Lekker Lui | naar Buddhist Boot Camp met u ! ! !

dag 82 / 16 dagen klaagvrij in de uitdaging 21 dagen aan-een-stuk-klaagvrij te kunnen zijn (A Complaint Free World, Will Bowen)


Aandacht krijgen | Onder verantwoordelijkheid uitkomen | afgunst oproepen | Invloed krijgen, manipuleren | slechte resultaten & slecht gedrag goedpraten, of uit angst ontmaskerd te worden.

Het zijn de vijf redenen waarom mensen klagen of valse beloftes doen.

Wanneer ik hard werk, speciaal op dagen dat ik alles gegeven heb, ben ik sneller 'boos' als anderen hun werk niet doen.
Misschien verliezen we daarom na een dag/ week/ intensief werken sneller ons geduld met anderen, niet alleen door moe zijn. bijvoorbeeld in de winkel, als men geen service geeft. Dat valt dan onder aandacht krijgen, denk ik.
Gisteren had uw coach van dat bij het lezen van mails. Ik had een belangrijke dringende vraag rond arbeidsvoorwaarden aan de vakbond (the union) gesteld via mail, en na een dag werken kwam ik terug en las dit ;

Beste

Wat is uw lidnummer of rijksregisternummer aub?

Mvg.

Deze medewerker vond het niet nodig om mijn naam of adres even op te zoeken in zijn computer. Misschien was het wel zo één van die technologie-vrije-dinsdagen ? Als ik me zo van mijn taak zou kwijten  , zou  mijn inbox ook snel leeg zijn doch geen enkele cliënt geholpen. Ik zette dit versje Lui van kinderauteur en dichter Nannie Kuiper (1939) op mijn FB.

Was dit een reden om het paarse bandje van pols te wisselen ? Daar heb ik me even over bezonnen 

..en het antwoord is neen !

Ik heb me niet boos gemaakt, heb het na het versje niet meer gehad over de mail, ik heb het versje niet verzonden naar de luie 'beantwoorder', ik stuurde gewoon mijn lidnummer en sofie-code door.

Vandaag kreeg ik van dezelfde mens wéér een onbevredigend antwoord in de zin van 'U wendt zich naar dienst X en vraagt het daar' en mijn tweede vraag 'vergat' hij te beantwoorden. 

Neen, leuk vond ik het nog steeds niet hoor ! ..maar ik zal mijn antwoord krijgen door te volharden.

Ik wissel mijn bandje niet omdat ik me hield aan deze wijze woorden van de Timber Hawkeye (The Buddhist Boot Camp) 

Aardig zijn tegen mensen die je niet graag mag is niet hypocriet ;

Het is volwassen worden.

&

Je wordt niet gestraft voor je boosheid ;

Je wordt gestraft door je boosheid.

(de Boeddha)

& zelf vindt coach Clark Kent dat 'zeggen' wat je dwars zit mag tegen enkele vrienden, zolang je hen maar niet de oren van het hoofd zaagt of dat jij een vuilniswagen wordt op hun vrije avond na hun werk ..

Bij dat ene gedicht is het gebleven , mooi en sober protest.

Gebruik wat je leert van het boeddhisme niet om boeddhist te worden - gebruik het om een betere versie van jezelf te zijn (de Dalai Lama)

op coach Clark Kent zijn nachttafeltje ligt momenteel ,

Slow internet Superman | Mister Glass strikes again

Uw coach kan u niet precies zeggen op de hoeveelste dag van zijn uitdaging hij zit vandaag. Mijn tieners

hebben het gepresteerd om op enkele van hun vrije uurtjes méér dan 280 GB te downloaden aan games, films ..en laat me hopen no porn | no way.

Clark Kent kan proberen wat ie wilt, internetprovider heeft onze snelheid gehalveerd | punished !

Hetgeen ik nu schrijf zal u mogelijk pas over enkele jaren bereiken. Ik steek het in een fles en werp het in zee.

Vandaag ben ik niet klaagvrij, internet heeft daar niks mee te maken want mijn kids worden groot en dat ze zulke dingen doen, is een grappig verhaal en hoort bij het leerproces. 

Ook die mevrouw waar ik op wees toen ze met haar gsm voor een camionette door liep bracht me niet aan het klagen. Zij trok een schuldbewust gezicht van 'oeps, wat deed ik nu zeg'. 

Uw coach kon het niet verdragen dat Mister Glass wéér incheckte in het ziekenhuis i.p.v. naar die belangrijke afspraak te gaan. Herhaling ! Zijn oude moeder, Martha Kent, is de enige die niet ziet hoe ziek dit is , dat zij er geen leven meer door heeft. Ze haast zich 's avonds van het ziekenhuis naar huis om zijn huisdieren voor de webcam te zetten zodat hij met zijn 'kindjes' kan praten. 

Daar kwam ik nu pas achter nadat een familielid me dit vertelde. Het verhaal wordt steeds gekker, en pijnlijker.

Of ik die zogenaamde vuilniswagen (naar David Pollay) kan ontwijken ? Aartsmoeilijk, maar ik doe mijn best. Aan telefoon met Martha Kent blijf ik redelijk, dees weekend gaan we twee dagen grote kuis houden in het huis dat ze al lang had moeten verlaten. Uw coach doet ook zaken-van-zéér-lange-adem en dingen-met-weinig-tot-géén-kans-op-succes hoor. Louis Lane deed het voorstel tot opruimen dus daaraan heb ik steun. 

Vraag blijft wat er weer gaat tussenkomen zodat het weekend opruimen niet door kan gaan, dat zit er altijd in.

Morgen ga ik het hebben over dat perfectie niet het doel is !

Ik wil nu wél 21-dagen-100%-klaag-vrij zijn 
zoals voorgeschreven in de uitdaging met het paarse bandje van Will Bowen (a complaint free world). In een oefenperiode moét je het zo doen
om die lelijke gewoonte (van klagen, van vuilnis oppikken en vuilnis dumpen) te doorbreken.
Blijven proberen, al lukt het niet meteen ..

Maar ik ga je ook vertellen wat realistisch is om een vuilniswagen-vrij-leven te bekomen ..morgen, als mijn internet een beetje meewerkt nu de internetprovider me op dieet gezet heeft. 

groetjes van uw voorlopig wat tragere coach Clark Kent,

Klaagvrije koopjes, en daarna compleet Wakko !

Vandaag dag 64/ 11 dagen aan-een-stuk klaagvrij (a complaint free world)
Ik moet zeggen wonderwel 11 dagen klaagvrij !

Gisteren kondigde ik aan dat ik koopjes zou gaan doen met dochter Supergirl. Coach Clark Kent vroeg zich af of hij dit klaagvrij zou kunnen na de verhalen waar ze na de eerste koopjesdag mee kwam.

Omstandigheden om klaagvrij te blijven heb je, ook tijdens de koopjes !, gedeeltelijk zelf in de hand.
Onze voorzorgen ? Als eerste in 't Stad zijn want dan is het niet druk en is er nog parkeerplaats. Gemakkelijke kledij dragen zodat je snel kan passen, desnoods tussen de rekken. Je eigen maten goed kennen, weten wat je nog nodig hebt (geen impulsaankopen, geen spijt achteraf), etc. want ik doe hier niet aan vrouwenblog.

En bovenal geen valse verwachtingen hebben over hoe vlot het zal verlopen helpt al héél wat ! 
Draag dat paarse bandje

We bleken een goed koopjes-team te zijn S & S. We hebben zelfs in elke winkel met de kassier ster (want sterren zijn het in deze drukte wel) een beleefd, grappig of complimenteus (geen flauwe) korte praatjes gehad :
U hebt het zeker druk deze dagen, dank je voor je vriendelijke hulp, dat gooien met die badges heb je in de pols, ..

Je zou denken dat ze dat vreemd of onprettig vinden, maar neen hoor, allemaal zeiden ze leuke dingen terug zoals :
Met de solden sporten de mensen meer als normaal, kilometers wandelen, armen omhoog, trappen lopen, door de benen buigen..

Het was wel rot dat we net niet meer binnen mochten in het zwembad, deze kassierster was strikt en zei 'drie minuten te laat, sorry'.
Tja , misschien was de kassa net afgesloten en daarbij ook de kaartenautomaat voor vaste klanten als wij. Niet leuk om nog mensen te zien die nog net wel binnen waren geraakt en een kapstokken namen. Zo is het leven.

Als ik een vuilniswagen zie, neem ik het niet op me. Ik glimlach, en zwaai.
Ik wens ze succes. En ik ga verder.

Clark & co at Wakko

Maar naar mensen die bij je wonen, familie zijn, werken, kun je niet gewoon 'lachen' en 'zwaaien'. Ik vroeg wat je daar aan kunt doen als je ze niet kunt negeren.
Hier komt het :


Negeren is wel een optie & Mensen op hun best zien.

Negeren is wel een optie, soms moet je gewoon breken met mensen die normaal niet kunt ontwijken. Je denkt misschien dat het niet kan, dat jij niet zonder hun kan, of dat zij niet zonder jou kunnen, maar het kan wel. Weggaan is zeker nodig als je psychische of fysische schade ondervindt. 

minder radicaal :

Mensen op hun best zien, is wat je eerst probeert.
We weten dat we ons niet kunnen verbinden met mensen die zich gedragen als een vuilniswagen. De meesten van hen komen snel in ons leven en vertrekken ook weer snel. We moeten er alleen maar aan denken dat iemand anders ergens op de wereld deze mensen ooit zal helpen, of dat ze het licht zullen zien. Daarom wensen we hen het allerbeste en laten hen passeren. 

Wat betreft de mensen waarmee we elke dag leven en werken : we moeten proberen het beste in hen te versterken. We moeten de momenten grijpen - hoe zeldzaam die ook zijn - waarop ze zich niet gedragen als een vuilniswagen, want alleen dan hebben we de unieke kans om effectief en diepgaand met hen te communiceren.

Voordat we mensen proberen te veranderen, moeten we eerst onszelf willen veranderen,
klaagvrij worden,
kijken wat jij zelf nog mist aan vaardigheden om met hen overeen te komen.

groetjes van coach Clark Kent,

Ps.: ik heb niet gezegd dat ik super-eerlijk was op koopjesdag. Oeps. Uw coach moet nog aan Louis Lane vertellen dat hij zich liet gaan in de solden en de aankopen nog in de auto liggen.

..gelukkig leest ze mijn blog niet.