Hoofdsteden leren, zonder zeuren van vader

Coach Clark Kent test: A complaintfree world van Will Bowen/ blog 63/ dag 113 met het paarse bandje om de pols. Een dag 3.

Weetje: het programma is in Amerika gestart in 2006 en is heden - 2012 - over de wereld bekend.

Mijn collega 's zijn er goed mee bezig, de ene kwam er mee uit verlof en sprak vanuit haar gevoel:

'Ik heb niet gedacht aan het werk, maar ik had wel schrik om wat het weer zou zijn.' (dit is geen klacht).

Collega Y had haar bandje verloren en vroeg een nieuw. Haar hoorde ik vandaag niet klagen, respect! 
Ook niet toen de collega uit verlof haar uitleg vroeg om de laatste grote roddel van de firma.
'Weinig over te zeggen want we weten er ook niet het fijne van', was het juiste antwoord, en (gevolg) er werd niets meer over gezegd. 
Sterk.

Ikzelf, Clark, kwam thuis zonder klagen maar vanwege wat slaap tekort hield ik zoveel mogelijk mijn lippen stijf opeen, ..al kent zoon zijn 27 Europese hoofdsteden na dagen nog niet wegens te speels en niet serieus bezig met de zaak. 
Andere zoon staat steeds maar op van tafel, 12j en te bewegelijk. Wat een test..voor papa.

Laat ik dat maar zo (laisser faire)?

Neen, de bedoeling van niet-klagen is niet
om de zaak te gaan ontlopen!, 
of de boel in het honderd te laten lopen!

Ik zal me eens diplomatiek en zonder klagen gaan bemoeien zodat er geen kleine lokale oorlog uitbreekt tussen de hoofdsteden. Alvast dat is mijn bedoeling, niet zeuren, wel helpen of in-het-oog-houden.

Achter mijn rug zijn ze snoep gaan halen in de kelder. Ze belonen zichzelf nog voor ze iets bereiken, en dat vlak voor het eten. 
Ik zeg (nog) gewoon 'nee, afblijven mannen want..'

'Ik ging dat seffens doen', zegt er eentje die na een kwartier klaar is. 'Wanneer seffens?'  is mijn vraag want seffens is het eten, wassen, beetje TV, voorlezen, en slapen. Carai (alsnog in mijn eigen).

Wish me luck ! of tenminste uithoudingsvermogen.

Ik zal vroeg gaan slapen om morgen de wereld weer aan te kunnen.
Fijne klaagvrije avond gewenst,
Clark Kent

Barbecue, BBQ en zeuren, 4 leer fasen, 4 leerfasen volgens Maslow

Coach Clark Kent test: A complaintfree world van Will Bowen/ blog 62/ dag 111 met het paarse bandje om de pols. Een dag 2, maandag zal ik wel aan 4 zitten want thuis is niets te klagen (fijn)

Je kunt deze tekst overslaan tot aan:
Best for Lest , Alle leren gaat in 4 fasen

Of je kunt het korte verhaal er bij lezen:

Gisterenavond was er onze bedrijfsbbq, een uitgelezen kans om te oefenen met het paarse bandje.
Altijd lekker nazomeren in de tuin van het bedrijf, donker met lampenslingers, lekkere geuren..

Over werk, kinderen, collega 's.. kan wat worden geklaagd en wordt er wat gezeurd, maar als ik ergens bij stond viel dat eigenlijk best wel mee. 
Ja dat ligt aan jou ! In dit geval aan mij, en ik bedoel het publiek dat je geeft aan klagen.

Als er geen publiek is om nog wat olie op het vuur te gooien dooft een roddelt rap uit, of schakelt de klager over op een iets mildere toon. 

Het paarse bandje heeft duidelijk ook effect op mensen die er in de buurt van komen.

De alternatieve gesprekken gingen over
- hoe iemand die ontslag op staande voet kreeg toch door de directie aan een nieuwe baan was geholpen buiten het bedrijf
- hoe een collega een lastige klant goed aanpakte
- dat zoonlief goed kan parkeren
- hoe lekker het eten was, en wie er allemaal de bbq had voorbereid
- hoe mensen groeien door fouten te maken, met een paar mooie voorbeelden (wijsheden komen soms uit onverwachte hoek)
- 'hé, kom er bij!'
..

Ik was erg moe (een feit) en ben rond 22:20 al vertrokken (met spijt) want in die toestand ligt zeuren op de loer en (vooral) op die manier kon ik mijn vrouw - die dit weekend werken gaat - nog even zien. Mijn tafelgenoten begrepen dat wel, er zei iemand 'dat ga ik straks ook zo doen (naar het wc en wegglippen) want het was een intense week en morgen gaan we nog weg'.

Best for lest 
(in gebroken Engels)

Deze morgen belde ik bij aankomst mijn collega op om te vragen of er bijzondere en dringende zaken waren op mijn afdeling. Ze noemde er een paar op, en wat al aangepakt was. Toen ik vroeg 'en is het wat leefbaar?' bleef het even stil aan de lijn 
toen zei ze 'ik ga daar niks op zeggen want ik wil mijn bandje niet wisselen'. 

'O.k.' zei ik, want ik herkende die reactie meteen van bij mezelf. 
Deze collega gaat naar fase 2 (bewust incompetent) van de 4 fasen. Tegenzin om het bandje te verwisselen is daar een teken van want zolang het onbewust was, overkwam het je, én nu voel je het wel aan als je wilt klagen (bewust).

Alle Leren gaat in 4 fasen, en je kunt er géén overslaan het is gewoon zo! 
(zagen we in eerdere superinteressante blog http://selfcoachclarkkent.blogspot.be/2012/06/klaagvrij-worden-met-kent-proficiat-je.html )

• onbewust incompetent, is altijd het begin
• bewust incompetent
• bewust competent
• onbewust competent

 

ook van Maslow !

Moeiteloos klaagvrij, stel je voor !

In de ene fase zit je wat langer dan de andere, dat is persoonlijk, maar als je maar volhoudt met dat bandje dan garandeer ik je als coach dat je op een paar maanden probleemloos, moeiteloos klaagvrije dagen hebt, en zelfs klaagvrij blijft.

Dan kun je elke bedrijfsbbq aan. 

Die van ons was ondanks de rotsfeer op het werk erg leuk ! vond ik ..en dat heb ik aan mezelf te danken (en aan dat paarse bandje)

Nog één lesje: Als je de belangrijke mensen in je leven opnoemt (doe dat nu eens even..)
Sta jij er dan bij?
Nee?, doe dat in het vervolg dan maar wél! want jij bent diegene die alles leert, en alles beleeft in jouw leven. Jij bent zelfs de belangrijkste persoon in jouw leven. Niet je vader, of moeder, of partner, of geestelijke, of Jezus, of de baas, of wie dan ook ..nee, Jij !
Is dat egoïstisch ? Neen !
Als je jezelf niet op de eerste plaats zet dan doe je anderen te kort. Je kunt bijvoorbeeld alleen een goede ouder zijn als je jezelf belangrijk genoeg vindt, als je jezelf goed verzorgt, ontspant, leert, ..
Wat hebben kinderen aan een ouder die opgebrand is omdat die steeds voor hen zorgt en nooit eens voor zichzelf?

Daarom zeg ik in blogs zoals deze ook steeds 'ik heb dat goed gedaan, ik ben daar verantwoordelijk voor' zonder dat dit egoïstisch of stoefen is.

Fijn klaagvrij weekend gewenst,

coach Clark Kentucky fried chicken (I Love sitosticks !)

Klaagvrij: de docent competent, en onderweg

Coach Clark Kent test: A complaintfree world van Will Bowen/ blog 19/ dag 41 met het paarse bandje om de pols.


Terug aan een dag 3 klaagvrij aan één stuk. Ik heb (een paar keer) gegrommeld op mijn kids omdat ze niet stil kunnen zijn als mama, die 4 nachtdiensten heeft, slaapt. Ze waren op elkaar aan het meppen.. Positief is wel dat ik het al veel keer 'gewoon' gezegd heb zonder beklagen.


Ik zit dus op de normale leercurve. Will Bowen voorspelt ook dat je er zeker een drietal maanden over doet om tot 21 dagen klaagvrij te komen en je die nieuwe gewoonte eigen te maken.
Ik heb het vorig jaar een keer gehaald - die 21 - en probeer het nu opnieuw.

Ik ben me bewust van (be)klagen, roddelen, zuchten bij mezelf en anderen. Ik voel mezelf vaardiger (competent) in het vermijden van klagen en weet de dingen anders aan te brengen of andere onderwerpen aan te snijden om contact te maken en mijn ding toch te zeggen.
Ja, ik moet mijn bandje nog wisselen maar zit in fase 3 van het leerproces ! Goed.

Clark houdt meer van deze opwaartse curve (pijl)
Liever in erecte dan die slappe pijl-curve hier beneden
Ik onthou (anker) het nogal flauw op die manier. 

Fase 1 - Onbewust onbekwaam: je hebt niet door dat je onbekwaam bent of dat gedrag niet effectief is.
Fase 2 - Bewust onbekwaam: je wordt je bewust dat je onbekwaam bent en dat je gedrag niet effectief is en je leert hoe het anders en beter kan.
Fase 3 - bewust bekwaam: je past het nieuwe aangeleerde gedrag bewust en met (cfr. uw coach Clark: wisselend) succes toe.
Fase 4 - onbewust bekwaam: het effectieve gedrag gaat automatisch; is vanzelfsprekend.


Ik ben dus The Journeyman - ik ben nog onderweg. 

Voila, hier ga ik het bij houden voor vandaag. Pistolets eten (het is zondagse traditie). Ik ga nu ook zwemmen met de kinderen. Op die manier zijn we uit huis en kunnen we geluid maken terwijl mama slaapt, en we hebben wat beweging (dat helpt om op te laden).


klaagvrije groet van Clark Kent onderweg (met het paarse bandje van Will Bowen)

Hier heb ik mijn titel van:

• ISBN: 9789024416394
• 160 blz.
• 4^e druk, 2009

• 
  

Klaagvrij worden met Kent: Proficiat je bent nu bewust incompetent !

Coach Clark Kent test: A complaintfree world van Will Bowen/ blog 8/ dag 15 met het paarse bandje om de pols(en). 


Nu 3 dagen klaagvrij, moeilijk hoor.


De frustratie is..
adviezen over wat je kunt verbeteren in je leven, adviezen over relaties, gezin, vriendschap, geluk, werk, eten, bewegen, spiritualiteit ..er zijn bibliotheken over vol geschreven. Zelf heb ik twee boekenrekken vol keigoede literatuur rond psychologie en zelfhulp.. 
Maar hóe je werkelijk deze adviezen in de praktijk brengt, hoe je meer grip krijgt op je gedrag, blijft  voor veel mensen een duistere zaak. Het is immers meer dan gewoon maar het advies opvolgen, het zomaar doen!, of erger nog 'luisteren naar je ziel' (gubbel). 


Alleen luisteren naar advies helpt niet.


Met het bandje om merk ik op hoeveel ik klaag, zeur, mopper, zaag, roddel. Ik herinner me de eerste keer om 21 dagen klaagvrij te blijven (+ een jaar geleden) goed. In het begin zal het je, zoals bij mij, verbazen hoe vaak je zeurt. Iedereen die er mee begint, zegt het me; 'nu valt het me pas op hoe vaak.. '
en dat is normaal. Zo leren we nu eenmaal alles!

Alle Leren gaat in 4 fasen:

• onbewust incompetent (Hulk)
• bewust incompetent
• bewust competent
• onbewust competent

In het begin weet je niet hoe slecht je bent - en dat is een zegen want anders zou je er niet aan (durven) beginnen. Het is de mens eigen om te denken dat het gemakkelijk te leren is. Je bent er je eigenlijk niet van bewust dat je iets moeilijks gaat doen, dus je begint. Of het nu gaat om fietsen, skiën, jongleren, gitaar spelen, paard rijden, mediteren, schilderen of iets anders.. 

In de psychologie heet dit het 'Dunning-Krugereffect', genoemd naar Justin Kruger en David Dunning (Cornell University, gepubliceerd in het Journal of Personality and Social Psychology, december 1999).

Je begint er aan, en beginnen is waarschijnlijk de eerste en moeilijkste stap. Voila. Zonder het Dunning-Krugereffect zouden we er niet eens aan beginnen.

Als je eenmaal doorhebt (bewust) hoe veel je klaagt (incompetent bent in het niet klagen) is je tweede fase begonnen! Je bent je nu pijnlijk gewaar van hoe vaak je klaagt.

Dat is goed. Chronische klagers lopen de kans om uitgesloten te worden, mensen ontdekken immers dat klagers al hun energie opslokken. Wellicht ken je mensen die je volledig uitgeput achterlaten, echte klaagzuchtigen (verslaafd aan klagen). 

Omgekeerd zijn er ook mensen die weigeren het slachtoffer te spelen, onder gelijk welke moeilijke omstandigheden blijven ze optimisten. In het rusthuis ontmoet ik dagelijks zulke mensen, zelfs terminale cliënten die opgewekt en vriendelijk blijven. 

Voordat je op zoek gaat naar de goeie en de slechte nog een waarschuwend woordje voordat je gaat oordelen. Bevind jij je in een broeinest van klager? Ben je omgeven door mensen die mopperen? Dan heb ik ontnuchterend nieuws voor jou:

We zijn geneigd om ons te omringen met gelijkgestemden (en gaan andersdenkenden uit de weg).

Daarom is dit 21 dagenprogramma voor jezelf!

Will Bowen schrijft dat hij altijd licht geamuseerd is als hij verzoeken leest om bandjes op te sturen 'omdat de omgeving zo klaagt'.

Jij was misschien ontmoedigd aan het geraken, en dacht het bandje weg te doen, maar als jouw coach wens ik je vandaag dus een dikke proficiat! 

Nu is de fase begonnen dat ik je naast mijn avonturen met het bandje kan gaan informeren over klagen en klaagvrij worden. 

Nog één avontuur van uw coach uit de afgelopen dagen. Ik was onder kennissen en die wisten van het bandje dat ik draag. Frank zei dat hij nooit roddelde. Toen ik vroeg wat roddelen is, zei hij niet liegen over een ander, en dus beweerde hij 'de waarheid zeggen over iemand achter zijn rug is niet eens roddelen'.

Nee Frank roddelen is 'slecht spreken over iemand die er niet bij is'. Het feit dat het wel of geen leugen is, of dat het mild of lachend is, doet er niet toe. Iemands slechte eigenschappen bespreken met derden is roddel. 

We waren het er snel over eens en Frank zei dat hij een roddeltante was en er iets aan moest doen (hij sprak zijn roddelen altijd goed als hij maar oprecht was geweest - een nee (no no) dus!)

Een loyale vriend spreekt goed over je achter je rug

Ah, de zon komt er door dus ik vlieg (fiets) even 't stad in


Hou vol !

Clark Kent