Mediteren met coach 34, YouTube Filmpje, Weer helemaal bij met Will Bowen !

Week 5
Als je denkt niet meer te kunnen volgen, geen nood, dit filmpje helpt je te beginnen. 

De 8 weken trainingen van Edel Maex en van Chade Meng Tan lopen opvallend gelijk.
Week vijf gaat over het zelfhelende vermogen en over de wereld veranderen (Mengs' humor). 
Daarbij hoor je te oefenen: drie kwartier zitten de ene dag, drie kwartier bodyscan de andere.

Ik probeer je op het spoor te zetten van fatsoenlijke mentoren als Victor Frankl, Pema Chodron, , Jon Kabat Zin, allemaal recente mensen van deze moderne wereld (geen bestofte of zweverige types, en geen hacks die mee doen aan de mindfulness hype). Grondleggers in de westerse wereld.

Will Bowen is daarbij één van mijn favoriete auteurs en sprekers (duidelijk, niet belerend, veel herkenbare voorbeelden, humor, gemakkelijk te contacteren, modern).  
Ik leerde zijn werk kennen door het programma om 21 dagen niet te klagen. 
Hij begint nu een serie over mindfulness, het eerste filmpje is van deze week! Het is dus niet te laat om mee te beginnen doen!

Bekijk dit zeker wel.

Cool Clark. Thanks for the note. Hope you enjoy the series (Will Bowen).

Wat hij in dit filmpje zegt :

- mindfulness is niet religieus
- mindfull zijn is enkel en alleen bewust zijn van jouw eigen gedachten en gevoelens
- wij kennen onze eigen gedachten en gevoelens niet ook al denken we van wel.
- zestigduizend gedachten op een dag, en het meeste daarvan is rotzooi of verhalen of zaken van anderen
- ons brein is moet leren zitten en blijven (sit and stay) zoals een puppy
- mediteren is simpel maar niet gemakkelijk
- mediteren is mentale oefening
- mediteren is doen wat een ongeoefend brein haat (sit and stay)
- bij mediteren komen gedachten op waarmee je niets gaat doen, alleen maar in een vakje steken

- minuut  19:09 !
zijn vier richtlijnen bij het mediteren zijn héél goed (rechtzitten, het derde oog, inademen - uitademen benoemen, gedachten catalogeren). 
- "Wanneer mijn leven rustiger wordt, dan ga ik proberen mediteren" zeggen mensen me wel eens. Ik wil dan antwoorden "En de dag dat ik fit ben, ga ik sporten". 

Ben je weer helemaal mee? Goed zo. Hoe ging de meditatie? Ja, ook al was het 'maar' een half uurtje per dag (het moet aangenaam blijven).
Ik weet dat Edel Maex nooit 'streng' was voor de cursisten als het hen niet altijd lukte. Geef gewoon niet op en begin steeds opnieuw, steeds opnieuw .. 

Ik ga nu op mijn bankje zitten. Zwemmen deed ik al, en gisteren deed ik de bodyscan. Oh ja, ik ben genezen van de man flu.

groeten van coach Clark Kent, zelf ook bezig aan de training samen met jou

Mediteren met coach 33, Wat met rotdagen?, Edel Maex

Week 4, ik snoep bewust één dag van week 5 af omdat we er nog niet klaar mee waren, met ellendigheid (fijn hé). Ellende vraagt veel aandacht, niet erg want de boodschap is dat mindfulness je helpt.

Ondertussen voeg ik maar bronnen toe aan deze training. 'Mindfulness, in de maalstroom van je leven' van Edel Maex hoort daar nu eenmaal bij. In Edel zijn acht weken training leerde coach Clark Kent mindfulness kennen, en ervaren.

Vorig jaar is het boek en de cd's van me geleend. Geen nood het is voor weinig geld beschikbaar nieuw, en vaak tweedehands, en als e-book. Lenen - en verdwijnen zonder terug te geven - lijkt me bad karma, is niet de oplossing dus kocht ik het deze week opnieuw voor elf euro.

p. 180 gaat over rotdagen waarop je stemming zwart is, niets je interesseert, niks lukt, mensen je lijken te haten, je nergens rust vindt, en niets je kan opbeuren. En als het dan bij één dag zou blijven ..

Wat doe je met die dagen (volgens psychiater E. Maex)?

1. Mildheid, 2. Mindfulness, 3. Aanpakken, 4. Wacht niet

1. Mildheid
Helaas zijn dit de dagen dat mild zijn het minste lukt. Zelfverwijt is echter niet de oplossing. Als je tegen jezelf tekeer gaat, neem jezelf dan maar niet te veel au sérieux. Mildheid is een keuze (de beste). Over jezelf denken als je oma noemt Chade Meng Tan het.

2. Mindfulness
Zie het aan. Merk de gedachten op die je naar beneden halen. Kijk met compassie naar je donkere gevoelens. Kijk er niet van weg, ga er ook niet in mee. Cultiveer ze niet, ga er niet over zagen en klagen. Besef dat gedachten en emoties komen en gaan (naarmate je ouder bent, weet je dat ook goed). Kijk al wat verder, wanneer het opgelost zal zijn.

3. Aanpakken/ oplossen
Alleen - Met anderen
Ruimte maken - Afleiden
Je kunt iets doen om je gedachten te verzetten, of er ruimte voor maken. Met wie kun je praten, of kun je leuke dingen gaan doen?

Er bestaan ook zeer effectieve manieren om aandacht af te leiden zoals alcohol, overmatig eten, druggebruik. Maar daar heb ik het niet over natuurlijk want op de lange termijn zijn ze schadelijk en zorgen voor nog grotere problemen. 

4. Wacht niet
Leven doe je hier en nu. We denken soms dat we gaan leven als de problemen opgelost zijn.
Wachten en bij de pakken gaan neerzitten helpt niet.
Leef nu, doe wat nu mogelijk is/ zinvol is, ook al is het maar een heel klein beetje. Als er iets is in je dag dat meeviel of lukte is dat een succesje.

Bij mediteren blijf je bij de realiteit, het is geen ontsnapping, je gaat niet zweven (irrealistisch zweverig doen).
Edel Maex zegt ergens in zijn boek dat het 'leven in de maalstroom' heet en niet 'zweven in de kosmos'.

Als je mediteert wanneer je een rotdag hebt, kun je dat doen met deze beelden.
Zittend als een berg. Jij bent een rots, een berg. Op die berg gebeurt er van alles, soms woedt er een storm en waaien bomen weg .. Maar de berg blijft onveranderd, en de natuur er op herstelt zich weer na de storm.

Liggend als een meer. Uitgestrekt als een meer, je voelt je oevers .. Het kan leut zijn op het meer met roeiers en zwemmers, het kan stormen op het meer, maar net onder de waterlijn is het meer kalm. Als de storm gaat liggen is het meer nog steeds het meer.



Het is een heel toegankelijk boek, simpel mooi uitgegeven, met een groot lettertype. Elk stuk is hooguit een bladzijde of twee lang, je leest het moeiteloos. Edel Maex raadt aan om er kleine stukken van te lezen, en er dan over na te denken. In de training zegt hij bij welke week welk hoofdstuk past - dat zal ik ook doen.

Uw coach heeft gemediteerd toen hij deze morgen uit zijn bed kwam, het was toen nog kalm in huis.
Ook dat kan.
Nu ga ik na wat klusjes in huis zwemmen, voordat mijn schoonmoeder op bezoek komt (waarvoor Lois weer aan het kuisen is geslagen - hetgeen volgens mij niet hoeft).

Groeten van coach Clark Kent

Mediteren met coach 32, Mindfulness is een manier van omgaan met stimuli, Victor Frankl

Week 4

Gisteren ging het over hoe lief je bent voor jezelf. Of zit jij jezelf op je kop bij tegenslag, pijn,

vergissingen, baaldagen, enzovoort. Kan je mild zijn voor jezelf bij lijden of mislukking?

Mindfulness, milde open aandacht, is een bijzondere manier van omgaan met wat op ons afkomt (stimulus). Niet alleen met stress, ook met de leuke dingen van het leven waar we uit onoplettendheid aan voorbij lopen.

Maar meestal geven juist stress en lijden ons de motivatie om op zoek te gaan, en over mindfulness te leren (Edel Maex). 
Mindfulness training wordt hier gegeven in de stress- en pijnkliniek. Hoewel het dus ook gaat om leren genieten van hier en nu, begint een training meestal vanuit een gemis of lijden.

Coach Clark Kent ziet in de zorgverlening en psychiatrie mensen die precies enkele keren hervallen moeten voordat ze echt aan de slag gaan.

Wat is nu het geheim achter al dat mediteren?

Stel dat een vriend(in) iets zegt en je meteen voelt verdriet.
De ongeoefende geest koppelt ze aan elkaar, waardoor het lijkt alsof het gaat om dezelfde ervaring 'gekwetst worden door een vriend(in)'

Een getrainde geest ziet twee verschillende ervaringen, waarbij de ene de aanleiding vormt voor de andere. 
Wat er gezegd wordt (en door wie, en de omstandigheden waarin ..) = de stimulus (impuls, prikkel)
Verdriet voelen (gaan huilen, boos worden, terug roepen, uithalen ..) = de respons (reactie, antwoord, respons)

Een getrainde geest heeft ook leren pauzeren en milde aandacht geven, en ervaart een (kleine) ruimte tussen stimulus en respons (actie en reactie). 
Je kunt zeggen "oh, maar dat wist ik al" want instinctief weten we dat dit zo is (goed), maar alleen door discipline en oefening kunnen we ze ook echt scheiden en ervaren we er een ruimte tussen.

Precies in die ruimte kiezen wij zelf onze reactie. 
In de plaats van meteen te verkrampen bij pijn, in de plaats van meteen in paniek te schieten, in de plaats van meteen naar de pillen te grijpen, in de plaats van te gaan klagen, in de plaats van over onze grenzen te gaan, in de plaats van bruut te bewegen en ons lichaam te forceren, in de plaats van .. 

Tussen prikkel en reactie is er een ruimte.
In die ruimte ligt onze mogelijkheid om onze reactie te kiezen.
In die keuze ligt onze groei en vrijheid.

Kortom in de plaats van automatisch te reageren (de amygdala schakelt het denkende brein uit, weet je nog), gaan we kunnen kiezen (weggaan, negeren, uitstellen, rustig reageren, later reageren, e.a. )
Die reacties zouden hetzelfde kunnen zijn, maar je hebt er over nagedacht en kiest de minst schadelijke van de schadelijke (die waar je later last mee krijgt).

Iemand zei me ooit "ja maar, als ik met mijn hand een heet voorwerp aanraak moet ik wel onmiddellijk terugtrekken". Geloof mij nu maar dat mediteren je heus niet slomer maakt, en die automatismen blijven heus wel hoor.
Nee, in de vijf jaar dat ik mindfulness beoefen heb ik me heus geen enkele keer blootgesteld aan gevaar of staan twijfelen wat te doen of te zeggen. In tegendeel, ik ben eerder vlotter en snediger geworden. Mild én allert.

Als je even nadenkt, roep je waarschijnlijk niet tegen je baas waarbij je hem uitmaakt voor ..
(mensen zeggen achteraf "ik dacht niet na !", en dat is letterlijk zo maar het is geen excuus om zo bezig te blijven. We hebben een verantwoordelijkheid om te groeien).

Hoe dikwijls heeft mijn vader me als tiener niet gezegd 'leer u eens inhouden manneke'. Zou ik dat eindelijk geleerd hebben rond mijn veertigste?

 

Als uw coach moet ik zeggen dat mijn pijntjes, mijn ongemak en lijden vaak niet zo groot zijn als de cliënten die ik zie, de mensen in het journaal, laat staan Victor Frankl.
Maar als je in het ziekenhuis beland met een gebroken been en in het bed naast je ligt iemand wiens been moet worden afgezet, betekent dat nog niet dat jouw leed ondergeschikt is.

Mindfulness is zéker ook nuttig in ons gemiddelde leven van elke dag.
Beseffen dat je tussendoor ook niet ziek bent, in de plaats van daar aan voorbij te gaan, helpt om pijn later aan te kunnen.

Als we ziek of ongemakkelijk zijn denken we 'had ik maar geen hoofdpijn', 'had ik maar geen maaglast', 'had ik maar geen faalangst', e.a.
Maar als we dan bijvoorbeeld geen spierpijn hebben, dan staan we er niet bij stil.
Mindfulness is dus niet alleen nuttig bij vervelende gedachten, emoties, toestanden !

Met een geoefende geest bedoelen we dus niet dat je sudoku 's of woordpuzzels invult.

Veel succes met jouw dagelijkse meditaties en korte aandachtsoefeningen.

Morgen nog één maal over stress en pijn en zo, met wat goede raad van psychiater Edel Maex.

Fijne zondag, namasté,
coach Clark Kent

Mediteren met coach 31, meta-ellende, Je schuldig voelen omdat je je niet goed voelt. Man flu ?

Week 4-rus

Het gaat nog enkele blogs over omgaan met rotdagen, pijn, ellende .. niet omdat ik ziek ben maar omdat we in de training daar aanbeland zijn. Waarom helpt mindfulness bij stress, ongemak, pijn, onprettige emoties en gedachten ?

Het is merkwaardig interessant dat ik precies vandaag - op een ziekerige dag - in ons boek van Meng Tan op pagina 128 stuit op de volgende regel (en een nieuw woord);

We hebben de neiging ons schuldig te voelen omdat we ons niet goed voelen. Dat noem ik 'meta-ellende'. 

Contemplatieve - nadenkende, mediterende - mensen straffen zichzelf wel eens door te zeggen;
"Als ik echt kon mediteren, zou ik me niet zo voelen", 
"Als ik echt wijzer wordt met de jaren, dan zou ik , "Als ik echt meer ervaren ben, dan zou ik geen flaters maken, dan zou , "Als ik echt zo zelfstandig ben, dan zou ik niet zoveel hulp nodig hebben en zeker niet bij zulke futiliteiten", ..

Herken je dit? Ik herken dat bij mezelf, bij mijn medemensen, en bij cliënten goed. Veel mensen zijn hard voor zichzelf, en het klinkt terecht voor hun zelf. Hoe lief ben jij voor jezelf ?

Veel vrouwen die opgenomen worden op de PAAZ willen snel weer naar huis om hun zorgende rol weer op te nemen, en voelen zich schuldig dat zij nu iets mankeren. Een houding die averechts werkt tegen genezing en zich beter gaan voelen.

Soms wekken anderen schuldgevoelens bij cliënten op (schuldinductie) met bijvoorbeeld onredelijke verzoeken of uitspraken.
Een werkgever die een zieke blijft opbellen om dingen te vragen (waar ligt die sleutel?, waar is dat document?, hoe zat het met klant X ? ..), of vrienden die lelijke dingen sms-en of op FB zetten bijvoorbeeld.
Het is mooi als je een koppel ziet dat mekaar steunt zoals Jef en Eliza. Hij werkt in een beschutte werkplaats en belooft haar plechtig dat als zij stopt met drinken (alcohol tegen fysieke pijn), hij zal stoppen met Red Bull drinken en roken.

Er blijven gewoon dingen die we niet in de hand hebben, pech blijft bestaan, pijn, angst, ongemak, falen, zijn zaken eigen aan het leven.
Je schuldig voelen over zulke dingen - dingen buiten je controle - zijn een uiting van ego ('houtain-zijn' noem ik het, en met dat schokje besef kan ik dat gemakkelijker loslaten. Ah ja, ik - coach en hulpverlener - ben niet hautain eh ! )


Gewoon om te zeggen dat 'meta-ellende' een begrip is dat ik van nu af ga onthouden.

Zoals in mijn vorige blog ga ik Meng volgen die zegt: Ga je niet schuldig voelen omdat jij je niet goed voelt. 

Aangezien ik slechte vrienden heb die niet mediteren (me wel nieuwe woorden leren). Met uw coach Clark Kent is vandaag gelachen, ik zou man flu hebben. Dat is niet erg mild van hun, foei.

Tot morgen,
coach Clark Kent

Meditatie met coach 30, 6 Soorten meditatie, 6 manieren om mezelf deze sh!tty day te vergeven

Week 4

Ik kon niet wachten tot de dag voorbij was. Als je niks kunt onthouden, zoekt naar dingen die voor je

neus liggen, je hard werkt maar achteruit lijkt te lopen, is vrijdagavond een bevrijding. Op de fiets voelde ik pas de pijn in mijn gewrichten, mijn ogen branden, ruglast. Mijn huisgenoten hebben het al een tijdje, nu ben ik aan de beurt precies. Griep.

Je zou denken dat ik mild voor mezelf ben, coach zijnde en zo, maar op mijn bankje besefte ik goed dat ik wel heel hard voor mezelf geweest ben vandaag. Pas bij het zitten heb ik mezelf vergeven. Ik denk zelfs dat collega 's het niet hard gemerkt hebben totdat ik er iets van zei in het laatste uur. 

Als ik zo zittend zat te mediteren, schoot mij te binnen dat ik zelfs enkele mooie complimenten kreeg en enkele geslaagde dingen deed (en toch blijf ik hard voor mezelf omdat ik ziek ben, raar, interessant vooral, interessant, interessant .. )

Ik moest denken aan een van mijn mentoren Will Bowen, een Amerikaanse dominee die ik enkele jaren terug regelmatig schreef over zijn programma 'een betere wereld', 'A Complaint free World', en die verbazingwekkend terugschreef. 
 Voor gelijk wat, om wat voor reden dan ook, om het even wie er gekwetst werd, vergeef  uzelf.
 Het is de enige manier om vooruit te geraken. 

En Clark, Wat is dat toch voor een gezeik om te denken dat jij er niet af en toe dik naast mag  zitten en je geen  mindere kanten zou hebben waarvan je niet afgeraakt !  (dat voegde ik er op mijn bankje aan toe met de glimlach)

Zowat de enige manier om tot innerlijke rust en stilte te komen is regelmatige meditatie, en milde aandacht. 
Mediteren kan op diverse manieren en er bestaan verschillende vormen van binnen diverse tradities. Slechts 10 tot 15 minuten per dag mediteren kan een wereld van verschil vormen in hoe jij je voelt, hoe je naar de wereld kijkt en de wereld om je heen ervaart. 

Hieronder enkele manieren van mediteren beschreven, omdat we daar toch mee bezig zijn, en omdat Mary Jane Watson blijft beweren dat ze enkel in bad en onder de douche kan mediteren (leve de waterrekening):

Visualisatie: hierbij maak je gebruik van je verbeeldingskracht. Door je in te leven in bepaalde beelden of bepaalde beelden op te roepen, kun je gemakkelijke toegang krijgen tot je diepere bronnen van je onderbewustzijn, essentie of innerlijke wijsheid zegt men. Fantasie maakt vooral het niet vatbare handelbaar vind ik zelf. Felle situaties bijvoorbeeld zien in zwart wit, of als ver weg, kunnen ze temperen.

Fysiek gerichte meditatie: hierbij richt je je aandacht op het je fysieke lichaam. Je ontdoet je letterlijk van opgebouwde lichamelijke spanning. In alleszins geef je aandacht aan je lichaam dat je over het algemeen gewoon voor lief neemt, waar je geen aandacht voor hebt totdat het eens ergens pijn doet of niet mee wilt.

Ademhaling: hierbij richt je de aandacht bewust op je ademhaling waardoor je steeds meer in een ontspannen toestand komt (meestal). Ademhaling tellen dient vooral als 'anker' bij meditatie zodat je niet afgeleid wordt door gedachten en emoties en dingen gaan 'doen'. 

Mantra’s: het steeds herhalen (in gedachten) van een woord of een zin. Dit helpt voor mij niet, alvast niet als ik het woord zelf moet zeggen. Ik heb het geprobeerd OHMMM.. maar ik heb er nog niets mee.

Klankmeditatie: bij deze techniek worden klanken gebruikt om de diepte van de meditatie te vergroten. Denk hierbij aan bijvoorbeeld aan klankschalen of het gebruik van de Australische Didjeridoo. Er zijn veel soorten gewone muziek die het ook voor mij doen. Zelfs de geluiden van de straat en wat daar allemaal gaande is, helpen mij bij relaxeren. Ik bedenk dan dat iedereen zijn gang gaat, en ik even niet mee hoef te doen (tijd neem, de moeite neem om te gaan zitten).

Objectgerichte meditatie: bij deze manier van mediteren focus je de innerlijke aandacht op een voorwerp, denk hierbij bijvoorbeeld aan een punt op de muur of een vlammende kaars. Vooral als ik buiten zit, helpt dit voor mij. Een streep zonlicht op de vloer vind ik persoonlijk ook leuk om me op te richten. 

Zo, dit was geen moeilijke blog, wel een praktische. Ga vooral aan het experimenteren, blijf wel dagelijks (alles tezamen) 30 à 45 minuten mediteren tijdens deze acht weken training. Lezen over mindfulness is leuk, maar onvoldoende om te ervaren wat het voor jou doet.

Ik heb het vandaag ook gedaan ondanks dat het een baaldag was, met als resultaat dat ik het mezelf ga vergeven na het zevenuurjournaal.

Succes ermee !
coach Clark Kent

manier 7 om mezelf te vergeven, een foute hit terwijl ik wacht dat Lois thuis komt.

Hit me baby one more time Clark 

Mediteren met coach 29, Emoties schrijven in water, Voelen en Visualiseren

Week 4.

Het is geen fysiek gemakkelijke week voor uw coach. Nooit meegemaakt, maar geraak niet bijgeslapen na een reeks nachtdiensten op de PAAZ. Het eerste deel van de dag gaat prima, dan is het steil bergaf (heel ongewoon voor mij). Het kan zijn dat een griepje op de loer ligt, mijn kinderen zijn alle drie al ziek geweest. Who knows.
Ik kan me daarin ergeren .. het zou niet helpen. Het zou niet erg zijn om me eraan te ergeren, maar het zou niet helpen.

Tijdens meditaties hoeven we onze emoties niet te beteugelen. Bij prettige emoties stellen we ons zelfs niet de vraag hoe.

Maar als zich in het leven nu situaties voordoen waarin je ongezonde emoties en gevoelens echt moeten temperen, hoe doe je dat dan?

Is het mogelijk een ongezonde gedachte of een emotie in de kiem te smoren?: voordat hij opkomt.
Uit eigen ervaring weet ik dat dit onmogelijk is. (volgens Chade Meng Tan) Paul Ekman, een vooraanstaand psycholoog, vertelde dat hij dit onderwerp met de dalai lama had besproken. Ze waren het allebei eens dat je niet kunt voorkomen dat een gedachte of emotie opkomt.

De dalai lama voegde er wel iets belangrijks aan toe.
We kunnen er weliswaar niets aan doen dat gedachten en emoties opkomen, maar het ligt wel in ons vermogen ze los te laten. 
Als je een zeer geoefende geest hebt, kun je ze loslaten op het moment dat ze zich aandienen.

De Boeddha bracht deze geestestoestand heel mooi onder woorden met de volgende metafoor.
Hij noemde het 'schrijven op water'.
Telkens een ongezonde gedachte of emotie in een verlichte geest opkomt, wordt hij als het ware op water geschreven: op het moment dat hij wordt geschreven, verdwijnt hij alweer.

Pijn en lijden (ook fysieke) kun je leren loslaten als je mediteert. Hebzucht, aversie, tegenzin,

boosheid, jaloezie, zorgen, verveling, eisen, enzovoorts kun je leren loslaten als je mediteert weet ik ondertussen uit ervaring.

In de training leerde coach Clark Kent dat visualiseren helpt. Beelden als 'schrijven op water' of 'je gedachten in een zeepbel laten ontsnappen steeds verder weg', 'de zaadjes van een paardebloem die wegdrijven op de wind', of 'emoties zijn als wolken, tijdelijke verschijnselen aan de hemel' .. doen het voor mij in échte situaties ook reeds, niet alleen op mijn kussen of op mijn bankje.

Waarom dit werkt? Ons brein denkt in beelden (doet het razendsnel), niet in woorden. Een beeld oproepen, je beelden voorstellen, vertalen in beelden, beeldend, een gedachte in een beeld voorstellen, .. het helpt omdat je hersenen zo werken. Pure wetenschap.

Je kunt ongezonde gedachten of vervelende emoties dus helaas niet voorkomen.
Je kunt wel leren ze snel los te laten. 

Hoe gaat het dagelijkse mediteren jou af?
Nu ik het lastig heb met die moeheid (ik zeg expres niet dat ik moe 'ben' ) ga ik toch zitten mediteren, ook al val ik bijna om. Vreemd genoeg blijven juist die meditaties me het beste bij, en ontspant het gedacht er aan me overdag nog.

Blij dat morgen de laatste werkdag is deze week, sluit ik af met een meditatie in mijn living.
Namaste van coach Clark Kent

Mediteren met coach 28, WU WEI, komen aanwaaien in gesprekken

WU-WEI ('OE-WEE') niet doen en moeiteloze actie, dat was het allesbehalve. 
Misselijk was ik twee dagen na mijn nachtdiensten, alsof ik me door de dag moest worstelen, waadde door moeras als ik liep, gedachten waren stroperig als gelei, bah ! Alles was een inspanning, zelfs lezen, zelfs een dutje doen. 
Gelukkig maak ik dit haast nooit mee, goed dat mijn jongere collega 's graag nachten doen om een centje bij te verdienen want mij is het dat niet waard.

Spontaniteit, niet doen, flow, heeft niks te maken met suffe inactiviteit. 
WU WEI betekent letterlijk vertaald niet proberen of niet doen. Het gaat over optimaal actief en effectief zijn en voelen of je niets doet terwijl je soepel dingen afhandelt. Je komt in WU-WEI aanwaaien; het gaat vanzelf, in ritme. 

Uw coach is beginnen lezen in 'Proberen niet te proberen' van Edward Slingerland. 

We volgen voor de training in mindfulness nog steeds 'Doorzoek Jezelf' van Chade Meng Tan, doch op één been kan je niet staan en ik maak zijsprongen naar veel geweldige boeken en ideeën die ik door de jaren heen las. 
Als jouw interesse gewekt is door mediteren (mindfulness mediteren en leven) dan ga jij dat ook doen.
Heel toepasselijk, want daar zitten mediteren op je kussen of je bankje of stoel blijft ook proberen om al het doen en proberen te laten, alleen bij je adem blijven.

Het basisidee van het boek is dat we door te proberen, door gretigheid, door voorbereiding, door moeite te doen, door hard onze best te doen, we juist niet bereiken wat we willen. En hoe moeilijk het is om je best te doen om niet je best te doen (een paradox).

Ondertussen weet je dat ontspanning te meten is in je brein. Edward Slingerland begint zijn boek met een spel in het wetenschapsmuseum waarbij spelers allebei een hoofdband met elektroden dragen en een metalen bal die tussen hen in op een tafel naar de andere toe moeten duwen door het meest ontspannen te zijn.

Mindball heet het. Hoe meer alfa- en thètagolven de hersenen voortbrengen wanneer ze ontspannen zijn des te meer kracht oefenen ze uit op de bal. De spelers doen zichtbaar hun best om zich te ontspannen. Ze sluiten hun ogen, ademen diep en nemen bijna een soort yogahoudingen aan. De paniek die zich van hen meester maakt als de bal hun kant op komt, wordt doorgaans gecompenseerd door de gretigheid van hun tegenstander. Beide spelers verliezen om de beurt hun zelfbeheersing terwijl de bal heen en weer rolt. 
Het spel laat zien hoe moeilijk het is om je best te doen om niet je best te doen.

In mijn werk zie ik vaak hoe gewone conversaties de mist in gaan wanneer mensen beginnen nadenken over hun verbale reacties. Ze blokkeren, komen niet spontaan over, reageren niet meer op wat de ander gezegd heeft omdat ze een antwoord klaar hebben, voelen zich niet begrepen, luisteren niet meer goed ..

Als hulpverlener wordt je pas goed als je de techniek na een tijd kunt laten varen en de conversaties beginnen vloeien. 

Als ik spontaan ben zeg ik dingen waarover ik absoluut niet nagedacht heb en die achteraf schitterend uitpakken. 
Alsof het zo hoorde.
Als ik ontspannen ben, lijkt het moeiteloos. Een medewerkster van me was er van overtuigd dat ik gedachten kon lezen. Ze beweert dit tot op de dag vandaag nog. Niet dus, maar ik snap waar ze die indruk vandaan haalde. Zij leest deze blogs ook.

Zo zei ik laatst tegen een stoere cliënt met moeilijkheden zichzelf te beheersen dat ik aceton rook. Hij rook het ook. "Je hebt je nagels toch niet zitten lakken" zei ik tegen deze supermacho. Lijkt toch een heel verkeerde reactie (dacht ik ook prompt), maar hij reageerde cool en lachend. Wat ik ontdekte was dat hij bij bepaalde onderwerpen over de rode raakt, maar dat hij niet twijfelt over zijn mannelijkheid. Mocht ik dit overdacht hebben, dan had ik dat niet meteen gezegd, de woorden ingeslikt, maar nu nam mijn intuïtie spontaan over omdat ik niets probeerde.

Ik raad het niet aan als techniek, humor is geen truc. 'Spring maar in de Schelde dan bent u meteen gewassen', 'Allesreiniger drinken is toch ook niet halal', zijn dingen waarmee je niet moet experimenteren, maar ze kunnen er wel eens uit komen. 

Het beste dat je als hulpverlener kunt doen is soms present zijn en meedrijven op de golven van de groep of het individu. WU-WEI

Humor is ook zoiets dat komt aanwaaien in gesprekken. Heel moeilijk je vinger op te leggen hoe, maar het gaat prima als je niet grappig probeert te zijn. Voor mij werkt het zo. Vroeger dacht ik mijn grappen en woordspelingen op zouden geraken, ze saai zouden worden, maar ik ontdekte dat als ik ze er maar uit flapte er ook telkens nieuwe kwamen. WU-WEI. 

Vandaag had ik niets bijzonders om week vier mee te beginnen, en hup WU-WEI, mijn blog is er toch. 

Succes met mediteren jij.
Groeten van coach, nog een beetje moe, Clark Kent