Mediteren met coach 37, Los komen ! en selecteren, met de Compact Disk Dummies

Logisch, onnavolgbaar, zinvol, zinloos, prettig, pijnlijk, heel eigen, verwerpelijk vreemd, 'waar', 'echt', 'fout', associatief, oude patronen, te snappen, onbegrijpelijk, egosyntoon, egodystoon, deugdelijk, vies, duidelijk, onzichtbaar, onopvallend, op de voorgrond, in de coulissen, gewoon, voor de hand liggend, vergezocht, opdringerig, traag, supersnel, wijs, dwaas .. 

Wat is het goed dat anderen onze gedachten niet kunnen lezen eh !

Schaam je voor niks van wat je denkt, zeggen heel wijze mensen. Zo werken hersenen, wees gerust. 
Mijn nonkel is een wijze fransciskaanse pater en pastoor, jawel echt, en hij zegt:
"gedachten zijn geen zonde als je er niet naar handelt".

Al die gedachten - ook de vuile en verwerpelijke - maken mij creatief. De kunst zit 'm alleen in het selecteren van de gedachten waar ik mee verder wil. Daar zit mijn inbreng.

Hoe vaak blazen hulpverleners niet stoom af door te zeggen wat ze in hun donkerste gedachten denken te zeggen tegen hun patiënten. Die gelaagdheid zit in ieder van ons.

Mindfulness is voor mij een proces van emancipatie, los komen van automatisch reageren of achteraf spijt hebben, waardoor ik meer vrijheid en zekerheid ervaar. 

Het zijn 'maar' gedachten, uiteindelijk stop ik en bekijk ik wel wat er mee te doen of niet. Tussen het gedacht en de actie (stimulus en respons) zit een ruimte, weet je nog. 

Loslaten of op ingaan, het gaat me beter af.  Ik ben zekerder van mijn keuzes. 

Samenwerken op een interessante plaats met leuke collega 's helpt ook.
Vandaag heb ik op mijn werk op de PAAZ de nieuwe meditatiekussens geprobeerd. 
Wat ben ik ontzettend stijf geworden in mijn jaren als staflid, kleermakerszit is ongemakkelijk en een halve lotus onmogelijk pijnlijk. Ik mediteer thuis knielend op een bankje. 
Toch ga ik die houding terug wat oefenen nu ik wat gewicht kwijt ben, dat is mijn yoga dan (grenzen). 

Ik stond er even niet bij stil dat mensen 'iemand zien mediteren' speciaal vinden, dus de deur van de bewegingsruimte op een kier toen ik dit besefte. 
Ik vind het niet meer bijzonder. 
Ergens anders gaan zitten deed ik niet, het was lekker met de rug tegen de verwarming.

Mediteren doe ik voor mezelf, niet voor de mensen die passeren. Velen weten van dat mediteren van mij niets. 

De volgende week gaat over mindfulness communicatie geloof ik, ik begin er net aan te lezen.

Namasté
coach Clark Kent

Wat jou weerhoudt, zit in je hoofd | Belegen gedachten

Het is tal van keren bewezen met psychologische dierproeven, en-ook-getest-op-mensen, dat wij ons laten weerhouden door wat in ons hoofd zit 'gedachten', vol met 'geschiedenis', 'oude belegen patronen'.

Vlooien die een poos in een gesloten pot leven, springen nadat de deksel verwijderd wordt niet hoger dan de rand van de pot. Ze ontsnappen niet.

Al eens circusolifanten gezien?, of olifanten aan de leiband?

Het grote beest kan die dunne ketting met een goeie ruk breken en gaan lopen ..maar doet het niet.
Toen die olifant nog klein was, was die dunne keten genoeg ..nu eigenlijk niet meer. Toch blijft de olifant staan meestal aan een te zwak paaltje in de grond.

Ik zag in de Ardennen hoe koeien in een wei bleven staan waarvan de draden beschadigd waren, in feite stond de wei open en neen er zat geen stroom op. Maar die koeien zijn waarschijnlijk groot geworden met enkele schokken van de schrikdraad en proberen het niet meer.

Ik had het met mijn hoofdverpleegkundige over het A B C -denken.


Kort;
gebeurtenis of gezegde A lokt niet zomaar reactie C uit.
A passeert jouw hoofd en gedachten B en B maakt dat jij reageert met C.
A kan zijn wat het wilt, het als B negatief is dan is de uitkomst C waarschijnlijk ook niks goeds.
Als B overwegend positief is dan is reactie C waarschijnlijk positief.

De ene medewerker maakt van jouw boodschap iets goeds, de ander is er niet tevreden over, en dat ligt niet altijd aan jouw A. Zijn binnenkant B is bepalend. 


Als coach heb ik veel begrip voor de belegen gedachten van mensen, ik heb ze ook. Besef dat je gedachten die hun vervaldatum al gepasseerd zijn kunt koesteren omdat het bekend terrein is. Lekker veilig, want nieuwe gedachten zijn onbekend en daardoor onzeker en onveilig.

Oude gedachten zijn als oude vrienden, ze zijn al zo lang bij je.
Het zijn dan wel geen goede vrienden , maar wel oude bekende vrienden. Afscheid nemen en Nieuwe vrienden gaan ontmoeten is spannend.


A B C is Te lastig? Doe het dan met de beelden uit deze blog.

Voor mij begon deze blog met een foto die mijn zus Iek uit Noorwegen me stuurde. Kijk daar nog eens naar en mijmer er eens over. 
Zijn de dingen die jou beïnvloeden niet al lang 'belegen' en hard toe aan 'herziening'? 

Wat jou tegenhoudt (of beweegt) zit in jouw hoofd.

Vriendelijke groetjes van coach Clark Kent

Oude herinneringen en nachtmerries beschouwen als vuilniswagens | Hoe doe ik dat ?

Vandaag dag 60/ Opnieuw 7 dagen aan-een-stuk klaagvrij 

Het boek De Wet van de Vuilniswagen van David Pollay blijkt een mooie uitbreiding van mijn zelfhulpbib te zijn. Al zeker een hulp om het experiment met het paarse bandje A Complaint free World van Will Bowen vol te houden, beter te verstaan ook.
Op dit moment staat er een exemplaar bij Polare op de Meir (de Sleghte) voor €9.  

Het is de bedoeling om 21 dagen aan-een-stuk-klaagvrij te zijn. Dat is nogal streng, hoe vaak slaat Clark Kent zijn stemming om ten gevolge van de onzin, onvrede, boosheid, botheid, het geklaag van andere mensen ? Laat je een slechte chauffeur, onbeleefde kelner, norse tiener, jouw dag bederven ?  

Jouw succes is afhankelijk van het feit hoe snel jij je weer kunt concentreren op wat belangrijk is in jouw leven.

De wet van de vuilniswagen is een boek met korte hoofdstukken, verhalen en een actie-gids. Leuk genoeg.

Op 77 pagina 's komt regelmatig terug hoe je iets aan je voorbij kunt laten gaan :
Glimlach, zwaai, en laat de vuilniswagen passeren. 

Op pagina 54 las uw coach gisteren iets dat hem al jaren bezig houdt. Tegen de ochtend droom ik van naar het toilet moeten, of heb ik een kritische nachtmerrie. 'Ongelukkig wakker worden' was de titel, en het stuk vertelt over hoe je onder invloed kunt staan van negatieve herinneringen.

Drie sleutels die mij gaan helpen :

• Allereerst beseffen dat het geheugen geen trouwe klerk is die precies opschrijft wat er gebeurde. En als ik niet mindful ben , vind ik een spoortje bewijs dat de dromen of herinneringen op de een of andere manier nog steeds een belangrijke rol spelen in mijn leven (als waarschuwing, als leidraad, als raadsman!). Het resultaat is dat de oorspronkelijke slechte herinnering of gedachte mijn aandacht vasthoudt en vervolgens de toon zet voor het vervolg van mijn dag. Dan denk ik aan deze afbeelding :
  

• Ten tweede : heb ik altijd geloofd dat mijn brein 's nachts verwerkt. Dat is ook zo. Maar het brein geeft ook elke dag en nacht onnodige waarschuwingssignalen. Soms moet ik zeggen 'fijn dat je me wilt beschermen, dank je, ik zal opletten, maar ga dit toch doen en het verleden zal zich niet herhalen, dit komt goed en ik zal er door groeien..'
• Ten derde moet ik me realiseren dat ik al te negatieve herinneringen niet hoef vast te houden, er niet hoef over na te denken en te analyseren. 

Het is tijd om te glimlachen, te zwaaien, hun het beste te wensen en verder te gaan.

Er komt een tijd dat je bepaalde herinneringen moet beschouwen als een vuilniswagen, en jij alleen kunt deze slechte herinneringen aan jou voorbij laten gaan. Laat ze jouw geluk, jouw zelfvertrouwen of jouw geloof in wat goed en mogelijk is in jouw leven niet verminderen (David Pollay)

In mijn geval dus 's morgens na het dromen (Clark Kent)

..en deze morgen lukte het al redelijk goed!

Uitmesten met oudjaar ! 

Alles is mogelijk in 2014 ! Have a good one !

groetjes van uw coach Clark Kent,

Never miss a good opportunity to shut the fuck up !

Vandaag dag 28/ 5 dagen klaagvrij / 


Will Bowen zegt het ook in zijn boek 'A Complaint free World' , mensen ontmoeten is klagen, zeker in het begin van deze uitdaging om 21 dagen aan-een-stuk klaagvrij te zijn. 

Ik ben de laatste dagen vooral thuis geweest, verven, kelder opruimen, poetsen, wat lezen - weinig mensen ontmoet. 5 dagen klaagvrij is dus geen super-man-prestatie geweest (zolang je het klagen niet uitspreekt, zit je safe)

Als je klachten niet meer uitspreekt (je mond) dan schakelt je brein over op het aanmaken van andere gedachten.

Als de klant het product niet meer wilt, dan schakelt de fabriek over op iets anders.

Gewoon af en toe je best doen om te zwijgen. Never miss a good opportunity to shut up.

Natuurlijk ontmoet ik nog mensen: mijn vrouw Louis Lane, mijn kids, de postbode, de winkelier, de mensen in de rij aan de kassa, buren, mijn vrienden (in levende lijve of op het net), ..een zucht en een klacht is rap geplaatst (ik zwijg)
Het is altijd goede raad om op je woorden te letten (verlegen mensen mogen die raad negeren!)

Een koppel dat ik coach gaat door een renovatie-dip. Zij wilt het huis opruimen en opknappen, hij is een verzamelaar van rommel en vindt zijn vrijgezellenwoonst prima zoals het is. Als mens heb ik met hem en met haar te doen, ze maken er ruzie over. Als coach Clark Kent is de fase van ontdekking van het probleem voorbij en schakelde ik over op confrontatie (het stinkt hier) en provocatie ('spaar dat geld voor een aannemer of een nieuwe keuken maar, echtscheidingsadvocaten kosten flink wat geld naar het schijnt').

Ja hoor, ik mag er nog steeds komen, gisteren vroeg manlief me zelfs om zijn vrouw te helpen verassen door een kast af te breken terwijl zij winkelen was. Tijdens de afbraak heb ik nog eens goed met zijn linkerhanden gelachen. Vandaag staat hij op de ladder te klussen ..hallelujah !

Nu moet ik beginnen hier aan papierwerk. Rekeningen betalen en kopies gaan maken - door de regen - is niet mijn favoriete bezigheid (zeg ik zonder klagen).
Gelukkig houden mijn drie tieners me gezelschap (af en toe voeden, TV, en het is in orde)

Go Clark Kent

Spinsels in je hoofd - Aangeleerd optimisme

Alternatieve gedachten leren aannemen.
RET, Martin Seligman noemt het de ABCD-methode.

We weten al :
gebeurtenissen lokken niet automatisch reactie uit. Wat jij denkt over die gebeurtenissen lokt die reactie uit.

Nu gaan we er iets interessants mee doen ;
Je gaat dit heel nuttig vinden.

Als er iets gebeurt waardoor je voelt dat je geluksniveau daalt , pak een pen en schrijf.

A (Adversity/ Afkeer/ Activating event/ Activerende gebeurtenis) :  Schrijf – in één zin – de gebeurtenis op die jouw afkeer opwekte.

(voorbeeld) In drie dagen tijd heeft Koen me nog niet teruggebeld.

B (Belief/ Jouw overtuiging) : Schrijf op – wat jij denkt dat er aan de hand is. Je hebt een vaste gewoonte om dingen op te vatten. Geef  je angstige ego een stem, schrijf het op.

Je hebt een mentale routine.

(voorbeeld) Ik geloof dat Koen beslist heeft dat hij me niet mag, hij vind iemand anders beter dan mij, hij laat me vallen, Koen is niet loyaal, Koen liegt, mensen laten me altijd in de steek van zodra ze me leren kennen, het heeft geen zin om zoveel tijd te steken in relaties..

C (Consequenses/ Gevolgen) : Shrijf – héél  eerlijk – op hoe het voelt om dit te geloven. Wat zijn de gevolgen van deze overtuiging? Uit eerlijk je gevoelens.

(voorbeeld) ik voel me in de war, ik voel me in de steek gelaten, gekwetst, ik voel me waardeloosd,

ik voel me onbelangrijk, ik ben bang dat het niks wordt met hem..

D (Disputation/ Tegenwerping) : Het is tijd om jouw verhaal te veranderen, om alternatieve uitleg te vinden voor wat er aan de hand is. Schrijf alles op dat er gebeurd zou kunnen zijn i.p.v. de donkere scenario ’s die in jouw gedachten opkwamen.

(voorbeeld) Het is nog maar drie dagen, Koen is misschien ziek(of iemand in zijn familie), hij heeft het misschien druk, hij heeft mogelijk iets dringend voor, hij zit zelf met zorgen, hij heeft zijn rekening niet betaald, zijn telefoon(voicemail) is stuk, hij is zijn gsm kwijt, Koen wilt met me praten maar er komt steeds iets tussen, dit is al eens gebeurd en uiteindelijk kwam hij met me praten, ik kan hem vertrouwen

Toen ik in 1999 deze methode voor het eerst ontdekte was ik niet meteen zo enthousiast over die D.

A, B en C opschrijven ging vlot,

A/ Is het een feit ? (Als ik er even bij stil stond, was niet altijd een feit, dus kon ik het verwerpen)

B/ Hoe vertel ik over dit feit tegen mezelf? Zit ik te piekeren, kniezen, malen? Helpt dat mij vooruit?

C/ Hoe voelt het om dit aan te nemen? Is het gezond? Krijg ik op deze manier wat ik wil?

maar bij de D (uit-dagen) had ik het gevoel dat ik mezelf voor de gek hield, of dat ik excuses moest verzinnen voor fouten of ruwheid van anderen.  Het leek me ook naïef , goedgelovig om voor anderen alternatieven te vinden.

Op mijn hoede zijn voor anderen was tweede natuur. Ik was zo opgevoed en had dit patroon daardoor zo vaak bevestigd gezien.  Ik laat me ook van nature niet op mijn kap zitten, dat hielp me ook al niet om gemakkelijk D ’s te vinden.

Wat mij hielp om alternatieven te vinden , is het feit dat ik zelf allerlei dingen voorheb waarbij ik onbedoeld fouten maak. Dat overkomt anderen vast ook, denk ik nu.

Vroeger moest ik perfect zijn, dus anderen OOK. Punt uit. Nu vind ik alleen nog dat het optimaal moet zijn, en dan nog!

Met D heb ik dus ja-ren-lang geworsteld ! Ik wou alternatieven vinden, een ander scenario bedenken, een positievere uitleg vinden, maar ik was het niet gewoon om dat te doen.  Ik had een bepaalde mentale routine.

Zoals zowat iedere mens geloofde ik meteen in mijn eigen gelijk, mijn waarheid. Je vertelt jezelf zaken, en omdat jij het zelf bent die het vertelt moet het wel waar zijn (Je zou toch niet liegen tegen jezelf hé!?).

Het is ook fout om te denken dat je voor anderen excuses moet zoeken, neen, je vindt alternatieven voor jezelf. Zolang de zaak niet opgelost geraakt is uitgaan van doemscenario ’s redelijk ongezond. Je doet het voor jezelf (en daarbij geef je anderen een kans)

Toch was ik in 1999 meteen heel enthousiast over de ABCD-methode ! ‘Aha!, dit is wat ik mis!’, dacht ik meteen. Vrienden van me konden veel beter relativeren, vond ik, en dat wou ik ook kunnen.

Ik was erg gemotiveerd om me te verbeteren.

Ik stond er wel voor open dat er alternatieven moesten zijn want ik had niet altijd gelijk (zo slim ben ik wel dat ik dat weet), niet alles dat ik mezelf vertelde kwam zo uit, en dingen die een ramp leken te zijn waren achteraf een zegen.

Voor mensen die konden relativeren, had ik groot respect, ik vond hun niet langer naïef. Zij hadden het in veel opzichten ook gemakkelijker dan mij.

Ik leerde.

Het leven lijkt niet altijd zinvol en logisch en prettig als je door de voorruit kijkt, maar is dat wel als je door de achteruitkijkspiegel kijkt.

In het begin schreef ik regelmatig die A,B,C, en D uit, dagelijks, dan wekelijks, en na een tijd sprong mijn gedacht al zelf van

feit, geloof (aanname) > naar alternatieve uitleg. Het is een nieuwe gewoonte geworden om niet meteen op mijn paard te zitten, om niet meteen te oordelen.

Mogelijk is het eerlijker om te zeggen dat ik wél meteen op mijn paard zit (old habits die hard, gewoontes blijven eigenlijk), maar het voor mezelf houdt en dan ogenblikkelijk overga op gezonder denken. 
Dat vind ik sympathiek genoeg.

Schrijven doe ik alleen nog bij zaken waarbij het moeilijk is, dat helpt.

Vind je geen alternatieven? Ga dan bij je vrienden en kennissen te rade, stel vragen, lees boeken, luister audioboeken..

En tot slot een optimistische noot om je aan op te trekken als je hiermee begint.

Hoe meer je alternatieven bedenkt, hoe creatiever je wordt daarin, en hoe vaker het goed uitpakt.

Groetjes van coach Clark Kent

NLP techniek ; Controle over de scènes in jouw hoofd

Coach Clark Kent test: A complaintfree world van Will Bowen/ blog 41/ dag 81 met het paarse bandje om de pols.   
13 dagen aan-één-stuk klaagvrij. 

Wie zegt dat als je niet klaagt of uitbarst je alles moet opkroppen ? 

Het verzinnen van idiote wraak of hilarische alternatieven is een leuke manier om te relativeren vind ik.

Gisteren had ik het al kort over fijne beelden in je hoofd houden, dat is een NLP techniek.

Je kunt jezelf letterlijk ziek maken met je rampen voor te stellen, maar die eigenschap van je brein kun je ook gebruiken om jezelf te kalmeren, een uitweg te bedenken, om afstand te nemen.

Stel dat je iets meemaakt en dat beeld achtervolgt je. Je speelt de scene steeds weer af in je gedachten, het komt bij je op en je kunt het niet van je af zetten. Wat dan doen ?

Verander die scene !

Stel je zo een moeilijke scene voor, bvb. Je baas roept op je en zegt de onaardigste dingen

Kleur :

• verbleek de scene (maak de kleuren minder intens)
• maak kleuren zo fel dat je er bijna of helemaal niet meer naar kunt kijken
• maak alles zwart-wit zoals oude films, 
• maak het oud en versleten, laat lijnen zien zoals op een oude TV..
• zie alles groen zoals in een nachtkijker, of met kleuren zoals in een warmte-beeld
• speel Andy Warhol of Roy Lichtenstein

Afstand :

• haal het beeld zo dicht bij dat het onscherp wordt
• zie het steeds verder af, het wordt zo klein dat je niets meer ziet (voel hoe dat jouw emoties verandert t.o.v. de scene)
• of verander de afstand voortdurend zodat je er moeilijk kan op scherpstellen

Snelheid :

• Vertraag de beelden
• Versnel ze (stel je daarbij ook voor dat de stemmen gaan klinken als Mickey Mouse)
• Verander van snelheid 
• Speel de scene van achter naar voor
• Verspring in de scene alsof jij de zapper vast hebt
• Laat het beeld bibberen

Beelden manipuleren :

• Geef mensen een ander hoofd, een clownsneus, grote oren, een varkensneus, een konijnenstaartje, ..
• het speelt zich plots niet meer af in zijn bureau maar op een naaktstrand
• door het raam zie je een paddenstoelwolk en dat leidt je totaal af van wat er gezegd wordt, of je onderbreekt je baas en zegt dat je nu niet bij hem wilt blijven
• een tornado komt voorbij en baas en bureau worden voor je neus meegenomen
• Zijn broek staat open en je kunt je niet meer concentreren op wat hij zegt.
• Hij slaat met zijn schoen op tafel, hij heeft roze glitter flipflops aan of van die hondenpantoffels
• In plaats van de scene zie je de making off met alle bloopers.
• Nu zie je wat vooraf ging aan de scene en je ziet hem oefenen voor de spiegel, het zweet van zijn voorhoofd deppen. Dat zet héél het gebeuren in een ander daglicht.

Geluiden :

• Je hoort je baas een luide scheet laten terwijl hij spreekt
• Hij fluistert, je kunt zijn lelijke opmerking niet horen. 
• Telkens als hij iets hatelijk zegt wordt hij gecensureerd met een 'beep'
• Hij wordt gedubd in het Deens
• zijn stem is plots zwoel, heet, zoals Tome Jones, Barry White, Madonna (zijn verwijten klinken plots hot en botergeil)
• de baas zijn woorden veranderen en hij leest het weerbericht voor als Hitler !
• als hij zijn mond opent hoor je vogeltjes

Verzin gewoon gelijk wat alsof je de regisseur bent van die scene, van de dagelijkse filmpjes in je hoofd.

De bedoeling is niet om de waarheid geweld aan te doen, om te minimaliseren of om te ontkennen.

Het is de bedoeling om de emoties bij beelden te veranderen, en om de beelden dragelijk te maken als ze zich toch aan je opdringen. 

Je draagt bij aan jouw controle over hetgeen je hersenen de ganse dag produceren aan beelden en gedachten. Je ondergaat het opkomen van scènes veel minder. 

Geloof deze coach en piekeraar-van-nature maar vrij, het helpt ! Het heeft me al vaak geholpen in héél moeilijk omstandigheden.

Als je gedachten wat beter onder controle zijn, als de scènes in je hoofd meer onder jouw regie vallen, dan ga je minder neigen om ze over te brengen op anderen
..en dus geraakt jouw geklaag ook onder controle.

The proof is in the pudding. Proberen dus !

Have a complaint free day.

Clark Kent

Klaagvrij worden met Kent: Zwijgen is de hersenen op andere gedachten brengen

Coach Clark Kent test: A complaintfree world van Will Bowen/ blog 7/ dag 11 met het paarse bandje om de pols(en). 


Beste Volgers,

Wéér een dag zonder klagen. Toch blijft één dag zowat het maximum nu. 's Avonds thuis vertellend over werk schuif ik wel een keertje uit. Met anderen samenleven lokt beklag of - in mijn geval - kritiek leveren uit.

Als mijn tieners mekaar in de haren vliegen en geen rekening wensen te houden met de sfeer in huis ondanks vragen, dan liggen de bananenschillen overal.
Maar met mijn polsbandje aan neem ik 100% verantwoordelijkheid voor mijn klagen.

Vaak kijk ik naar het paarse bandje om mijn pols en denk 'nee, dat kan ik ZO niet zeggen want dat is mopperen, klagen, roddel..'.
Soms verwoord ik het dan anders, soms hou ik mijn mond omdat ik geen manier weet om het anders te brengen,
soms bedenk ik dat het niet de moeite is om het te zeggen. En de bananenschillen drogen stilaan op !

Dit idee wil ik u vandaag brengen ! :
Als de consument niet meer koopt wat de producent maakt, schakelt de producent over op een ander product. 
Ik leg 't uit :

Will Bowen zegt dat de hersens de producent zijn en de mond de consument. De hersens produceren constant gedachten. De ganse dag spreken we in onszelf tegen onszelf. Ik weet dat dit correct is.
De dialoog met jezelf is constant. Zelfs als je niet oplet is de dialoog gaande.

Will Bowen beweert dat als de mond de klaaggedachten niet meer uitspreekt, de hersenen die minder en minder zullen aanmaken. Als de consument (mond) niet meer koopt wat de producent (hersenen) maakt, zal de producent overschakelen op een product dat de consument wel gebruikt.

Op die manier vind ik mijn mond houden niet zo erg, zelfs nuttig. Ik vertrouw er ook op dat op den duur dit zal uitmonden in alternatieve positieve gedachten.
Ik denk dat ik tijdens dit experiment al ingevingen gehad heb om i.p.v. te klagen iets te vragen, of iets anders te doen of zeggen dat ook beter uitpakte.
Ik probeer mijn kinderen meer te overtuigen om vriendelijk te zijn voor elkaar, om mee de vrede in huis te bewaren. Ik vind er precies beter de woorden voor nu ik het mopperen niet uit mijn mond laat rollen.

Als instrument deugt het paarse bandje wel, vind ik. Of ik ooit nog 21 dagen klaagvrij kan blijven, is voor mij een vraag. Elke dag is er eentje..
Doe jij nog altijd mee? Je leest in mijn blogs wel hoe ik het verder doe.

Ik wens jullie een prettige, klaagvrije dag.

Clark Kent