Backups, teveel van het goede l Uw coach gelukkig met minder [ week 3 ]

Wekelijks zal ik bloggen over mijn belofte om het te gaan doen met minder, en wat ik al doende ontdek.

Twins 1988

Deze week beken ik dat ik een afwijking heb; ik heb de neiging om meerdere dingen van één en hetzelfde te kopen. Ik kan het bijna niet laten. 
Het is sterker dan mezelf (al ben ik het natuurlijk zelf). Koop ik een mooie pen, dan neig ik naar twee. Als backup. Een praktische jeans, een goede kookpot, dat scherpe schilmesje, waarom geen twee? En owee als ze in reclame zijn, dan zéker twee (of drie). Een nieuwe bureaulamp voor twee tieners, waarom ook niet meteen eentje voor de derde?

Jawel ik koop te veel van het goede, want? ééntje is gééntje? 

Ik overdrijf zegt Lois, we komen met eentje toe .. en het is niet zo dat die dingen niet meer te koop zouden zijn als dat ene ding versleten is. Juist, ze heeft gelijk, moet ik toegeven. Dat tweede ding ligt soms jaren in de kast en is uiteindelijk verouderd (die tweede koptelefoon bestaat nu zonder draad!), is niet meer wat ik wil (ik wil dan ook eens iets anders), het past niet meer of is out of style, enzovoorts. 
Het blijft ongebruikt liggen, neemt plaats in, en wordt soms in nieuwstaat weggegooid (zonde!).
Die tweede versie is dikwijls niet zo leuk - een beetje zoals de film Twins in 1988. 

Ik ben er mee gestopt (vorige week), het is best moeilijk .. vandaag kocht ik op tweedehands twee! nieuwe vijverpompen (die ene was maar een tientje extra, en na enkele jaren is zo een pompje stuk, en .. en .. en ..). Ai. Lastig. 

Een ander vreemd fenomeen is dat als ik iets ouds vervang, ik dat oude ding ook nog blijf gebruiken (het

gaat nog even mee) of dat oude ding leg ik weg voor mocht het nieuwe ding het begeven.
Lois heeft gelijk, zo heb ik van elk stuk gereedschap twee én daardoor vind ik dingen niet als ik ze nodig heb .. en ja hoor, dan koop ik het nog eens, heb ik er drie.
Daar ben ik meteen mee gestopt! Ik kocht, ja ja ja, een gereedschapskoffer en alle dubbels gaan daar in om ze aan mijn handige zoon te geven (die was meteen opgetogen). Dat tweede boormachien kreeg hij ook. Weggooien is niet altijd een optie (stoppen met kopen wel). 

In de voorbije week heb ik wat backups opgeruimd, weggegeven, weggegooid. Er ontstaat ruimte.
Ik kocht vorig jaar een nieuwe leren jas waarvan de mouwen iets langer zijn, en nu gaf ik met overtuiging mijn mooie oude leren jas weg aan een jonge gast die hem al lang bewonderde. Dat voelde uiteindelijk véél beter dan hem bewaren. 

Heel die overschot aan spullen - ook al is ons huis super netjes - weegt toch zwaarder op me dan ik eerst vermoedde. En er stilaan komaf mee maken, voelt eigenlijk goed.

Volgende week meer over mijn poging om het te doen met minder. Ik lees nog steeds in The Joy of Less van Francine Jay, doe leeswerk op het net, en luister wat meer naar Lois.

Tot dan, groetjes van uw coach Clark Kent 

Good To Be Back, bloggen voor het eerst sinds lang. De rubberen bal.

Het is vijf maanden geleden dat uw coach nog een blog schreef. Dat heeft zo zijn redenen, een nieuwe baan in een andere psychiatrische instelling o.a. , en alle aanpassingen die daar bij komen kijken. Ook niet te verwaarlozen is de ploeg van de PAAZ die je achter je laat. 

Hard werken in mijn vakgebied is altijd mijn ding geweest (ook prettig), maar een workoholic ben ik al een tijdje niet meer. Werken om te werken maakt mij of mijn leven niet waardevoller. Ik heb ondertussen tot scha en schande geleerd om regelmatig te stoppen en te rusten. Niet gemakkelijk omdat ik altijd drang voel om dingen te 'doen'.

Maatschappelijke betrokkenheid, Mentale gezondheid, Lichamelijke gezondheid, Persoonlijke groei, Ontspanning, Relaties, Zingeving, Financieel, Werk, dat zijn de zeven (levensgebieden) ballen die ik in de lucht dien te houden. Sommige daarvan stuiteren wel weer omhoog als ik ze laat vallen, die zijn van rubber. Enkele zijn brozer en kunnen stuk vallen als dat te vaak gebeurd.

Werk, Persoonlijke groei, Ontspanning zijn voor mij rubberen ballen. Lichamelijke gezondheid en relaties kunnen minder mis-behandeling verdragen.

Druk op één gebied?, even uit balans?, doe het wat kalmer aan op een ander. Het kan. Ik heb het gedaan. 

Bloggen heb ik even met rust gelaten. Een half jaar, en nu ben ik terug. Met een nieuwe baan, mijn nieuwe beroepstitel in de GGZ op zak, plannen, én mijn leven intact. 

I 'm back ! roept Charles Bradley het uit in 'Good To Be Back Home'.

Ik zal het ook nooit zover drijven als een 'coach' die ik gisterenavond op TV zag. Hij spoot regelmatig Botox want - zo zag hij het - rimpels in je voorhoofd maken je oud, en jonge mensen willen geen oude coach.

Uw coach is eerder trots op zijn beginnende rimpels, toont karakter en wijsheid toch. 

Enkele jonge tiener-patiënten noemden mij een chille ouwe (Jezus Christus te paard! hahaha).

Dus doe een dutje tussendoor, denk aan alle ballen, slaap wat langer, lees, ga lunchen met een vriend, wandel genoeg .. We horen weer regelmatig van elkaar.

Groeten van uw coach Clark Kent,