Mediteren met coach 1, I don 't lose my cool , cool loses me.

Als zelfcoach kijk ik ook naar mezelf, zo hoort het.

Een goede drie jaar geleden begon ik te mediteren als onderdeel van een mindfulness training. In deze reeks vertel ik er meer over. Waarom ik er terug over begin?, ondertussen doe ik het niet meer dagelijks, soms mediteer ik een hele week niet, terwijl het wel deugd doet. Als coach zal ik natuurlijk vertellen hoe die prestatiekloof er gekomen is, en we zullen samen kijken
of ik er nog toe kom,
hoe vaak ik er toe kom,
hoe je mediteert,
of het effect heeft,
en of uw coach de regelmaat terug weet in te bouwen in het drukke leven van elke dag.

Haak niet af als je denkt 'mediteren is niks voor mij, ik begin er niet aan'. Het gaat om meer dan mediteren, het gaat om aandacht geven, rust vinden, tijd vinden, zelfs om pijn verminderen.

Ik reed met het hele gezin naar huis gisteren na familiebezoek. 'Vlug nog even tanken anders halen we de stad niet meer' denk ik, en rij aan het tankstation af. Mijn voorligger draait op het laatste moment mee af, maar stopt pardoes zo dat ik half op de weg stil sta. Onveilig, maar ze vind haar gaspedaal terug en ik kan oprijden. Het twijfelen gaat door, 'welke pomp zal ze nemen?'.

Ze rijdt voor me uit en stopt op de plaats om LPG, mijn brandstof, te tanken.

'Ze heeft een dieselwagen, Je zult het zien dat ze fout staat, of parkeert om iets te kopen in de shop' zeg ik tegen Lois.

Een jonge vrouw stapt uit en kijkt rond. Ik stap ook uit en vraag rustig of ze LPG gaat tanken.

"Nee diesel" antwoord ze ('Ah goed, ze komt dan toch om te tanken ', denk ik).
Ze staat te twijfelen.
Coach: "U staat op een verkeerde plaats" probeer ik voorzichtig.
Juffrouw: "O ja, dan ruilen we" (dat valt mee).

Ik zet mijn wagen voor de hare en wacht maar ze praat met iemand in de auto, rommelt wat bij de pomp, en gaat dan naar de betaalautomaat.

Coach: "Hé, ruilen we nog van plaats?"
Juffrouw: "Nee, de slang van de andere pomp geraakt daar ook" zegt ze.
Coach: "Komaan, er zijn vier vrije plaatsen waar u diesel kunt tanken, er is er maar eentje voor LPG, u gaat me doen wachten voor niets."
'Pech' zegt ze. "U had het maar vriendelijker moeten vragen (vind mijn vriend?)."
Haar vriend stapt uit en noteert mijn nummerplaat. Ondertussen kookt mijn bloed; wat een arrogantie, en dan lukt de ene na de andere betaalkaart niet zodat ze naar binnen moet, glijd ze uit over gespilde benzine, praat ze met haar vriend als ze terug instapt en rijd traag weg!

"Als ze dan nog kon tanken!" zeg ik geïrriteerd tegen Lois, "Hoe lang duurde dat nu zeg, en nog een grote mond ook!". "Heel het tankstation verlaten en dan absoluut die ene plaats blijven bezetten", "Sommige mensen!". Zei ik ook 'geit' ? (nee, wel gedacht).

Het meest irritante aan heel die historie was niet de tijd die ik verloor, maar dat zij me verweet.
"Dus tegenwoordig moet er aan de pomp eerst geoordeeld worden of je vriendelijk genoeg iets vraagt voordat men overweegt het juiste te doen!".
"Misschien moeten we elkaar eerst googelen voordat we aan een redelijke vraag tegemoet komen".
"Met andere mensen hadden ze boel gehad".
Ik kon nog even doorgaan, maar stopte wijselijk met praten. Wat haalt het na de feiten nog uit he?

Ik was tijdens de conversatie redelijk rustig en zeker beleefd, maar het duurde toch een hele rit voordat ik me kalmer voelde.
Pas een dorp verder realiseerde ik me dat het feestgangers waren die vermoedelijk teveel op hadden.
Zij wou wel ruilen van plaats, maar haar vriend niet, en het was haar in hun toestand waarschijnlijk niet gelukt.

Met wat meer milde aandacht had ik dat sneller beseft, besef ik, en had ik het laten gaan. Het ging immers maar om een tien minuten, en ik kreeg er een knappe tragikomedie voor in de plaats.
Het had zo een moment kunnen worden waarop je de wagen ziet vertrekken met de tankslang er nog aan.

Juist of niet, beleefd of niet, uitleggen en vragen was aan deze mensen moeite verspild. Ik had 'zen' kunnen genieten van de show in plaats van bijna over te koken.

Mijn dochter grapte vandaag " I don 't lose my cool, cool loses me . hè papa. "

Dat is de reden waarom ik terug ga proberen dagelijks te mediteren, en me samen met u ga verdiepen in het idee achter mindfulness.
Doe je mee oké, lees je alleen mee, ook oké (nu klink ik als Edel Maex).

Als alles goed komt, ervaar ik meer aandacht en rust én laat ik niet zoveel ongecontroleerd binnen komen.

Wordt vervolgd. Valium of het meditatiebankje?

coach Clark Kent,

Ik ga me dit jaar voorbeeldig gedragen

Hoe moeilijk kan het zijn?, nog die enkele uurtjes .. tot 2016

De twee belangrijkste dagen van jou leven.

Wie beweert er dat je niets kunt leren van gewelddadige actiefilms ? The Equalizer bijvoorbeeld.

Je hoeft er overigens slechts de eerste tien seconden van te bekijken. De film begint met een quote van Mark Twain. Ik geef grif toe dat ik deze uitspraak nog niet kende.

Las ik laatst dat mensen die citaten delen minder intelligent zijn dan anderen?, iets dat ik ook denk als ik zoete citaten zie met bloemetjes, zonsondergangen - moeilijk te onderscheiden van zonsopkomsten - en honden en katjes ja.

Uw coach denkt dus twee keer na voordat hij een uitspraak deelt.

Samuel Langhorne Clemens 1835-1910 is één van de vaders van de Amerikaanse literatuur. Romanschrijver en maker van vlijmscherpe satire (Alex Agnew anno 1800).  

Er zijn twee belangrijke dagen in je leven, en met deze uitspraak ben ik het eens. Je realiseren waarom je hier bent, komt wel vaker voor dan op één dag - er komen er meerdere.

Voor mij is vriend zijn, vader zijn, beschermen en helpen, en onderwijzen waarom ik hier ben. En die dingen niet persé op een softe manier, doch op alle mogelijke wijzen.

Het moet wel zo zijn want elke keer kom ik in die groef terecht, en voelt het compleet juist. Je kunt niet verloochenen wie of wat je bent (daar sluit de film mooi bij aan, het eerste kwartier voelt volledig fout aan en wiegt je in slaap .. maar er is iets niet in de haak en dus blijf je kijken en zoeken wat dat is).

Weer aan het werk in de psychiatrie en terug aan het bloggen gegaan, alles loopt goed.

Groeten van coach Clark Kent

BBC reporter gets (accidentally) high on the job

Word Topchef !

Even niet geschreven. Uw coach heeft een nieuwe job, terug in de psychiatrie.
Op een PAAZ deze keer, hetgeen betekent dat al de boeken in de sectie psychologie vroeg of laat in mijn boekenrek belanden. Alles dat me zo interesseert kan en mag weer, zalig.

Ik werk als oude rot in een volledig jong team, wat heel wat interessante ontmoetingen oplevert. Het doet me regelmatig denken aan mijn tijd als beginnend psychiatrisch hulpverlener, én aan hoe jong ik ben geweest en hoe dat voelde.

Na enkele jaren samenwonen, kregen we onze dochter. Nu was spaghetti kunnen maken niet meer voldoende en Louis Lane kocht me het kookboek van de boerinnenbond. Ze zei dat het tijd was dat ik leerde koken. In het begin liet ze me niet alleen begaan. Ze sloeg het boek open en liet me zien hoe ze het klaarmaakte.

"Er staat dat je groene paprika moet gebruiken, maar ik neem rode die heeft meer smaak."
"Er staat dat je zonnebloemolie moet gebruiken, maar ik gebruik olijfolie."
En zo ging het maar door.
"Er staat dat je er zout moet in doen, maar dat moet je nooit doen, zout is slecht en het is zout genoeg, doe maar wat meer peper."

Na een poosje onderbrak ik haar.
"Wat heeft het voor zin om een boek te gebruiken als je toch gewoon je zin doet?" vroeg ik.

En toen deelde ze een wijsheid met me. Een les die veel verder reikte dan haar keuken.

Recepten helpen ons op weg, maar ergens houdt het op. Om een 'topkok' te worden - zowel in de keuken als in het leven - is het niet voldoende om alleen de juiste inkopen te doen en aanwijzingen op te volgen. Er zijn meerdere manieren om stoofvlees te maken, ook als eens een favoriet ingrediënt ontbreekt of je een beter ontdekt.

We zullen moeten leren om ons aan te passen, te improviseren en creatieve oplossingen te zoeken als het leven er om vraagt.

De sleutel tot meesterschap, om fantastische resultaten te bereiken, ligt niet in de techniek, niet in het recept, maar in jezelf. 
Innerlijke kracht en ervaring zijn belangrijker dan 'het recept' uit het boek van de boerinnenbond, of de handboeken van op school.

Voor mijn jonge collega 's heb ik wel eens aanwijzingen, maar ze gaan zelf hun weg vinden.
Het recept stilaan loslaten, en zelf meer en meer ontdekken met ups and

downs.

Ik verbaas mezelf hoe ik tegenwoordig in de keuken niets meer afweeg en afmeet, en de dingen tezamen op tafel krijg (alles gaar en even warm).

Omdat het belangrijk is dat je aan jezelf werkt, schrijf ik vandaag weer verder aan selfcoach Clark Kent. Ook coachClarkKent en Lifecoach Clark Kent trek ik weer in gang, met dank aan mijn jonge collega Jay die me opnieuw aan het schrijven kreeg.

Zien wat dat geeft.

Groeten van uw selfcoach Clark Kent, en zijn Louis

You 've earned a xmas laugh, at my expense

BBC Reporter Accidentally Gets High Off Burning Opium While Doing A Story On Burning Opium

The BBC is one of the most highly respected and trusted news sources in the world. Likewise, its reporters are among the most highly regarded in their field. Quentin Sommerville, the BBC’s Middle East Correspondent, brings us reports from some of the most dangerous regions of the world. But even he can fall victim to eight-and-a-half tonnes of burning drugs.
(Klik hier)
Sommerville posted the clip on social media along with the following message; “Dear tweeps, it's been a year of bullets & bloodshed. You've earned a xmas laugh, at my expense.”

Solidariteit | Pas als je geconfronteerd wordt met tegenslag lijkt solidariteit een goed principe ?

"Nu ik zelf in het ziekenhuis werd opgenomen en verzorgd, besef ik maar al te goed dat we ons gelukkig mogen prijzen met ons systeem van sociale zekerheid." Die woorden laat Wouter Torfs, topman bij Schoenen Torfs, zich vandaag ontvallen. Vroeger uitte hij nochtans meermaals zijn ongenoegen over het "te hoge overheidsbeslag" in ons land.