zondag 13 oktober 2013

Spill Over - de hopeloze reden waarom ik nu weer meer klaag

blog 3/ dag 3 van de uitdaging / terug 1 dag klaagvrij

Juni 2012 begon ik de eerste keer om 21 dagen-aan-een-stuk-klaagvrij te worden. Ik schreef toen waarom ik het zou doen, en waarom iemand - jij - mee zou doen.
Via deze link:

http://selfcoachclarkkent.blogspot.be/2012/06/mijn-beste-lezer-ik-ken-een-man-die-aan.html

Ik ben al twee keer 21-dagen-kampioen geworden en het deed goed, ook lang daarna.
Omdat uw coach geen Heilige is , hervalt hij ook terug in klagen , maar nooit of te nimmer in de mate dat ik de eerste keer klaagde toen ik onbewust was van dit klaag-gedrag.

Ik weet dat nu ik opnieuw begin aan de uitdaging, ik sneller weer op niet-klaag-niveau zal zijn. Uw coach is een beetje uit conditie, dat is alles.

Jij bent misschien wat verder heen als je het een eerste keer doet , maar er is altijd hoop (hoe ik dat weet! als je wilt kun je mijn eerste blogs lezen en zien dat ook ik onbewust een redelijke klager was, en ook te redden was).

Nu heb ik twee dingen die het klagen terug brachten. Het is mild klagen, maar ik wil het niet dus aan het werk met mijn paars polsbandje.

Ik ervaar spanning omdat ik een nieuwe job wil, en ten tweede - en dat is 'a big one!' - gaat het niet goed met mijn bejaarde moeder.

Feit is dat ze ver weg woont, niet wenst te verhuizen, mijn jongere en 'redelijk onverantwoordelijke en suïcidale' broer heeft inwonen waarvoor ze denkt te moeten blijven zorgen al is hij 37 jaar.
Het zou niet zo erg zijn, iedereen kiest zelf zijn omstandigheden, maar zij kan de 'zorgen en kopzorgen' niet meer aan, belt huilend op, en wilt dan geen hulp of raad aanvaarden zodat ik me geen raad weet.



















Over dit laatste ben ik gefrustreerd, meer dan ik laat blijken. 
Mijn vrouw weet het, we 'praten' er over - soms is dit klagen - altijd is het ho-pe-loos want twee volwassenen die geen hulp willen, kun je niet helpen.

Ook al klaag ik niet veel, het loopt wel eens over in de rest van de dag. Gisteren knoeide mijn jongste zoon cola over zichzelf en alles rond hem - een plakboel - toen hij kleine flesjes wilde vullen - wat niet mag. Normaal reageer ik rustiger, nu zeg ik dingen waarvan ik normaal denk dat ze niet zo opvoedkundig zijn.
Hij zit er niet mee, maar ik vind het van mezelf niet o.k. .

Dus ik begin die uitdaging om ondanks de beproeving met mijn gezin-van-oorsprong niet teveel effect te laten hebben op onze fijne gezinssituatie hier in de andere stad.

Zo weet je mijn reden.
Jij hebt vast ook een reden.
Laten we er iets van maken ! Je leest mijn avontuur hier om de zoveel dagen.

Uw coach Clark Kent test 'a Complaint free World' -uitdaging van Will Bowen.
groetjes,





zaterdag 12 oktober 2013

Complaint free - Failed today omdat ik ook excuus-vrij moet zijn

Dag 2 van de 21 dagen aan-één-stuk-klaagvrij zijn, terug naar Af.

Als je eens klaagt - hoe kort dan ook - begin je terug dag 1.
21 dagen klaagvrij zijn zal je waarschijnlijk enkele maanden kosten, en het begin is het lastigste want het is nog geen gewoonte van je.

Mag ik dan de ganse dag zagen?, en morgen opnieuw beginnen?
Neen, 
Je wisselt het bandje van pols en je begint onmiddellijk opnieuw.

Vorig jaar zette ik 'da rulez' the rules/ de heel simpele regeltjes op een rijtje : Lees ze hier kort :
http://selfcoachclarkkent.blogspot.be/2012/06/zelfhulp-getest-klaagvrij-worden.html

Genoeg theorie voor vandaag. Wat deed ik ?

Deze middag kloeg ik over iets banaals : er voegde iemand bruusk in zonder pinken, en ik zei 'owee, en dan mag er niks gebeuren'. Geen gevloek, heel kalm en kort, maar niet klagen is niet-klagen.

Zo gaat dat; meestal is het iets banaals , en toch flap ik 't er uit. Het is een teken dat ik weer toe ben aan de
21 dagen uitdaging. Het is er het moment voor.
Jij moet zelf beslissen of het voor jou ook het moment is.

'Ach kom Clark, het bandje al wisselen voor zo een bagatel!'
'Dat mag je toch zeggen, eens lekker ventileren!'
'Oh Clark, dat is wel héél streng!' zeg je misschien.

En ik weet het, op die manier lijkt het je on-mo-ge-lijk om 21 dagen aan-een-stuk niet te klagen
..maar geloof me toch gaat het je lukken. Eerst moet je eerlijk zijn, inzien dat OOK JIJ die ziekte van de tijd te pakken hebt.

Op de meeste dagen kan ik mijn mede-automobilisten de grootste flaters vergeven, echt waar. Vandaag stond ik onder stress vanwege een fout telefoontje en ..bats! daar flapte het er uit!

Het was zo anders toen ik gisteren een BMW-gril op de weg zag liggen en met wat humor dacht 'toch spijtig als richtingaanwijzers een optie zijn op zo een dure wagens'.

Je kunt alleen aanpakken wat je inziet.
Waar je blind voor bent, of foefkes/ een excuus/ uitleg voor vindt, daar zul je nooit iets aan kunnen veranderen.
Ik dacht vroeger vaker dat ik er mee weg kwam, en dat was ook wel eens zo (ik heb zo mijn charmes en humor). en toch .. Je geraakt toch met minder weg dan je zelf denkt hoor.

Gedaan met blind zijn voor mijn klaag-probleem. Dit is de AA voor (milde of hardnekkige) klagers als ik.
Terug dag 1

groetjes van coach Clark Kent



vrijdag 11 oktober 2013

1 dag Klaagvrij - Elkaar niet Opnaaien - op bezoek en toch nie zagen !

Dag 1 klaagvrij.

Het is vrij verwonderlijk want bij de eerste pogingen om de 21-dagen-aan-een-stuk-klaagvrij te zijn kostte het mij zeker 7 dagen voordat dit eens lukte. Het paarse bandje ging dan tal van keren van de ene naar de andere pols.

Klaagvrij zijn gaat goed zolang je geen andere mensen tegenkomt (cfr. Will Bowen/ a complaint free world),
beklagen en zeuren in je hoofd staat je vrij ..maar niet uitspreken.


Oh jawel, ik kwam volk tegen,
gisteren ging ik zelfs op bezoek bij vriend Hero, vandaag zag ik vriend 3CPO. Alle twee gouden kerels.

Bij Hero was ik de ganse avond tot 's nachts, 3CPO zag ik zelfs op zijn werk dat hij kei-graag doet. Maar klagen deden we niet.


Hero en ik bespraken heus wel een paar zaken die niet-o.k. waren momenteel in ons leven, maar zonder ons te beklagen of er grote emoties of uitspraken rond te doen in de zin van 'dat zou toch niet mogen!', 'waarom ik?!', 'da 's niet fair', of-wat-mensen-zeggen als ze ontevreden zijn.


Een ontslag, wat pech, een lastig examen, een dure loodgieter, een slecht werkende zonneboiler, zoon die van de trap valt, broer die zich labiel gedraagt, vader die dement wordt.. Je kunt er over zagen, maar dat hebben we geen moment gedaan ..gewoon gepraat.

Nee, wij praten over lastige dinges kort en niet-belastend. Op die manier verlicht dat zelfs de last i.p.v. dat we elkaar opnaaien over die zaken. En we hebben veel leuke dingen bij te praten over gezamenlijke interesses : onze kids, onze vrouwen, auto 's, interieur, nieuwe cd 's, een fotoboek van de ardennen, een kunstwerk, een zelf gelast bureau, een Luikse stoof, een kijkje nemen in de werkplaats..


1 dag klaagvrij dus, maar ik ben dan ook niet aan mijn proefstuk toe, verwacht je aan menig terugval - het hoort er bij !

Klaagvrije groeten van coach Clark Kent




donderdag 10 oktober 2013

Overthinking makes it a problem - Klaagvrij coach Clark Kent begint weer aan 21 dagen niet klagen

Ja, ik draag nog steeds een klaag-vrij-pols-bandje dat ik van de ene naar de andere pols doe als ik klaag.

't Is te zeggen ; ik droeg het thuis omdat het op mijn werk niet mocht.

Nu kan ik het weer 24/7 dragen en gebruiken. 
Uw coach doet weer een nieuw bandje aan , de kleur is van het vorige af-gedragen. Ik hou u op de hoogte van mijn vooruitgang.

Vanaf vandaag weer 21-dagen-klaag-vrij proberen te zijn. 


Alles lijkt nogal groot en lastig totdat je het aanpakt !

Neem vandaag al een stapje om te starten met wat-het-ook-is dat je zit te over-denken.
een klaagvrije wereld



Everything seems like a big deal until you do it! Take a small step today to get started on whatever it is you are contemplating.

a complaint free world

klaagvrij coach Clark Kent




dinsdag 8 oktober 2013

Assessment hoofdverpleegkundige - Wat ik moest doen, en What To Do?

Op 17 oktober zit mijn proef er op, en is het op naar ander-en-beter hoop ik.
Vooruitzichten heb ik misschien, alvast ben ik op zoek en ben ik er bijna.

Solliciteren is niet meer wat het was in 1994, of 2008 ..een CV, ervaring en een persoonlijk gesprek met daarna een proef voldoen niet meer ..er hoort een 'inschatting' bij ,
zeker bij bepaalde 'hogere' functies gaat men uit van een  'assessment'.

Wat het precies is, vind je ook via mijn vorige blog
http://selfcoachclarkkent.blogspot.be/2013/10/assessement-voor-u-getest-het-einde-van.html

Gisteren is uw coach op assessment geweest. Het was de derde keer.

Elk assessment - voor dezelfde functie - was anders :
Een eerste was vrij kort , een gesprek over mijn interesses en meteen een proef op computer met vragen wat ik in situaties zou doen a, b, c, d

Een tweede was een ganse dag,

na een aantal gesprekken/ waaronder een twee uur durend jury-gesprek met een pannel van vijf directeurs (30' Power Point maken a.d.h.v. vragen en 2 uren voorbrengen en verdedigen)/ een assessment.

Het assessment werd gedaan door een gespecialiseerd onafhankelijk bureau (assessment center) en duurde een voor- en een namiddag.
Een uitgebreide IQ-test (niet prettig), een Persoonlijkheidstest op pc (niet onprettig), een gesprek over mijn sterken en zwakten, een gesprek over mijn CV, een toneeltje waarbij ik een evaluatie moest doen (een acteur en een observator).

Ik vroeg of ik mocht weten of het positief of negatief was geweest. Antwoord 'neen, de werkgever - als klant - is eigenaar van de gegevens en weet dit eerst',
 'U hoort later van hen of het negatief - onbeslist - of positief is geweest'.
Gelukkig positief!, en ik mocht een afspraak maken met het bureau voor 'uitleg' / niet gedaan.

Deze derde maal - gisteren - was een zestal uren in het hoofdkantoor van de organisatie door een HR-medewerker.
Vergelijkbaar met het tweede assessement, maar geen IQ-test (geen rijen nummers of letters aanvullen, sommen maken, figuren kiezen..). De Persoonlijkheidstest was korter (spijtig), maar het interview uitgebreider. Ik moest ook een werkrooster maken volgens regels, en in de oefeningen daarop gebeurde er vanalles waardoor het werkrooster overhoop gegooid werd (Vind ik leuk, ik kan me goed aanpassen in situaties), en een Postbak-oefening.

Ook een toneeltje.

Zoals ik al schreef ben ik er geen fan van, vind ik het nut discutabel, maar ik neem het sportief op.
Het is leuk als je slaagt - tot nu toe elke keer - maar waarde hecht ik er niet aan.
Het zou het gesprek en de keuze moeten professionaliseren.. Tja, al heb ik hoge vermeldingen op mijn diploma 's, toch heb ik het nooit op testen gehad.

Bij het ene bureau kreeg ik eten en parkeerplaats, bij het andere bureau was dit niet inbegrepen en kostte die dag me €17 en naar ik vermoed kostte het de werkgever véél meer. Is het dat waard?

Bij mijn dochter hebben ze voor twee hoofdvakken geen examens meer - de inzet door het jaar, en de stof het ganse jaar door kennen, is daar de norm (niet de momentopname van 'het' examen!)

Ik zou veel liever naar school gegaan zijn als men zo naar mijn inzet had gekeken over het ganse jaar. Ik ben meer een marathonloper dan een korte sprinter - ik blink uit in uithouding en dagelijkse praktijk.

Testen zijn de hel wat mij betreft. Ooit vulde ik een IQ-test zo in dat de psycholoog ze waardeloos vond (ik baalde zo dat ik op een moment gewoon alles 'a' aanduidde). Weerstand besloot ze wijs.

Zo, ik wou je alleen laten weten 'wat' ik gisteren moest doen.
Al zegt men dat jij je niet kunt voorbereiden, toch kun je je voorbereiden op IQ-testen zodat je de manier van vragen al snapt, toch kun je al enkele sterktes en zwaktes vanbuiten leren, en enkele situaties waarover je kunt vertellen.

Ik kan je al vertellen dat ik van de zenuwen de helft vergat te vertellen, en toch vond dat ik te lang aan het woord was naar mijn goesting, vermoeiend ! als je jezelf bezig hoort 
Ik lijk slimmer als ik minder zeg.

Vooral goed slapen, douchen en je goed kleden, en er op tijd zijn helpen.

Het was weer een ervaring om over te praten en lachen onder vrienden,gisteren was ik doodmoe na de proeven, vandaag doe ik het gras af en gebruik ik mijn hoofd niet.

Uw coach Clark Kent









Assessment - Voor u getest, het einde van het cafégesprek is een goede zaak ?

'..moet er vandoor' zegt super-B bij de BBQ 'morgen moet ik op assessment ergens in Brussel, wat dat ook is'.
'Ik heb geen idee wat ik moet verwachten, zelfs niet waarom dat nodig is na tien jaren dienst in een job die ik ken.'
Super-B werkt in de chemie in de Haven van Antwerpen, en doet het daar super. 

Clark Kent heeft twee assessments - inschattingen in mijn moedertaal - gehad. Telkens om in een hogere functie benoemd te worden.
Nodig ? Volgens mij niet

In 1994 'kreeg' ik mijn diploma, rijgde er door de jaren heen nog wat titels aan, en in 2007 haalde ik mijn diploma als hoofd terwijl ik in de praktijk hoofd was. 7 jaar 'ervaring' als hoofd. 
Ooit was dat genoeg.
Toen de dieren nog spraken - 1981 - .., kregen mensen zelfs zonder papieren en met jaren-dienst de kans). Of dat zo goed was (Waarschijnlijk niet!!!).

Vorige - en ook deze eeuw nog - was een diploma en een goed gesprek voldoende
..daar kwam ervaring als pluspunt bij. Men nam je aan met een proefperiode, en keek de kat grondig uit de boom.

Sinds enkele jaren - terwijl er een schaarste is aan 'goed werkvolk' - doet men een reeks gesprekken, 
én een assessment. Uw coach is al een paar keer door die mangel gehaald - met succes - maar toch werd het op één werkplek niks ! Via de grote poort binnen, via de achterdeur buiten (dat gebeurt wel eens, en een assessement is dus geen wondermiddel!).

Een close kennis kreeg onlangs een baas die 'ingeschat' was, maar naar eigen zeggen al opgebrand is. Hoe kan dat ?

http://www.jobat.be/nl/artikels/hoe-waterdicht-is-een-assessment/

Het zou dus het 'café-gesprek' met werkgevers moeten professionaliseren (cfr. Michele Sneyers/ Jobat)
..geen compliment voor werkgevers

..zouden werkgevers dan niet beter een cursus solliciteren volgen? i.p.v. zich opzij te laten schuiven door HR-medewerkers en psychologen? Want de gesprekken die ik rechtstreeks met afdelingshoofden en personeelsdirecteurs had, waren veel persoonlijker dan de 'testjes' en 'rollenspelen' in assessments.
Het is een modegril. 
Het systeem-Colruyt vind ik dan nog beter, daar werk jij je van onder op - een doorgroeimodel.

In een rechtstreeks gesprek met een directeur leer je ook de werkgever kennen.

Clark Kent zag bij een gesprek 
- dat de directeur iets opraapte dat achteloos in de gang was achtergelaten
- dat de directeur zijn bureau netjes was, ondanks de stapels papierwerk
- dat de directrice niet behangen was met juwelen zoals zijn vorige directrice, ze was duidelijk 'aan het werk'
Clark Kent hoorde in het gesprek
- de geestdrift van de leidinggevende
- de ideeën van de directrice , die toegaf dat ze er-nog-niet waren (én mijn creativiteit nodig had, of ik die in huis had?)
- aan de receptie hoorde Clark bij het wachten hoe mensen elkaar vriendelijk toespraken, geen geklaag ondanks dat enkele zaken in het nieuwe gebouw niet werkten.
..

Het assessement van gisteren - assessment nummer 3 - was vermoeiend , maar verliep weer goed.
Interessant, maar ook nietszeggend want men houdt de lippen stijf op mekaar over of iets goed of slecht gaat (onder het mom van objectief zijn en de resultaten eerst goed te gaan analyseren)

Al ben ik psychiatrisch geschoold, is psychologie mijn vak en mijn passie ..ik ben geen fan van assessments.
Psychologie is een wetenschap, maar een betrekkelijk jonge wetenschap die door teveel hacks wordt bedreven. Het is allemaal interpretatie, en niet echt betrouwbaarder dan een goed gesprek met de baas-met-ervaring-en-sociale-vaardigheden.

'Oh boy' reageerde super-B toen ik zei dat ik ook op assessement moest. 
(Laat me raden wat hij er van vond die dag na de BBQ hahaha)
'Hilarisch hoe men denkt er je mee in-te-kunnen-schatten' zei Batman, ook hulpverlener.
'Het ergste is dat je er weer met glans door gaat geraken, en dat ze je nog gaan aannemen ook' grapte schoonbroer Hulk.
'Het zou goedkoper zijn als ze mensen gewoon op proef namen en ontslaan als het niet lukt', 'Ze gooien hun geld weg aan die assessement-bureaus' zegt de praktisch ingestelde Louis Lane.

Nog deze twee recente voorbeelden:

Frank Van Massenhove doet enkele mooie interviews als 'nieuwe spoorbaas' , krijgt krediet van iedereen
, en na een paar dagen geeft hij het op.
Wat was zijn 'inschatting' waard.

http://www.knack.be/nieuws/belgie/niet-frank-van-massenhove-topman-nmbs-wel-jo-cornu/article-normal-107665.html

Jo Cornu wordt meteen zijn opvolger, en dan blijkt die man al vele jobkes te hebben waardoor een mens zich kan afvragen hoeveel aandacht deze 'topman' gaat hebben voor de NMBS ? Werd dat niet bekeken in zijn 'assessment' ?

http://trends.knack.be/economie/nieuws/beleid/jo-cornu-verdiende-vorig-jaar-232-000-euro-met-bestuursmandaten/article-4000405976161.htm

Ach , ik ploeter er maar door heen, neem het goed op
 ..een derde geslaagde assessment staat mooi op mijn CV, al ben-ik-er-niks-mee.
Ik hecht veel meer belang aan mijn resultaten met de mensen die ik kan helpen (de ene keer in dit bedrijf, de andere keer in dat bedrijf, of privé). Mijn CV spreekt voor zich.
Assessment, wat ben je er mee ?
http://selfcoachclarkkent.blogspot.be/2012/11/assessment-studeren-is.html

Blij want het is weer voorbij.
Vandaag lees ik een boek, en morgen ga ik weer op zoek (want ik moet een week wachten op antwoord, en wil niet stil-staan ondertussen).

Alles over assessment vind je op het internet hoor
http://be.hudson.com/nl-be/zoekeenjob/assessmentdevelopmentcenterfaqs

Als je op assessment gaat, neem het dan sportief op, zo deed ik het ook.
Wat het resultaat ook is, niet-geschoten-is-altijd-mis.

Groeten van coach Clark Kent


zaterdag 5 oktober 2013

Ofman Kernkwaliteiten van coach Clark Kent

Wat zijn de Kwaliteiten van Clark Kent ?,
waar is hij bijgevolg minder goed in - m.a.w. welke Valkuilen heeft ie ?

Waar ergert hij zich daarom dan ook enorm aan, zijn Ergernissen ?

en wat zijn uw coach zijn eeuwige Leerpunten ?

Als coach heb ik over mezelf al vaak diep nagedacht, en enkele jaren geleden maakte ik - o zo creatief - een raster op over mezelf.
Ik heb het tal van keren aangepast, maar de laatste twee jaar ben ik nog steeds tevreden met het resultaat
..dit ben ik (met al mijn goede kanten ..valkuilen en ergernissen).

Jouw schema zal er anders uitzien , maar misschien inspireert het om er ook eens aan te beginnen.

Hoe ik aan de woorden kom ? , ben ik zo welbespraakt ? (nee hoor)
..Wel , indien je gemotiveerd bent, vind je die woorden wel o.a. op het internet onder zoektermen als
kwaliteiten, sterktes, Ofman, kernkwaliteiten, persoonlijke eigenschappen, deugden,
 enzovoorts

Dees is mij op het lijf geschreven. Neem het niet zomaar over.

Succes met jouw eigen zelfkennis. Fijne zoektocht , je komt verrassende zaken tegen , beloofd.

Groetjes van coach Clark Kent