Zwijg eens ! ..'k zag drie beren mediteren

http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/mediatheek/programmas/Reyers+laat/1.1558710

Een leuk experiment, daar moet je voor op de VRT zijn.

Spijtig dat Leo Bormans het nadien zo graag wilt 'uitleggen' want het spreekt voor zich.

Uw coach maakt het elke dag minstens een kwartier stil, meestal een half uur. Je wordt dat gewoon.

'k zag drie beren..

Mediteren - Woestijn maken

Ergens in mijn geest ritselt het, kwetteren mijn gedachten.

Lichaamsoefeningen, ademhaling volgen, stilte in de geest brengen. Ik maak er wel tijd voor, maar niet meer dagelijks.
Het is al twee maanden zo, en dat stopt vandaag. 

Veel yogi 's trekken zich terug in de Himalaya of andere afgelegen oorden, maar laat ik die nu niet bij de hand hebben.

'Spreek niet, tenzij wat je te zeggen hebt beter is dan de stilte' is een boeddhistisch gezegde. Het eerste teken dat ik weer mag gaan mediteren, is teveel of nodeloos praten. Mogelijk merken de mensen rondom mij het nog niet, maar mij valt het al op. 
Het is weer tijd dat ik wat woestijn maak.

In zenboeddhisme is stilte de weg en het doel; alle meditatie is erop gericht de denkende geest, de 'apengeest' zoals zenmeesters het wel noemen, tot bedaren te brengen of te temmen. 

Ik ben grootgebracht in een christelijke traditie en ook daar is stilte - naast het doen van goede werken - altijd gezien als een van de belangrijkste wegen naar God. In de stilte hoort men God spreken.

Jezus trok naar de woestijn om er de beproevingen van de duivel te doorstaan, om er te mediteren. In de grote, lege woestijn vindt men stilte, kracht en moed voor actie.
Jezus was waarschijnlijk een Palestijn, dus hij had hoefde de woestijn niet ver te zoeken.

Het hoeft zo letterlijk niet schrijft Carlo Carretto - een twintigste-eeuwse woestijnmonnik:
'Als je niet naar de woestijn kunt gaan, dan moet je toch in je leven woestijn maken. Een beetje woestijn maken, zo nu en dan de mensen verlaten, de eenzaamheid zoeken om in stilte jezelf te vernieuwen, dat is de betekenis van 'woestijn' in je geestelijke leven. 

Een uur per dag, een dag in de maand, elk jaar een week of als het nodig is langer, moet je alles en iedereen verlaten en jezelf terug trekken. 'om alleen te leven met God' zouden gelovigen zeggen. Ik hou het op contact maken met de rust in mezelf, of dat nu God is of de natuur..

stille groeten van de coach met de kwetterende geest
Clark Kent

Verstillen, functies van Stilte en slechte adem.

Coach Clark Kent test: A complaintfree world van Will Bowen/ blog 69/ dag 121 met het paarse bandje om de pols. 

Op de juiste weg, weer 7 dagen klaag-vrij.


Als je zelf klaag-vrij bent en mensen beginnen in jouw bijzijn te klagen, is het hinderlijk als een slechte adem.

Totdat je niets beters weet om te zeggen in bijzijn van anderen, bijvoorbeeld aan de tafel, kan je gerust zwijgen.
Als we niet willen klagen gaan we in het begin meer zwijgen bij gebrek aan dingen om te zeggen. Dat is niet persé een slecht iets.

In de fase dat je competent wordt is het raadzaam aandachtig diep in te ademen en uit te ademen als je kritiek voelt opkomen. Een zucht kan wonderen doen.

Stilte wordt al eens als vervelend of confronterend ervaren, ongemakkelijk. Te spannend ?
Het hoeft echt niet onprettig te zijn hoor.

Je kunt je idee over stiltes bijstellen/ veranderen en dan valt het heus wel mee.

Je coach kan je 6 super-gedachten aan de hand doen over stilte die jij je eigen kunt maken.
Overweeg ze eens :

Als je zwijgt lijk je verstandiger. Overal iets over te zeggen hebben, doet je niet slim overkomen.
Wanneer ik ergens niet over mee-praat, meent men dat ik er verstand van heb.

Als je zwijgt lijk je zelf-zekerder. In onderhandelingen is het een gulden regel dat diegene die het eerst spreekt bij stilte verliest.
We hebben ook de natuurlijke neiging om mensen die veel praten als onzeker te beschouwen. Praten, veel herhalen en klagen zendt een signaal aan anderen dat we onzeker zijn.

Mensen die luisteren worden reuze interessant gevonden. Je kunt in de plaats van mee te praten of mee-te-gaan-zeuren vragen stellen. Het is vleiend om interesse te tonen. Stel vragen naar positieve dingen en zo stuur je het gesprek weg van het negatieve.

Hoe weten we dat we ons bij mensen goed voelen?
Bij mensen bij wie we ons goed voelen, hoeven we weinig te zeggen. Prettig samen-zijn hoeft niet steeds vol gebabbeld te worden.

In stilte hoor je God beter spreken.
Je mag dat gerust los zien van godsdienst.
In stilte doe je meer inspiratie op en komen oplossingen tot je. God, de natuur, het universum, je ziel, je innerlijke, 'het', hoor je dan. Probeer het eens. Het is te vergelijken met de stilte van meditatie.



En deze geef ik uit mijn eigen wijsheid - ervaring :
Ik hou beter zo af en toe mijn grote muil zoniet zeg ik te open en eerlijk, vaak onbezonnen, mijn gedacht (mijn aanvoelen).
Nee, ik heb het niet over kwetsend zijn, ik bedoel dat ik zaken zeg waar de ander niet klaar voor is of dat ik dingen zeg die later niet terug te nemen zijn (You can not un-ring a bell).

Ik ging er (ga er, spijtig genoeg) te vaak van uit dat mensen mijn uitspraken niet zullen verdraaien of tegen me zullen gebruiken

..een eerder dwaas gedacht weet ik wel
..dus heb ik leren zwijgen totdat mensen laten zien dat ze te vertrouwen zijn. Of mensen die vertrouwen beschamen daar heb ik slim mee moeten leren omgaan. Spijtig soms, maar het is zo.



Ik wens je een fijne stille klaag-vrije avond,
Clark Kent