De coach met het elastiekje om de pols | Wij VS. Will Bowen

8 dagen ver in de 21-dagen-klaagvrij-uitdaging (a Complaint free World - Will Bowen).
Will Bowen - 1 
Clark Kent - 6 
Komaan! we helpen elkaar om klaagvrij te worden. Lees mee, de tips komen geleidelijk aan.

Gisteren was ik het oneens met Will Bowen over het toelaten van Vloeken als niet klagen. Ik liet hem weten dat wij hier net campagne voeren 'minder zuur aan 't stuur', en vroeg wat hij daarvan vond.

Hij 'liked-te' de comment en vandaag verwisselde hij zijn paarse polsbandje o.w.v. mopperen in de wagen. 
En Clark Kent ziet in dat een een onoplettende vloek wel eens kan - al sta ik het mezelf niet toe, en leerde ik me die automatische reactie op die manier af.

Will Bowen geeft in zijn getuigenis over deze dag het adres waar je gratis polsbandjes kunt krijgen - alleen verzendingskosten. 
Begin alvast met een elastiekje om je pols ! , géén uitstel, wisselen maar ..

groetjes van twee coaches , waaronder coach Clark Kent,


Will Bowen says : There's no shame in Day 1. We are going to have to start over, and over and OVER if we are serious about going 21 days without complaining.

Yesterday, I was driving through a parking lot when a woman cut in front of me. After a second, I muttered an irritated comment to myself. So, it's back to Day 1.

When you switch your bracelet--CELEBRATE!! you are taking positive action to overcome one of the most pervasive and toxic things in the world--complaining.

And, if you're not doing the 21-Day challenge with us, get off the stands and into the game. Get a Complaint Free bracelet from the non-profit:www.AComplaintFreeWorld.org. Or, just use a rubber band. It'll change your life!

Zeurvrij koken, is koken zonder de vrouw

Coach Clark Kent test: A complaintfree world van Will Bowen/ blog 54/ dag 100 met het paarse bandje om de pols.  

3 dagen aan-één-stuk-klaagvrij (16 was tot nu toe het max.)

Een honderdste dag moet gevierd worden op zijn Belgisch, met de goede keuken !


'Oh kook jij ook eens schat?' zegt mijn vrouw.

We zijn elk 50/50 thuis voor de kids, zij is werken of ik ben werken, maar meestal kookt zij.

Als ik kook is het spaghetti, macaroni, lasagna (huisgemaakt allemaal), of de gewone kost patatten-vlees-groenten, ..of dan halen we frietjes, pizza.
Papa-kost is ook uitsmijter met restjes, gebakken patatjes, croque madam!

'Oh kook jij ook eens schat' daarmee bedoelt ze koken als we samen thuis zijn.
Dat is echter een recept voor een ramp want
volgens haar kook ik niet vlot genoeg, gebruik ik teveel gerief, maak ik te veel vuil, was ik niet af tussendoor, laat ik zaken aanbranden, let ik niet op..
Ze wilt al die dingen ook voorkomen dus zeurzeurzeurzeurgoedbedoeldzeurzeurzeur

Vreemd want als ik al die dagen alleen kook dan gaat het prima, zonderproblemen, en als ze thuis komt is alles netjes aan de kant. Of toch niet hélemaal want er staan strepen op het inox fornuis, ik vergeet iets van de afwas weg te zetten (is inderdaad een tic van mij), er is altijd wel iets.
Reden ?

Ze zegt wel 'Kook jij maar in de keuken' maar in werkelijkheid bedoelt ze 'Kook jij in mijn keuken!, zoals ik het doe.'
Het is - wat ze ook zegt - haar territorium. Ze is daar ook als een vis in het water, een heel goeie chef geef ik grif toe.

Wat is er eigenlijk van de man ?

Het is hetzelfde dan een man die niet graag een kostuum draagt. Zij koopt hem een kostuum. Hij geeft er niet veel om. Op een dag staat hij in de tuin te spitten met zijn kostuum aan en zij roept 'Pas op, pas op!, pas toch op met uw kostuum !'
Ze zou beter roepen : 'Pas op, pas toch op met mijn kostuum'.

Het is haar keuken, ook doet ze lief alsof ik er mag koken wanneer zij er is.

Neen, ik kook niet in haar buurt, ik kan al even goed mijn hoofd in de over steken, maar die is elektrisch..

Vandaag heb ik dus gewacht totdat zij om 11:45u ging werken, en toen ben ik pas gestart met koken en stoven. Lekker in een zeur-vrije omgeving.

Ik bedoel dat niet slecht - ik ken gewoon de realiteit. Vrouwen die het huishouden runnen wensen dat hun man mee-doet, maar ze kunnen het niet laten om de man bezig te laten.

Zo is het met koken, de was doen, de was plooien, de was in de kast leggen, kuisen, ramen wassen, kinderen in bad doen, bedden opmaken ..als ze er is, dan is het met commentaar. 

En heeft ze geen kritiek dan komt het wel op in gesprekken waar ouders of vriendinnen bij zijn : Weet je wat Clark nu weer heeft gedaan toen hij de badmatten gewassen heeft.. blablabla

Dus voor mijn 100-ste is zij de deur uit en kan ik lekker alleen koken.

O ja ze moest eens weten dat ik bij de stoverijen geen puree maak zoals zij 'voorstelde!', maar wel 

een container frietjes uit frituur Den Hoek in de Anselmostraat haal. MMmmm, de beste frituur van het Zuid, en heel Antwerpen !
Swiss & Denny bakken er samen goudgele frietjes, en dat loopt gesmeerd als kaas uit een krokante kroket
 ..hoe doen die dat?
Jawel ..zonder zeuren, met duidelijke afspraken over wie runt, en met humor !

Vandaag ben ik dus mister positivo en laat ik u mijn vrouw haar geheime recept zien 
Ze moest het eens weten !

Daar gaan we beste keukenpieten : volg de klaagvrije beelden 

mmmm
Lekkere klaagvrije 100-ste dag aan mij.
Coach Clark Kent

heb vertrouwen dames ..ik ben spiderman niet hé

Klaagvrij: de docent competent, en onderweg

Coach Clark Kent test: A complaintfree world van Will Bowen/ blog 19/ dag 41 met het paarse bandje om de pols.


Terug aan een dag 3 klaagvrij aan één stuk. Ik heb (een paar keer) gegrommeld op mijn kids omdat ze niet stil kunnen zijn als mama, die 4 nachtdiensten heeft, slaapt. Ze waren op elkaar aan het meppen.. Positief is wel dat ik het al veel keer 'gewoon' gezegd heb zonder beklagen.


Ik zit dus op de normale leercurve. Will Bowen voorspelt ook dat je er zeker een drietal maanden over doet om tot 21 dagen klaagvrij te komen en je die nieuwe gewoonte eigen te maken.
Ik heb het vorig jaar een keer gehaald - die 21 - en probeer het nu opnieuw.

Ik ben me bewust van (be)klagen, roddelen, zuchten bij mezelf en anderen. Ik voel mezelf vaardiger (competent) in het vermijden van klagen en weet de dingen anders aan te brengen of andere onderwerpen aan te snijden om contact te maken en mijn ding toch te zeggen.
Ja, ik moet mijn bandje nog wisselen maar zit in fase 3 van het leerproces ! Goed.

Clark houdt meer van deze opwaartse curve (pijl)
Liever in erecte dan die slappe pijl-curve hier beneden
Ik onthou (anker) het nogal flauw op die manier. 

Fase 1 - Onbewust onbekwaam: je hebt niet door dat je onbekwaam bent of dat gedrag niet effectief is.
Fase 2 - Bewust onbekwaam: je wordt je bewust dat je onbekwaam bent en dat je gedrag niet effectief is en je leert hoe het anders en beter kan.
Fase 3 - bewust bekwaam: je past het nieuwe aangeleerde gedrag bewust en met (cfr. uw coach Clark: wisselend) succes toe.
Fase 4 - onbewust bekwaam: het effectieve gedrag gaat automatisch; is vanzelfsprekend.


Ik ben dus The Journeyman - ik ben nog onderweg. 

Voila, hier ga ik het bij houden voor vandaag. Pistolets eten (het is zondagse traditie). Ik ga nu ook zwemmen met de kinderen. Op die manier zijn we uit huis en kunnen we geluid maken terwijl mama slaapt, en we hebben wat beweging (dat helpt om op te laden).


klaagvrije groet van Clark Kent onderweg (met het paarse bandje van Will Bowen)

Hier heb ik mijn titel van:

• ISBN: 9789024416394
• 160 blz.
• 4^e druk, 2009

• 
  

Klaagvrij: Aan de kassa in de file !

Coach Clark Kent test: A complaintfree world van Will Bowen/ blog 6/ dag 10 met het paarse bandje om de pols(en). 


2 dagen vrij van klagen ! (en fier!)


Waar klagen mensen het meest? Op het werk/ Thuis/ onder vrienden..? 
We hebben allemaal zo onze eigen klaagplekken te ontdekken, en dan kunnen we net daar speciaal opletten om niet-te-klagen.
Maar er zijn plaatsen waar we allemaal, als mensen, een hekel aan hebben en de toplokaties zijn plaatsen waar je moet wachten! Zéker wanneer er daar medemensen zijn die het wachten nog wat erger maken, of de boel ophouden wanneer het hun beurt is.

Wachtzalen, de rij aan de kassa, bestellen bij de kaasboer (staan ze al een kwartier aan de toog maar als het hun beurt is weten ze niet wat ze moeten hebben en gaan veel vragen stellen!) of aan een loket!, op de weg en aan het zebrapad (kunnen we nog langzamer oversteken en smsn tegelijk!).

Het vraagt wat training in anders denken, maar het lukt me aardig om daar kalmer in te zijn. 
Aardig maar niet helemaal. Het zijn de momenten geworden dat ik wat ademruimte neem, of iets anders doe (een sms, een boek lezen, een babbeltje slaan, een cd luister waar ik thuis dikwijls de tijd niet voor heb, een audioboek beluister, bedenk dat even langzamer gaan precies was wat ik nodig had, wat later zijn me misschien behoedt voor een ongeval verderop..)

Na verloop van tijd zetten je hersens de geduld-plaat vanzelf op. Het is iets dat Will Bowen ook beweert, en aangezien dit mijn tweede experiment met het paarse bandje is, kan ik dat bijtreden. Het is waar; je raakt onbewust gemakkelijker in rust !, na 21 dagen klaagvrij te zijn geweest, kan je meer aan.

Zelfs als ik Alex Agnew bekijk, denkt mijn brein vanzelf al 'Kent, grappig, daar heb jij gelukkig geen last meer van.' Zelfs als ik haast heb, denk ik niet meer zo gehaast. Want waarom zou men niet op me wachten?, waarom zou mijn baas boos zijn als ik mijn best doe om er te zijn?, ..en dan nog als men boos is, of niet wacht (so what!).








Maar kom, het is lachen natuurlijk en dat is een machtig wapen tegen jezelf en je tijd en haast zo ernstig nemen; Humor !


Ik wens je veel succes met de uitdaging.

Clark Kent