Fietsonveilige Nationalestraat heeft me genekt | Terug op 1 dag klaag-vrij

27 dagen ver in de 21-dagen-aan-één-stuk-klaagvrij-uitdaging (a Complaint free World - Will Bowen)



W Bowen 1 (na 10d) - C Kent 1 (na 16d)

Hier is wat gebeurde ; met zoonlief reed ik door de stad om boodschappen te doen , en met hem een game te zoeken in de Game Mania , eigenlijk wel leuk. 

We fietsen door de nieuw aangelegde Nationalestraat in de stad ,  
een geparkeerde wagen rijdt voor ons uit , eentje staat met zijn neus op de straat , voetgangers lopen voor ons over , een bus, een tram, een rood licht , een autospiegel die me raakt (werkelijk) .. 

Sinds de heraanleg heb je er als fietser geen plaats meer. Mooie straat maar fiets-onveilig , en ze verzakt al.

Normaal neem ik het er allemaal bij , ik ben een stadsmens geworden , haast onverstoorbaar , máár nu werkt het op mijn zenuwen want er is bijna geen plaats tussen de stoep en de rails , mijn zoon zou kunnen vallen in de drukte (je ziet het zo vaak ; fietsers wiens band in de rails geraakt waardoor ze vallen). 

http://www.gva.be/regio-antwerpen-stad/antwerpen/bitse-rel-over-nationalestraat.aspx
http://www.gva.be/regio-antwerpen-stad/antwerpen/nationalestraat-wordt-opnieuw-opengebroken.aspx#

Ik wil ook naar huis ! , de voormiddag is om , ik moet nog informatie doornemen voor mijn job , morgen is er feest en kan ik niets doen , misschien speelt dat ook mee.

Ik zeg hardop "OH JA, loopt U ook maar voor me door, ik stap wel af !" (wat ik ook moet doen). De voetganger kijkt me schaapachtig aan.

Verdorie geklaagd op mijn zonnige zeventiende dag. Het kan zo snel gaan , ook op een fijn uitje met mijn zoon die in de wolken was met zijn game. 

Paars bandje van pols gewisseld. Opnieuw dag 1. 
Mijn mentor blijkbaar ook , en hij deed daarbij nog een T naar mijn smaak aan.

Klaagvrije groeten van coach Clark Kent (die zijn werkdocumenten ruim op tijd kon lezen, en nog in de zon kon zitten. I feel great ! ondanks dag 1),

Will Bowen : Back on Day 1.

Here's what happened: I was putting some stuff away in the bathroom and picked up a bottle of vitamins. "Someone" left the lid unscrewed and the bottle slipped out of my hand spilling little gray pills in the drawer, across the floor, etc.

I found myself irritated about "Someone" not putting the lid on the vitamins tightly enough and griped aloud. (Actually, since they're my vitamins, it was probably me!) Either way, I'm back on Day 1.

The actress Emily Proctor once said that when she feels down, she put on a tiara and it reminds her that she’s a princess. Well, a tiara would slide off my bald head so a Superman shirt will have to do.

Actually, I feel great. Ready to make it to day 2, again.

How's it going for you?

Oscar, | I 'm going to kill someone in this movietheater every 20 minutes, non stop

24 dagen ver in de 21-dagen-aan-één-stuk-klaagvrij-uitdaging (a Complaint free World - Will Bowen)

W Bowen 6 - C Kent 13

De voorbije avond was plezant (leuk) , Clark Kent & Lois Lane gingen naar de film in Metropolis. Ik heb dan wel een sabbat gehad , in die maanden zijn we niet 'uit' geweest om financiële redenen. Simpelweg in stijl een filmpje pakken , is voor ons uitgaan. Toen ik wakker werd was Lois alweer werken.

Spijtig dat 'metropolis' plots werd aangepast naar 'kine'polis (in de volksmond zegt men tegen onze stad 'de metropool' dus dat paste beter bij de cinema), en spijtig dat de filmzaal op zondagavond af-ge-la-den vol zat met alle geurtjes van dien. 
Klagen ligt dan op de loer ! , zeker als vijftig man druppelsgewijs (veel) te laat en absoluut niet stil binnenkomen als de hoofdfilm al begonnen is. Inhouden Clark , inhouden , niet ssst roepen.

Aan de ticketautomaten ging het nog , al hebben ze die gehalveerd (waarom ?). 
We namen twee kaartjes , maar ik had er drie in de hand , ééntje voor een compleet andere zaal en film er bij. Iemand had een kaartje laten steken. 

Je ziet tussen de bioscoopgangers zó wie zich anders gedraagt , wij als psychisch hulpverleners toch. We spraken de man aan en hij was zo content met zijn verloren bioscoopticket dat hij amper iets zei. Nu zocht hij zijn gezelschap (ook kwijt). Ik riep hem vriendelijk na "amuseer u, fijne avond nog" en toen hij "Oh ja , U ook en merci nog!". 

Op die manier (door iets goeds te kunnen doen), het feit dat ik toch parkeerplaats vond , en het feit dat Lois er was , was ik gewapend tegen die volle zaal (hetgeen ik haat , ik ga liever op een rustige doordeweekse avond). Ik was bestand tegen mijn slurpende , chips en stinkende nacho 's etende , luidruchtige medemensen.

I 'm going to kill someone in this movietheater every 20 minutes.

De film non-stop met Julianne Moore and Liam Neeson was een onverwachte meevaller ! 
Eens dat ie begint , valt alle mogelijke frustratie tegenover de stinkende omgeving weg. Spannend !

Thuis om 23:00 stopten we de drie voorbeeldige tieners in bed , die hadden genoten van hun ouderloze avond. We zaten nog een aflevering van The Mentalist uit en kropen onder de wol.

Zo haalde ik 13 dagen-aan-één-stuk-klaagvrij | en-moordvrij.

Will Bowen is ondertussen op ski-vakantie en laat weten op dag 6 te zijn. Hij had twee wijze zaken te zeggen :

Als je zelf meer en meer klaagvrij wordt , wordt je hyper-allert voor het klagen van anderen.

Stress is een gedacht. 

Wees niet teleurgesteld als jij nog elke dag je bandje moet wisselen , moest ik in het begin ook , ondertussen ben ik al een veteraan met drie klaagvrij-uitdagingen achter de rug (en ik ga nóg struikelen hoor).

Groetjes van jouw coach Clark Kent,

Will Bowen says ; DAY 6 for me. How's it going for you?

Have you noticed that, as you strive to become Complaint Free, all of sudden, you notice everyone else's complaining more than ever? It's seems that the volume on complaining gets turned up!

This is all part of the process. It's like a person giving up smoking becoming hyper-aware of cigarettes.

Just stay the course and be careful not to complain about all the complaints you hear. Your sensitivity to hearing other's complain can be a constant reminder of how we create our lives by what we think as evidenced by what we say.

Enjoy Today,

Will Bowen


Stress Is A Thought - That’s It. 

No more, no less. If that’s true, then we have complete control over stress, because it’s not something that happens to us but something that happens in us. 

Find out some highly effective ways to turn stress around (make the choice to try and pick one or more each day):http://www.hungryforchange.tv/article/6-ways-to-never-be-stressed-again #foodmatters #hungryforchange #stressless

Laurent Monsengwo Pasinya kwam coach Clark Kent opzoeken | Afrikadag Antwerpen

Vandaag dag 64/ 12 dagen aan-een-stuk klaagvrij (a complain free world)

Afrikadag in onze parochie en wij 'moesten' naar de mis. Voor de plechtige communie moet mijn zoon, Kick-ass, naar enkele van die speciale vieringen.

Het zag buiten aan de trappen al zwart van het volk, letterlijk want de ganse Afrikaanse gemeenschap was komen opdagen. Van ver waren ook de agenten me opgevallen. Vreemd allemaal want de Afrikaanse gemeenschap woont in een heel ander deel van 't Stad. Gefilmd worden op de trappen ben ik ook al niet gewend.

Eens binnen was er haast geen stoel vrij en we moesten - werkelijk - rennen voor de laatste twee zitjes. Toch niet normaal in een katholieke kerk. 

De viering begon kleurrijk en met aanstekelijke koorzang. Uw coach voelde zich zo op de Caraïben of in Afrika, sweet memories! Wat waren die mensen enthousiast zeg, 
soms ontstond er echt beroering in de zaal met geroep en zo. 

Geen Zwart-Amerikaanse toestand, écht authentiek Afrikaans. Leuk.

Ik heb het niet zo op wereldmuziek en multiculti-gebeurtenissen, dit was echt eenzijdig Afrikaans, interessant.

Iedereen stond er met smartphone, tablet, camera, fototoestel, zelfs de VRT was er. Het was een gezellige chaos, de mis ging door in 't Frans, Engels en Nederlands ..allemaal met haar op. 
Ik vond het minder leuk om gefilmd te worden door de veiligheidstroepen van Kabilla die rij per rij de aanwezigen filmden. 

Ondertussen had ik begrepen dat de man met de gouden mijter op Laurent Monsengwo was, kardinaal van Congo.
Het is de man die de eerste zwarte paus had kunnen worden in 2013, gelukkig werd het Franciscus zo blijkt nu. 

Op de televisie heeft de man Monsengwo wel iets. In het echt stelde hij wat teleur, vond ik.

De man was moe, weinig charismatisch, had een jetlag, was wat streng van opzicht, of probeerde ingetogen Westers te zijn, zag ik,

hélemaal anders dan de vurige gemeenschap die was komen opdagen. 
Hij sprak wel heel bewogen over de vele oorlogen op het Afrikaanse continent. Hij ziet zijn volk graag, en de mensen zien hem duidelijk graag. Kardinaal Monsengwo zal ook wel een cultuur- of slechtweer- shock hebben gehad in Antwerpen. Ik heb hem niet ontmoet bij de hapjes nadien, hij werd overspoeld met aandacht. 

Had ik de affiche gelezen dan was het misschien minder verrassend geweest, maar Clark Kent houdt van verrassingen.

Kick-ass had het niet zo op de hele viering, te veel lawaai, te saai onverstaanbaar voor hem. Het had soms iets van een politieke meeting. Voordat ik het helemaal op mijn heupen kreeg van Kick-ass, de drukte, en de chaos bij het ten
offer gaan, glipte ik met Kick-ass naar buiten, naar bakkerrij De Reddende Engel die geen brood meer had. 
Voor de gezangen had ik willen blijven, maar de rest duurde lang genoeg.

Toch niet geklaagd, het was interessant, uniek, kleurrijk, anders, 

en bakkers met brood en croissants zijn er in de omgeving genoeg.
Soms is de wereld klein.

Wel spijt dat ik mijn toestel niet bij had voor die mooie mensen en kleurrijke gewaden met Afrikaanse katholieke prints te trekken,
of een selfie te maken met kardinaal Monsengwo !

Uw coach was gelukkig voor een aanslag de kerk uit, al gingen zo de congolese hapjes hem aan de neus voorbij. Maar daar was volk genoeg voor, het geraakte heus wel op.

Klaagvrije groeten van jouw coach Clark Kent,

Clark Kent VS. Master Man | gepakt door de GESTAPA

Vandaag dag 53/ dag 14 aan-een-stuk klaagvrij in een poging 21 aan-een-stuk te halen (a complaintfree world)

Ondertussen in Zaventem

ik schrijf deze zin in hoera-stemming, bedenk ik plots dat uw coach Clark Kent deze voormiddag een parkeerboete kreeg van €23,00 ! Niemand wordt graag beboet.

neen,
Ik heb me niet boos gemaakt toen ik de discussie met de parkeerwachter niet won. Als ik aan haar gedrag denk, komen wel scheldwoorden van drie à vier letters in me op. Ze had mijn bewonerskaart niet gezien, maar oeps ze kon het niet ongedaan maken.

Bij de blauwe lijn politie had men meer begrip.

Het verknoeit mijn humeur wel. 
Ik ben boos op het parkeerbedrijf én op mezelf want ik hoorde iemand zeggen 'Pas op ze zijn aan het schrijven' (de stads-tamtam gaat snel) en ik dacht (blijkbaar onterecht) 'Laden en lossen met vier pinkers op is niet parkeren' en 'bewonerskaart dus safe'. 
Nu denk ik 'had ik maar zo een gratis ticket voor 10 minuten genomen 15m verderop aan de paal'.

Inhale and give thanks for your blessing

Exhale and release your burden.

Both are here only for now.

(Will Bowen)

Only for now ?
Ja, op persoonlijk vlak is de boete gewoon leergeld betalen (You win some, you lose some ~ al is de kerstperiode duur). 

Neen, want
sinds men parkeerboetes heeft geprivatiseerd, gaat het duidelijk om zoveel mogelijk mensen op de bon slingeren zonder genade. Politie doet het om andere redenen, gebruikt verstand, terwijl parkeerwachters zich moeten terugverdienen. 

Private politie is eigenlijk pervers.
Men noemt hier het GAPA (gemeentelijk autonoom parkeerbedrijf Antwerpen) niet voor niets de GESTAPA 

Ik moet het even loslaten, en er later iets mee doen.

Ik ga er nog onderuit proberen te komen, een mail doen naar het parkeerbedrijf 
..en het wordt verloren moeite doch :. 

If You don 't try
~ don 't dare to complain abouth it !



Stilstaan Vs. Parkeren

Clark Kent Vs. Master Man (bestaande Duitse superman)

Frituur Den Hoek: her-Opening/ Swiss & Denny nemen samen vliegende start

Enkele weken terug lieten Jim & Brenda Frituur Den Hoek over aan Swiss & Denny die vandaag op 16 juli Den Hoek terug openden. De datum stond ook in onze agenda, na het werk zou ik voor gans het gezin fritten halen!

Best spannend als de beste frituur van Antwerpen terug open gaat. Hebben Swiss & Denny de mojo van Jim ? Lost Swiss haar belofte in om met dezelfde producten te gaan werken, en dezelfde kwaliteit te leveren ? Neemt ze het heft in handen en krijgen we op tijd onze frietjes ?

In het voorbijrijden zag ik al dat onze vertrouwde frituur versierd was ..en bomvol volk stond. Geen slow begin, Swiss & Denny missen hun start niet, en zullen mogen tonen wat ze waard zijn.

Binnen viel het me op dat de sfeer precies dezelfde was dan voorheen, allemaal bekende gezichten in de zaak. Het gaat goed, een beetje trager maar goed, dat is te verwachten hè stelde een buurvrouw me gerust.

Wel de frituur zag er spik & span uit, minder buzzy, minder druk voor het oog ..of was ik gewoon blij terug te kunnen aanschuiven voor onze frietjes van 't frituur ? Leuk die twee Aziatische toetsen zoals the Lucky Cat en de Lucky bamboo. Achter de toog een en al hygiëne, alles blonk zelfs de trotse eigenaars vond ik en niet van het zweet want Swiss leidt duidelijk de keuken met vriendelijke en besliste aanwijzingen en focus en cool. 

Een klant vroeg om veel ajuin, en toen haar order er aan kwam werd er zonder nog een keer vragen een goede schep bij gedaan en stelde Denny haar gerust dat haar extra ui er op zat. Mooie service.

Het aanschuiven viel eigenlijk best wel mee, het ritme deed toch al denken aan bij Jim. Ze waren toch zo slim geweest om met drie te beginnen en men liep elkaar niet in de weg (dat viel op!). Heel de bestelling kwam ook bij elkaar op precies hetzelfde moment, geen achtergebleven snack zodat de frieten ondertussen afkoelden of zo (dat zie je zo vaak in andere frituren). Je moet het maar doen.

Maar kom, het bewijs zit 'm nog altijd in de friet en de vleesjes hé, dus thuis waar er uitgekeken werd naar dat lekkers wachten vrouw en drie bengels op 'hun frieten'.

3 tieners zeggen gewoon wat ze menen dus hier komt het ongezouten oordeel..

Swiss & Denny hebben goed afgekeken en geleerd van J & B. Alles dat uitgepakt werd, zag er precies hetzelfde uit.

We kregen ook alles dat we gevraagd hadden. 

Dochterlief zei meteen : alles proeft hetzelfde ! Zoonlief van 13 keek uit naar zijn stoofvleessaus en ze was donkerder met dezelfde smaak. Wij waren opgelucht, onze bicky burgers, curryworst special, kaaskroket, mega mix, bitterballen waren precies hetzelfde. Hoe doen ze dat ?

De hoeveelheid saus precies hetzelfde. 

Swiss had dit beloofd, maar wij hadden dit nog niet echt geloofd. Wrong !, ze heeft het gedaan !

Als ze de kwaliteit zo houdt, en niet gaat morrelen aan het concept (eens een ander worstje hier, een ander merk daar..) of het enthousiasme niet afneemt dan blijft Den Hoek de beste oerbelgische frituur in de grote omtrek.

De valse noot kwam van onze jongste proever van 12, die heeft graag lekker maar ook graag véél.

De container (is familiepak friet) en de grote friet waren tot de rand gevuld, niet torenhoog gevuld ..zoals bij Jim. Hij maakte zich meteen ongerust dat er geen frietjes zouden overblijven voor aan de TV. 

Alles was op, we hadden lekker gegeten maar ..alles was op. 

Voor een eerste keer was dit een onverwacht succes. Terug lekkere, precies goed gebakken, lang warm blijvende frieten. Geen gedoe, geen teleurstellingen. 

Petje af voor Swiss & Denny. Je moet het maar doen. Ons zien ze elke veertien dagen terug, en als het aan papa ligt iets vaker.

Die extra schep frieten dat komt wel. De verbazing over de vlotte overgang blijft ons bij :

Wat een lekkere frituur toch die Den Hoek.

Wat een fris koppel die Swiss & Denny. Leuk presentje, het stenen krijgertje staat onze aardbeienplant in de tuin te beschermen. Welkom in de buurt waarvan dees frituur deel uit maakt ! Keep up the good work !

Merci om voor ons te bakken vandaag.

Tevreden groeten van

Clark Kent

Frituur Den Hoek in de Anselmostraat zonder Jim & Brenda

Niet mijn beste moment, maar wel gepast

Het is een dag om me eens flink te bedrinken (Pepsi) want Jim & Brenda stoppen met het uitbaten van Frituur Den Hoek in de Anselmostraat. Dees frituur was 20 jaar de beste frituur van het Zuid, één van de top tien frituren in gans groot Antwerpen volgens het Nieuwsblad, De Gazet van Antwerpen, P en andere magazines waarin ze regelmatig genoemd werd. Jim sprak er niet over, hij kaderde de stukjes wel eens in.

De frituur stond altijd afgeladen vol, maar Jim & Brenda maakten heerlijke goudgele frieten aan een vlot tempo dus moest je nooit lang wachten ..ook dat moet je kunnen als goeie friturist !

Vele bekende Vlamingen uit de buurt kwamen er hun bakje frit halen. Je riskeerde er wel vaker naast Kurt Van Eeghem, Stannie Krets of Marcel Vanthilt te staan wachten. Ik ontmoette er vooral vaak buren en kennissen vanuit heel de stad die hun buurtfrituur voorbijreden om bij Jim & Brenda een  pak frit te komen halen.

Twintig jaar geleden, rond de tijd dat Jim & Brenda hun frituur openden, kwamen wij in de stad wonen. We waren van het begin af klant. We probeerden heel wat frituren, maar bleven uiteindelijk bij hen langskomen. We verhuisden naar andere straten, maar Den Hoek was steeds kortbij, voor ons 'om de hoek'.
Onze drie kinderen werden geboren, en dat was ook bij J & B zo, we zijn leeftijdsgenoten. De kids groeiden ook op met hun duizenden frietjes, en kilometers curryworsten.

En gisteren was het voorbij. We dachten 'nog een keer frieten van bij Jim want binnenkort is hij toe', maar ik stond voor een gesloten fritkot ..ze zijn er niet meer.

Op 16 juli nemen nieuwe eigenaars het over, zij zijn ex-klanten van Den Hoek en beloven het minstens even goed te doen. Wel, ze hebben grote schoenen te vullen want Jim & Brenda waren een begrip hier in de buurt.

Hoe is het begonnen? Jim vertelt:

Het begon in het voorjaar van 1993. Samen met mijn vrouw kwam ik toevallig terrecht in de Anselmostraat in Antwerpen.  Er stond een frituur te koop die reeds een tijd gesloten was. We hadden de jaren voordien al een aantal poogigen gedaan om een frituur over te nemen maar het was er nog niet van gekomen. We zagen het wel zitten op deze lokatie en besloten er voor te gaan. Frituur Den Hoek was geboren.

De microbe om friturist te worden zat er al van jongs af in, ik weet nog goed dat mijn nonkel Leo jaren een frituur uitbaate in Rijkevorsel, ik was er niet weg te slaan. Mijn twee neven van ongeveer dezelfde leeftijd moesten pa al eens helpen, ik was er maar al te graag bij om ook eens aardappelen te pitten en de sfeer in en rond de frituur op te snuiven. 

Toen mijn vrouw moest bevallen is nonkel Leo mij nog komen helpen, ja hij deed het nog steeds graag ook een echte friturist.

Over echte frituristen gesproken, de finesse van het vak heb ik wel geleerd van mijn collega Bob Deams van Frituur Onder Den Toren in Mariaburg. Ik kwam zijn frituur toevallig op het spoor, man zo’n gedreven frituur Koppel had ik tot dan nog nooit ontmoet.  Een echt voorbeeld van vakkenis en persoonlijkheid. Spijtig dat hij na meer dan 25 jaar er mee opgehouden is.

Absoluut Den Laatsten avond
(toegevoegd op 29/06, receptie Den Hoek)
We aten Pizza vanavond. Lekker maar absoluut onnodig want voor hun receptie pakten Jim & Brenda nog eens uit met hun alom bekende heerlijke fritten. Den Hoek is toe, alle rolluiken half omlaag (omhoog) en veel kleurrijke balonnen, tafeltjes vol buurtbewoners binnen en gezellig buiten. Afscheid in stijl met alles wat je in de frituur elke dag kon halen, gebakken door de zoon van Jim die er blijkbaar ook wat van kan! Ik had het kunnen weten, en had beter niet van die pizza gegeten. Jim bood ons direct al drinken aan, mijn dochter kreeg haar eerste energiedrink Monster (weer een familiemoment in Den Hoek). Een stemmige zomeravond daar op de hoek van de Anselmostraat en Fourmentstraat.
'Nog nooit zo een gezellige sluiting meegemaakt' zei een buurtbewoner me.

Afscheid in stijl Jim & Brenda, merci ! Merci voor al die jaren en Bicky Burgers zoals ze moeten zijn.

J & B, ze hebben ook gezorgd voor fatsoenlijke overnemers - Swiss & Denny - hebben we de indruk. Den Hoek zal ook in de toekomst Den Hoek blijven heten, en buiten de garnaalkroket blijft alles bij het oude beloofden de sympathieke eigenaars ..laten we het hopen. Ze houden alvast niet van slappe friet, en veranderen niet van vleesjes ('want dat proef je' zei de nieuwe frituriste Swiss). In de maand dat ze meededen met Jim zal - laten we het hopen - heel wat van zijn mojo zijn overgegaan op hen.

'Het was eng dat ze ineens toe was' zei de nieuwe eigenares die zelf klant was 'ik kan niet wachten om ze terug te openen'.
Maar dan zijn ze er niet meer Jim & Brenda, twee warme mensen die we in onze buurt gaan missen.

Het ga jullie twee ijverige ondernemers erg goed met de frituurwagens en de caitering van leuke lekkere feesten!

Vanwege uw trouwe klanten

Clark Kent & Louis Lane

En dan nu voor den buurtgeschiedenisboekskens: Jim ! in de pers ;

Jim 's nieuwe frituurwagens. Knap Jim, maar Den Hoek over geven.. What where you thinking! (Tja, die verplaatsingen waren er niet toen jullie nog boven de zaak woonden)

Jim & zonen

Als er toch één scheef woord gezegd kan worden Jim dan is het over die Samson & Gert box en bijhorende raamstickers, die waren er écht over - pure frituurkitch ! We gaan jullie missen, en jullie uitzonderlijk lekkere lange frieten, veel succes met de caitering. 

Fijn dat je me steeds met mijn naam aansprak en riep 'Kent de frietjes zijn klaar !', al heet ik natuurlijk niet 

Clark Kent