van mindfulness, en het is ontegensprekelijk aantoonbaar werkzaam. Andere therapieën daarentegen zijn niet aantoonbaar werkzaam, op een placebo-effect na.
Wat mij vooral plezier deed in het kritische boek 'mindfulness is goed voor alles' , is dat mindfulness vooral effectief inwerkt op psychische klachten en aandoeningen zoals; - angst - depressie - negativiteit - stress - schuldgevoelens - slaapproblemen en goed is voor - mentale gezondheid - autonomie - bewust omgaan met emoties en gedachten - aansturing van jezelf - zelfbeheersing - energie - slaapkwaliteit Dat vinden veel mensen misschien ook larie of zweverig, want psychiatrie heeft dat imago nog steeds. Laat me dat ontkrachten met een nuchtere uitspraak van een harde zakenman die met een depressie kortgeleden op onze PAAZ was. Hij vertelde het in 't Antwerps, rouw en onomwonden maar zacht. Spijtig genoeg kan ik het zo niet schrijven, maar je kunt het je voorstellen. 'Ik ben veel mensen excuses verschuldigd want ik heb in het verleden altijd gelachen met psychische ziektes, hard gelachen, gespot zelfs. Depressies?! Komaan - zei ik dan - dat gaat over door hard te werken en eens een pint te pakken. Als ze zouden werken die luiaards zouden ze weten wat afzien echt is. Ik werkte al hard van mijn veertiende. Van niks begonnen en nu in bezit van panden, een villa, geld, en een goed gedacht van mijn eigen. Ik dacht dat niks me raakte, of toch niet blijvend. Als iets mis ging loste ik dat op, ook in de familie. Het heeft me ook wat gekost met de jaren, ik ben ook veel kwijt, mijn relatie bijvoorbeeld. Ik gaf het bedrijf over, verloor zo ook al mijn contacten over heel de wereld. Ambassadeurs gingen nu niet meer met me eten. Een paar weken terug werd ik compleet zot, ik kon niet slapen, ik kon niet stoppen met denken en wou alles opschrijven, dag en nacht. Ik kon niet werken. Ik had pijn, ontstekingen, zwellingen, kon geen honderd meter meer stappen. Ik liep naar de dokters om te zeggen dat ik iets mankeerde en kreeg overal pillen. Ik wist zeker dat ik dood aan het gaan was. Maar zal ik u iets zeggen? Ik had het mis. Hier hebben ze me gezegd dat ik depressief was, en ik was eerst kwaad. Maar ik zag hier ook allemaal mensen die echt ziek zijn geworden, heel gewone mensen zoals jij en ik. Dit weekend heb ik een paar mensen opgebeld die ik vroeger uitgelachen heb, en ik heb mijn excuses aangeboden. Ik ben depressief, maar ik ben over het ergste heen nu. En ik ga het langzamer aan doen, me niet meer bekommeren om de zaak van mijn zoon want die is mans genoeg. Ik ga het een en ander op orde zetten in mijn eigen leven.' Als ik als coach begin om anderen een behandeling voor te houden, dan wil ik ook dat het er een is die deugd. Want als een therapie mislukt is dat er weer een teleurstelling of falen bovenop. Wees voorzichtig voordat je mindfulness voorhoud als oplossing voor alles en voor iedereen. Ik let er ook mee op. Als het iets voor je is, en je hebt geoefend, dan zal je het ook wel blijven doen zoals ik. Anders is er ook wel ergens iets voor jou. Blijf experimenteren. Groeten van coach Clark Kent
Week 4, ik snoep bewust één dag van week 5 af omdat we er nog niet klaar mee waren, met ellendigheid (fijn hé). Ellende vraagt veel aandacht, niet erg want de boodschap is dat mindfulness je helpt.
Vorig jaar is het boek en de cd's van me geleend. Geen nood het is voor weinig geld beschikbaar nieuw, en vaak tweedehands, en als e-book. Lenen - en verdwijnen zonder terug te geven - lijkt me bad karma, is niet de oplossing dus kocht ik het deze week opnieuw voor elf euro.
p. 180 gaat over rotdagen waarop je stemming zwart is, niets je interesseert, niks lukt, mensen je lijken te haten, je nergens rust vindt, en niets je kan opbeuren. En als het dan bij één dag zou blijven ..
Wat doe je met die dagen (volgens psychiater E. Maex)?
1. Mildheid, 2. Mindfulness, 3. Aanpakken, 4. Wacht niet
1. Mildheid
Helaas zijn dit de dagen dat mild zijn het minste lukt. Zelfverwijt is echter niet de oplossing. Als je tegen jezelf tekeer gaat, neem jezelf dan maar niet te veel au sérieux. Mildheid is een keuze (de beste). Over jezelf denken als je oma noemt Chade Meng Tan het.
3. Aanpakken/ oplossen
Alleen - Met anderen
Ruimte maken - Afleiden
Je kunt iets doen om je gedachten te verzetten, of er ruimte voor maken. Met wie kun je praten, of kun je leuke dingen gaan doen?
4. Wacht niet Leven doe je hier en nu. We denken soms dat we gaan leven als de problemen opgelost zijn.
Wachten en bij de pakken gaan neerzitten helpt niet.
Leef nu, doe wat nu mogelijk is/ zinvol is, ook al is het maar een heel klein beetje. Als er iets is in je dag dat meeviel of lukte is dat een succesje.
Bij mediteren blijf je bij de realiteit, het is geen ontsnapping, je gaat niet zweven (irrealistisch zweverig doen).
Edel Maex zegt ergens in zijn boek dat het 'leven in de maalstroom' heet en niet 'zweven in de kosmos'.
Als je mediteert wanneer je een rotdag hebt, kun je dat doen met deze beelden.
Zittend als een berg. Jij bent een rots, een berg. Op die berg gebeurt er van alles, soms woedt er een storm en waaien bomen weg .. Maar de berg blijft onveranderd, en de natuur er op herstelt zich weer na de storm.
Liggend als een meer. Uitgestrekt als een meer, je voelt je oevers .. Het kan leut zijn op het meer met roeiers en zwemmers, het kan stormen op het meer, maar net onder de waterlijn is het meer kalm. Als de storm gaat liggen is het meer nog steeds het meer.
Het is een heel toegankelijk boek, simpel mooi uitgegeven, met een groot lettertype. Elk stuk is hooguit een bladzijde of twee lang, je leest het moeiteloos. Edel Maex raadt aan om er kleine stukken van te lezen, en er dan over na te denken. In de training zegt hij bij welke week welk hoofdstuk past - dat zal ik ook doen.
Uw coach heeft gemediteerd toen hij deze morgen uit zijn bed kwam, het was toen nog kalm in huis.
Ook dat kan.
Nu ga ik na wat klusjes in huis zwemmen, voordat mijn schoonmoeder op bezoek komt (waarvoor Lois weer aan het kuisen is geslagen - hetgeen volgens mij niet hoeft).
vergissingen, baaldagen, enzovoort. Kan je mild zijn voor jezelf bij lijden of mislukking?
Mindfulness, milde open aandacht, is een bijzondere manier van omgaan met wat op ons afkomt (stimulus). Niet alleen met stress, ook met de leuke dingen van het leven waar we uit onoplettendheid aan voorbij lopen.
Maar meestal geven juist stress en lijden ons de motivatie om op zoek te gaan, en over mindfulness te leren (Edel Maex).
Mindfulness training wordt hier gegeven in de stress- en pijnkliniek. Hoewel het dus ook gaat om leren genieten van hier en nu, begint een training meestal vanuit een gemis of lijden.
Coach Clark Kent ziet in de zorgverlening en psychiatrie mensen die precies enkele keren hervallen moeten voordat ze echt aan de slag gaan.
Wat is nu het geheim achter al dat mediteren?
Stel dat een vriend(in) iets zegt en je meteen voelt verdriet. De ongeoefende geest koppelt ze aan elkaar, waardoor het lijkt alsof het gaat om dezelfde ervaring 'gekwetst worden door een vriend(in)'
Een getrainde geest ziet twee verschillende ervaringen, waarbij de ene de aanleiding vormt voor de andere. Wat er gezegd wordt (en door wie, en de omstandigheden waarin ..) = de stimulus (impuls, prikkel) Verdriet voelen (gaan huilen, boos worden, terug roepen, uithalen ..) = de respons (reactie, antwoord, respons)
Een getrainde geest heeft ook leren pauzeren en milde aandacht geven, en ervaart een (kleine) ruimte tussen stimulus en respons (actie en reactie).
Je kunt zeggen "oh, maar dat wist ik al" want instinctief weten we dat dit zo is (goed), maar alleen door discipline en oefening kunnen we ze ook echt scheiden en ervaren we er een ruimte tussen.
Kortom in de plaats van automatisch te reageren (de amygdala schakelt het denkende brein uit, weet je nog), gaan we kunnen kiezen (weggaan, negeren, uitstellen, rustig reageren, later reageren, e.a. )
Die reacties zouden hetzelfde kunnen zijn, maar je hebt er over nagedacht en kiest de minst schadelijke van de schadelijke (die waar je later last mee krijgt).
Iemand zei me ooit "ja maar, als ik met mijn hand een heet voorwerp aanraak moet ik wel onmiddellijk terugtrekken". Geloof mij nu maar dat mediteren je heus niet slomer maakt, en die automatismen blijven heus wel hoor.
Nee, in de vijf jaar dat ik mindfulness beoefen heb ik me heus geen enkele keer blootgesteld aan gevaar of staan twijfelen wat te doen of te zeggen. In tegendeel, ik ben eerder vlotter en snediger geworden. Mild én allert.
Als je even nadenkt, roep je waarschijnlijk niet tegen je baas waarbij je hem uitmaakt voor ..
(mensen zeggen achteraf "ik dacht niet na !", en dat is letterlijk zo maar het is geen excuus om zo bezig te blijven. We hebben een verantwoordelijkheid om te groeien).
Hoe dikwijls heeft mijn vader me als tiener niet gezegd 'leer u eens inhouden manneke'. Zou ik dat eindelijk geleerd hebben rond mijn veertigste?
Als uw coach moet ik zeggen dat mijn pijntjes, mijn ongemak en lijden vaak niet zo groot zijn als de cliënten die ik zie, de mensen in het journaal, laat staan Victor Frankl.
Maar als je in het ziekenhuis beland met een gebroken been en in het bed naast je ligt iemand wiens been moet worden afgezet, betekent dat nog niet dat jouw leed ondergeschikt is.
Mindfulness is zéker ook nuttig in ons gemiddelde leven van elke dag.
Beseffen dat je tussendoor ook niet ziek bent, in de plaats van daar aan voorbij te gaan, helpt om pijn later aan te kunnen.
Als we ziek of ongemakkelijk zijn denken we 'had ik maar geen hoofdpijn', 'had ik maar geen maaglast', 'had ik maar geen faalangst', e.a.
Maar als we dan bijvoorbeeld geen spierpijn hebben, dan staan we er niet bij stil.
Mindfulness is dus niet alleen nuttig bij vervelende gedachten, emoties, toestanden !
Met een geoefende geest bedoelen we dus niet dat je sudoku 's of woordpuzzels invult.
Veel succes met jouw dagelijkse meditaties en korte aandachtsoefeningen.
Morgen nog één maal over stress en pijn en zo, met wat goede raad van psychiater Edel Maex.
WU-WEI ('OE-WEE') niet doen en moeiteloze actie, dat was het allesbehalve. Misselijk was ik twee dagen na mijn nachtdiensten, alsof ik me door de dag moest worstelen, waadde door moeras als ik liep, gedachten waren stroperig als gelei, bah ! Alles was een inspanning, zelfs lezen, zelfs een dutje doen. Gelukkig maak ik dit haast nooit mee, goed dat mijn jongere collega 's graag nachten doen om een centje bij te verdienen want mij is het dat niet waard.
Spontaniteit, niet doen, flow, heeft niks te maken met suffe inactiviteit. WU WEI betekent letterlijk vertaald niet proberen of niet doen. Het gaat over optimaal actief en effectief zijn en voelen of je niets doet terwijl je soepel dingen afhandelt. Je komt in WU-WEI aanwaaien; het gaat vanzelf, in ritme. Uw coach is beginnen lezen in 'Proberen niet te proberen' van Edward Slingerland. We volgen voor de training in mindfulness nog steeds 'Doorzoek Jezelf' van Chade Meng Tan, doch op één been kan je niet staan en ik maak zijsprongen naar veel geweldige boeken en ideeën die ik door de jaren heen las. Als jouw interesse gewekt is door mediteren (mindfulness mediteren en leven) dan ga jij dat ook doen. Heel toepasselijk, want daar zitten mediteren op je kussen of je bankje of stoel blijft ook proberen om al het doen en proberen te laten, alleen bij je adem blijven. Het basisidee van het boek is dat we door te proberen, door gretigheid, door voorbereiding, door moeite te doen, door hard onze best te doen, we juist niet bereiken wat we willen. En hoe moeilijk het is om je best te doen om niet je best te doen (een paradox). Ondertussen weet je dat ontspanning te meten is in je brein. Edward Slingerland begint zijn boek met een spel in het wetenschapsmuseum waarbij spelers allebei een hoofdband met elektroden dragen en een metalen bal die tussen hen in op een tafel naar de andere toe moeten duwen door het meest ontspannen te zijn.
Mindball heet het. Hoe meer alfa- en thètagolven de hersenen voortbrengen wanneer ze ontspannen zijn des te meer kracht oefenen ze uit op de bal. De spelers doen zichtbaar hun best om zich te ontspannen. Ze sluiten hun ogen, ademen diep en nemen bijna een soort yogahoudingen aan. De paniek die zich van hen meester maakt als de bal hun kant op komt, wordt doorgaans gecompenseerd door de gretigheid van hun tegenstander. Beide spelers verliezen om de beurt hun zelfbeheersing terwijl de bal heen en weer rolt. Het spel laat zien hoe moeilijk het is om je best te doen om niet je best te doen. In mijn werk zie ik vaak hoe gewone conversaties de mist in gaan wanneer mensen beginnen nadenken over hun verbale reacties. Ze blokkeren, komen niet spontaan over, reageren niet meer op wat de ander gezegd heeft omdat ze een antwoord klaar hebben, voelen zich niet begrepen, luisteren niet meer goed .. Als hulpverlener wordt je pas goed als je de techniek na een tijd kunt laten varen en de conversaties beginnen vloeien. Als ik spontaan ben zeg ik dingen waarover ik absoluut niet nagedacht heb en die achteraf schitterend uitpakken. Alsof het zo hoorde. Als ik ontspannen ben, lijkt het moeiteloos. Een medewerkster van me was er van overtuigd dat ik gedachten kon lezen. Ze beweert dit tot op de dag vandaag nog. Niet dus, maar ik snap waar ze die indruk vandaan haalde. Zij leest deze blogs ook. Zo zei ik laatst tegen een stoere cliënt met moeilijkheden zichzelf te beheersen dat ik aceton rook. Hij rook het ook. "Je hebt je nagels toch niet zitten lakken" zei ik tegen deze supermacho. Lijkt toch een heel verkeerde reactie (dacht ik ook prompt), maar hij reageerde cool en lachend. Wat ik ontdekte was dat hij bij bepaalde onderwerpen over de rode raakt, maar dat hij niet twijfelt over zijn mannelijkheid. Mocht ik dit overdacht hebben, dan had ik dat niet meteen gezegd, de woorden ingeslikt, maar nu nam mijn intuïtie spontaan over omdat ik niets probeerde. Ik raad het niet aan als techniek, humor is geen truc. 'Spring maar in de Schelde dan bent u meteen gewassen', 'Allesreiniger drinken is toch ook niet halal', zijn dingen waarmee je niet moet experimenteren, maar ze kunnen er wel eens uit komen. Het beste dat je als hulpverlener kunt doen is soms present zijn en meedrijven op de golven van de groep of het individu. WU-WEI Humor is ook zoiets dat komt aanwaaien in gesprekken. Heel moeilijk je vinger op te leggen hoe, maar het gaat prima als je niet grappig probeert te zijn. Voor mij werkt het zo. Vroeger dacht ik mijn grappen en woordspelingen op zouden geraken, ze saai zouden worden, maar ik ontdekte dat als ik ze er maar uit flapte er ook telkens nieuwe kwamen. WU-WEI. Vandaag had ik niets bijzonders om week vier mee te beginnen, en hup WU-WEI, mijn blog is er toch. Succes met mediteren jij. Groeten van coach, nog een beetje moe, Clark Kent
Vandaag dag 56/ Opnieuw 3dagen aan-een-stuk klaagvrij in een poging 21 aan-een-stuk te halen met het paarse bandje rond mijn pols (a complaintfree world, Will Bowen) Toeval bestaat. Vandaag is het vrijdag en vuilnisophaaldag in onze buurt. Vandaag vond ik ook nieuwe inspiratie om door te zetten met het niet-klagen-experiment. Uw coach houdt van shoppen, maar niet van last-minute shoppen voor geschenkjes. Louis Lane moest nog iets voor een tante, en ze had een chauffeur nodig, Clark Kent dus. Ik moet hier even kwijt dat ik groot respect heb voor vuilnismannen van 't Stad, ze houden het hier leefbaar. Chauffeurs van de vuilniswagens verdienen een extra pluim. Nooit problemen met hen als je met je fiets langskomt, nooit krassen op je wagen of de spiegels er afgereden, puik werk ! Antwerpenaren parkeren niet kosher, maar op een of andere manier geraken de mannen er altijd door. Ik heb de oranje kiepwagens al knappe staaltjes van draai- en keertechnieken zien doen ! Louis Lane gunt me dan wel een twintig minuten in de boekhandel , en daar vond ik uitgerekend op vuilnisdag het inspirerend boek van David Pollay (Amerikaan, studeerde psychologie aan de University of Pennsylvania, columnist, populaire blogger..) met dit boek kan ook jij aardig leren sturen langsheen mensen die tekeergaan, denk ik
ISBN 978 90 00 301157 Spectrum
Laat vuilniswagens aan jou voorbij gaan, Laat je eigen vuilniswagen aan jou voorbijgaan, Word niet de vuilniswagen van iemand anders, Help de vuilniswagens die je kunt helpen ..
Sprak me meteen aan.
Ook hier is de boodschap :
Hoe je omgaat met de wereld is een keuze. Frustraties, zorgen en teleurstellingen zorgen voor een negatief gevoel en al helemaal als je het ook nog eens opgezadeld krijgt van een ander. Er kan vuilnis op je worden gedumpt, of je kunt van het leven genieten. Het is jou beslissing.
Een onverwachte vondst op vuilnisophaaldag in de straat van coach Clark Kent.
Vandaag dag 35/ 6 dagen volledig klaagvrij in de uitdaging om 21-dagen klaagvrij zijn, niet slecht. Laatste twee dagen zag ik telkens 50 tinten grijs, vrijdag als boer en tuinder, vandaag van het koper poetsen (nieuwe luster) en gipsplaat-werken. Een andere carrière voor Clark Kent ?
Noop, geen klachten, uw coach maakt in zijn vrije tijd graag zijn handen vuil. Iets van A tot Z afwerken, geeft me op zich voldoening. Voor onze nieuwe luster moest ik wel bij neef Electrocutioner wat stroomdraad lenen en hem ter hulp roepen want de dimmer gaf paarse vlammen (ongewenst lichteffect). Hij was ook hard aan het werk thuis maar kwam zonder morren direct mee. Alez, nu zit ik onder beter licht. Ik had vandaag kunnen zagen over irritant ochtendlawaai op zaterdag, spierstijfheid, mijn i-pod niet kunnen vinden, zoon die uit dakvenster piest (de Chinese toeristen in Antwerpen dachten ff dat ze in Brussel zaten), ontploffend zacht ei, een enveloppe ontvangen met te weinig centen, n overvolle winkel .. maar het werd toch een klaagvrije dag !
Er ging me een licht op ; mensen vinden nooit dat ze echte klagers zijn, dat ze commentaar hebben dat geven ze gemakkelijker toe. Ik weet dat neef achter mijn rug niet zal klagen over het half uur dat hij bij ons de fout kwam opsporen. Onze ouders doen dat klagen en afmeten wel (familieziekte), de gunsten moesten altijd gelijk verdeeld blijven. Vandaar dat deze generatie Kents het niet 'zo' doet.
Je hoeft niet persé je ouders hun fouten na te bootsen. Je genen en je opvoeding zijn geen echte reden hoor. Relaties kunnen zonder zuchten, zeuren, roddels, ..
Geen goei voorbeeld? , Zoek inspiratie in dit boek(je)
Morgen gaat uw coach karten, en stoofvlees met friet eten mmm
klaagvrije groeten van Coach Clark Kent
Hoe ga je om met je schaduwkanten ? Verdringen ? Voor veel mensen is het een schok om te ontdekken dat ze ondanks al hun oprechte pogingen om lief en vriendelijk te zijn in zichzelf harde, onvriendelijke en kwetsende kanten ontdekken. Volgens psycholoog Carl Gustav Jung wordt de mens bepaald door tegengestelde polen in zich. Een mens heeft liefde & agressie, verstand & gevoel, vriendelijkheid & strengheid, vrouwelijke & mannelijke facetten in zijn psyché. Dikwijls bouwen we in ons leven uitsluitend de ene pool uit, en de andere blijft in de schaduw. De kant die in de schaduw blijft, krijgt een beschadigende invloed. Die kant toont zich dan in bijvoorbeeld woedeaanvallen, emotionaliteit, en vaak in vage klachten en ziekten. Anselm Grün schreef een interessant nieuw boek :
In therapie bij Jezus. ISBN 978 90 259 0186 8 Uitgeverij Ten Have Hij stelt dat Jezus in Zijn verhalen de mensen advies geeft zoals therapeuten dat nu doen. In Zijn tijd was het vertellen van verhalen goed voor genezing en een wegwijzer voor een geslaagd leven. Haak niet meteen af als ik er een bijbelverhaal bij haal, uw coach is een nuchter, kritisch iemand. Nuchter kritisch & spiritueel
Er staat een bijbelverhaal in Mat. 13,26-30 waarin knechten een akker bezaaien en dan merken dat er naast graan ook onkruid uitkomt. Het liefst zouden ze het onkruid uitrekken maar hun meester zegt : 'Nee, want dan zouden jullie met het onkruid ook het graan lostrekken. Laat beide samen opgroeien tot aan de oogst, dan zal ik, wanneer het oogsttijd is, tegen de maaiers zeggen: "Wied eerst het onkruid, bind het in bundels bij elkaar en verbrand het. Breng dan het graan bijeen in mijn schuur".' Wie door louter perfectionisme al het onkruid uit zijn ziel wilt rukken, kan uiteindelijk ook geen graan oogsten. De wortels zijn met elkaar vervlochten. De vruchtbaarheid van het leven blijkt nooit uit het feit dat we absoluut geen fouten maken, maar uit het vertrouwen dat het graan sterker is dan het onkruid en dat het onkruid bij de oogst (onze dood) uitgesorteerd kan worden. Het is trouwens een illusie dat ik door coaching mensen kan begeleiden tot perfecte mensen die geen fouten maken. Ik wil hen aanmoedigen om beide elementen in zichzelf toe te laten: het graan en het onkruid. Ook als diensthoofd heb ik dat steeds voor ogen. Sommige mensen menen dat hun motieven om anderen te helpen steeds zuiver en onbaatzuchtig moeten zijn. Wanneer zij zich opofferen voor hun gezin dan moet dat volgens hen zonder bijbedoelingen gebeuren. Dat zijn onze idealen, in de realiteit is het heel anders. In werkelijkheid zijn onze motieven gemengd, 'onrein'. bijvoorbeeld :
Als ik het huis kuis, als ik ga winkelen, naar de bakker ga, de was doe, dan doe ik het om een goede huisvader of partner te zijn, maar doe ik het ook voor het schouderklopje, de erkenning, om iets te krijgen wat ik ook wil, om die avond weg te gaan, om goede sex misschien.. Als ik mensen iets vertel, liggen eerzucht en geldingsdrang op de loer. De goede motieven hebben de bovenhand, maar mijlenver weg zijn de andere motieven nooit, ik heb dit leren zien en leren aanvaarden. Niet gemakkelijk want ik ben opgevoed met de veronderstelling dat mijn job om mensen te helpen haast een roeping is. Laat je zulks nooit wijs maken, we doen het ook omdat we het leuk vinden invloed te hebben op mensen, en om er een inkomen mee te
verdienen. Laatst zei iemand in een opleiding nog dat verplegenden en verzorgenden maar moeten omkunnen met nog meer flexibiliteit omdat ze ervoor gekozen zouden hebben en genot horen te halen uit hun job. Wie dat durft te beweren, is niet op de hoogte van al de motieven van mensen in de zorg. Werkzekerheid, loonvastheid, roostervastheid, omscholing zijn evenzeer beweegredenen om de job te doen. Iedereen benadert een situatie altijd met iets van 'wat zit er voor mij in ?', ook niet-egoïsten. 'What 's in it for me ?' of modern 'WIIFM?'
Er kwam ooit een monnik bij vader abt en zei : 'Telkens wanneer ik iets goeds doe, breken demonen het af en zeggen tegen mij: 'Dat doe je immers enkel en alleen om op te vallen en om bij de mensen in de smaak te vallen.'
De abt - Poimen - vertelde de monnik het volgende verhaal: 'Twee boeren woonden in dezelfde stad. De ene zaaide maar weinig zaadgoed, en wel ongezuiverd zaaizaad, de andere zaaide helemaal niet en oogstte daardoor in het geheel niets. Wanneer er hongersnood optreedt, wie van de twee zal dan te eten hebben?' De broeder antwoordde: 'De boer die weinig en ongezuiverd zaad heeft gezaaid'. Toen zei de grijsaard tegen hem : 'Laten we dan in ieder geval een beetje zaad - ook al is het dan ongezuiverd - zaaien, opdat wij niet van de honger omkomen'. (Apophthegmata 625) We moeten er rekening mee houden dat zelfs onze spirituele,
psychotherapeutische, zorgende, vriendschappelijke, menselijke activiteiten vermengd geraken met bijbedoelingen. Dat is het onkruid. Je moet het onkruid heus niet laten woekeren, kunt het kort houden, maar het is een illusie te denken dat je het kunt uitroeien. Zolang we leven, groeit er onkruid op de akker van onze ziel. Dat maakt ons bescheiden en behoedt ons ervoor om op de verkeerde manier hard te zijn voor onszelf en voor anderen. Heb vertrouwen, het vet drijft altijd boven. coach Clark Kent
Vandaag begin ik een nieuw zelfcoach-experiment met u; we gaan perfectionisme loslaten, en het vervangendoor optimalisme - de betere vorm van perfectionisme.
De theorie ken ik al jaren, en ik heb al heel wat vaardigheden in mijn leven geplooid om perfectionisme los te laten. Ik ben meer tevreden dan ooit. Nu is de tijd rijp voor een test of het me al goed lukt, en of ik het kan doorgeven.
Aan het boek de optimalist van Tal Ben-Shahar - een professor psychologie en filosofie aan Harvard die wereldwijd lezingen geeft over onderwerpen als geluk, zelfvertrouwen, mindfulness, leiderschap en positieve psychologie (actie-psychologie) - ontleen ik mijn kapstok voor een reeks over optimalisme. isbn 9789049105754 nur 770 Uitgegeven bij Het Spectrum 2010, 2011, 2012
Perfectionisten en optimalisten verschillen niet perse in hun verwachtingen en doelen die ze stellen, en niet kwestie inzet hiervoor. Beiden kunnen hetzelfde niveau van ambitie hebben, hetzelfde intense verlangen om hun doel te bereiken, om erg goed te zijn. Het verschil ligt in de manier waarop ze het proces aanpakken om die reis naar de top te maken.
Uw coach is benieuwd hoe hij er voor staat, en wat het boek hem nog gaat bijbrengen. Meteen kun jij mijn gedachten en avonturen volgen a.d.h.v. de berichten.
Louis Lane is vandaag jarig. Wat geef je iemand die alles heeft?, of lastiger nog, Wat geef je iemand die niet van rommel houdt?
Een cadeaubon uit een favoriete winkel is verboden want dan 'moet' ze iets gaan kopen en is het niet meer spontaan wanneer ze er zin in heeft.
.jpg)
.jpg)
