Anderhalf voorbeeld l Uw coach gelukkig met minder [ week 3 ]

In de eerste weken van dit experiment/ project bekijk ik met u mijn eigen motivatie voor een opgeruimder leven met minder spullen. Wat drijft me nu werkelijk? 

Weten dat ik door die actie mijn vrouw content maak, is een grote factor. Het is niet iets dat ik 'moet', we hebben onze normen allebei wat aangepast, het is behoorlijk netjes in huis. 

Ik ervaar een interne motivatie want 'ik moet dat niet van buiten af', niemand dwingt me - ik noop me er toe ('moet just niks' zouden mijn teens zeggen). 

IK heb het na vijfentwintig jaar samen huishouden eens echt beloofd om het werkelijk beter te doen, met minder stuff.  

In feite heeft het voorbeeld van mijn vrouw die niks heeft met veel spullen me er toe gebracht.

Bij die wijsheid ga ik het deze week laten. Uw coach gaat ook een voorbeeld zijn - al moeten onze tieners heus wel wat steviger gemotiveerd worden om alles in hun eigen zone te houden.

Uw coach geeft enkele beelden van de week mee, in de media deze week dit:

(Years of living dangerously Discovery Channel) De gevolgen van de opwarming van de aarde drijft mensen die amper bijgedragen hebben aan koolstofpollutie naar de westerse wereld. We kunnen ons aan grote migraties verwachten.

Haïti (Reizen Waes) man staat te baden in wat een poeltje lijkt. In feite staat hij in een enorm stuwmeer waarvan het hele wateroppervlak aarde of een vuilnisbelt schijnt te zijn. 

Ik denk aan The Plastic Ocean en de oplossing van Urban Mining.  

(Fragment uit De Valstrik van het Geluk – Russ Harris). In de moderne westerse wereld hebben we een levensstandaard die hoger is dan de mensheid ooit heeft gekend. .. De middenklasse van nu heeft het beter dan de elite van niet eens zo lang geleden.

Enkele Hoarders zitten te midden van hun spullen en vuil ongelukkig te wezen. Een ander beeld toont opruimers met hun hoofd tot tegen het plafond, de harde vloer onder hen bestaat uit lagen aangetrapt afval. Wel heel erge verzamelzucht. 

Een groot deel van mijn motivatie overstijgt de wil om op korte termijn gelukkiger te zijn in een net huis. Er is de overtuiging dat veel spullen hebben uiteindelijk niet zo gezond is. Ik kan niet echt iets doen aan de zucht om te hebben, maar kan het voorbeeld alvast doorgeven aan mijn kinderen en mij een beetje minder schuldig voelen.

Jawel, ik koop nog steeds, maar al niet zoveel meer en ik zondig ook tweedehands en refurbished. Ik ontzeg me nog te weinig, en ben geen donkergroene jongen.

Uw coach geeft deze week het voorbeeld, dan zijn we thuis al met twee (Alez, voorlopig met anderhalf).

Opgeruimde groeten van uw coach Clark Kent

Backups, teveel van het goede l Uw coach gelukkig met minder [ week 3 ]

Wekelijks zal ik bloggen over mijn belofte om het te gaan doen met minder, en wat ik al doende ontdek.

Twins 1988

Deze week beken ik dat ik een afwijking heb; ik heb de neiging om meerdere dingen van één en hetzelfde te kopen. Ik kan het bijna niet laten. 
Het is sterker dan mezelf (al ben ik het natuurlijk zelf). Koop ik een mooie pen, dan neig ik naar twee. Als backup. Een praktische jeans, een goede kookpot, dat scherpe schilmesje, waarom geen twee? En owee als ze in reclame zijn, dan zéker twee (of drie). Een nieuwe bureaulamp voor twee tieners, waarom ook niet meteen eentje voor de derde?

Jawel ik koop te veel van het goede, want? ééntje is gééntje? 

Ik overdrijf zegt Lois, we komen met eentje toe .. en het is niet zo dat die dingen niet meer te koop zouden zijn als dat ene ding versleten is. Juist, ze heeft gelijk, moet ik toegeven. Dat tweede ding ligt soms jaren in de kast en is uiteindelijk verouderd (die tweede koptelefoon bestaat nu zonder draad!), is niet meer wat ik wil (ik wil dan ook eens iets anders), het past niet meer of is out of style, enzovoorts. 
Het blijft ongebruikt liggen, neemt plaats in, en wordt soms in nieuwstaat weggegooid (zonde!).
Die tweede versie is dikwijls niet zo leuk - een beetje zoals de film Twins in 1988. 

Ik ben er mee gestopt (vorige week), het is best moeilijk .. vandaag kocht ik op tweedehands twee! nieuwe vijverpompen (die ene was maar een tientje extra, en na enkele jaren is zo een pompje stuk, en .. en .. en ..). Ai. Lastig. 

Een ander vreemd fenomeen is dat als ik iets ouds vervang, ik dat oude ding ook nog blijf gebruiken (het

gaat nog even mee) of dat oude ding leg ik weg voor mocht het nieuwe ding het begeven.
Lois heeft gelijk, zo heb ik van elk stuk gereedschap twee én daardoor vind ik dingen niet als ik ze nodig heb .. en ja hoor, dan koop ik het nog eens, heb ik er drie.
Daar ben ik meteen mee gestopt! Ik kocht, ja ja ja, een gereedschapskoffer en alle dubbels gaan daar in om ze aan mijn handige zoon te geven (die was meteen opgetogen). Dat tweede boormachien kreeg hij ook. Weggooien is niet altijd een optie (stoppen met kopen wel). 

In de voorbije week heb ik wat backups opgeruimd, weggegeven, weggegooid. Er ontstaat ruimte.
Ik kocht vorig jaar een nieuwe leren jas waarvan de mouwen iets langer zijn, en nu gaf ik met overtuiging mijn mooie oude leren jas weg aan een jonge gast die hem al lang bewonderde. Dat voelde uiteindelijk véél beter dan hem bewaren. 

Heel die overschot aan spullen - ook al is ons huis super netjes - weegt toch zwaarder op me dan ik eerst vermoedde. En er stilaan komaf mee maken, voelt eigenlijk goed.

Volgende week meer over mijn poging om het te doen met minder. Ik lees nog steeds in The Joy of Less van Francine Jay, doe leeswerk op het net, en luister wat meer naar Lois.

Tot dan, groetjes van uw coach Clark Kent 

Alleen maar Handbagage l Uw coach gelukkig met minder [ week 2 ] l The Joy of Less l

Een maand geleden beloofde ik het aan mijn vrouw, we gaan opgeruimder leven mét minder. Muziek in haar oren, ze is fan van minimalistisch proper leven. Voor mij en de drie tieners minder evident.

Deed uw coach er ondertussen als iets aan?
Naast het lezen en beluisteren van het boek The Joy of Less van Francine Jay, rommelde ik alvast mijn kleerkast grondig uit. Wer-ke-lijk 1/3 van mijn kleding is het huis uit, weggegeven of naar de juiste container. 
En het voelt nog steeds goed, ik mis niets.  Loop niet naakt, ik ontdekte een paar mooie zaken die nu zichtbaar hangen en weer gedragen worden. Is dat een nieuw hemd?, Je staat er goed mee!

Is dat door dat boek?, vroeg Lois. Jawel, een boek als opzweper. 

Het is echter moeilijk, het mét minder spullen gaan doen vraagt doorzetting en tijd weet ik nu al.
Alles moet bekeken worden op haar nodig en onnodig zijn, en ondertussen gaat het leven door.

Het meest meldenswaardige tot nu toe is dat we zes dagen naar Barcelona gingen mét enkel handbagage. 
Wat een vrijheid om zo te reizen; 

niet sleuren met een grote koffer/ met de bus naar de luchthaven/ geen aanschuiven om in te checken/ .. Je landt, niet wachten aan de bagageband, de ontdekkingsreis begint zonder al die stress.

Ook geen onnodige souvenirs gekocht, geen plaats voor. Thuis blijken die meestal toch zo leuk niet meer. Ze liggen in de weg en laten de ervaring toch niet langer laat duren.
We zagen best veel mooie en voordelige spullen, maar het bleef bij nieuwsgierig rondkijken, we kochten er (zo goed als) niets.
Twee T-shirts, een paar wandelschoenen (die we daar gebruikten), een nodige zonnebril, een tandenborstel, drie sleutelhangers voor onze kids, een handwaaiertje voor ons nichtje, en een paar stukken harde nougat, is het enige dat extra mee naar huis kwam. De nougat was snel op. 

.. en eens thuis werden meteen ook twee versleten T-shirts afgedankt. Twee binnen, twee buiten. 

We zagen alle mooie dingen in de stad, deden lange wandelingen samen, genoten van een ijsje en een drankje, we genoten van elkaar.
Zoals Francine Jay het schrijft, is het belangrijk om ervaringen op te doen, geen spullen.

Tot volgende week voor een nieuw bericht, groetjes van uw coach Clark Kent

  

Uw coach gaat het doen met minder [ week 1 ] l The Joy of Less l Gelukkig met Minder

Louis Lane is vandaag jarig. Wat geef je iemand die alles heeft?, of lastiger nog, Wat geef je iemand die niet van rommel houdt?
'Ik heb niks nodig' zegt ze dikwijls. 'Ik vind het allemaal oké, we hebben genoeg'. 

Door scha en schande leerde ik dat iets kleins, iets dat je weg kunt zetten, iets dat aan vervanging toe was, iets dat je opeet of op doet, een belevenis (maar geen grote verrassing!), het goed doen (oeff) 

Een cadeaubon uit een favoriete winkel is verboden want dan 'moet' ze iets gaan kopen en is het niet meer spontaan wanneer ze er zin in heeft.
O, en hints, no way.

Lastig.

Wat gaf ik dit jaar? Origineel blijven is zwaar, maar ..

Ik gaf een boek en een kaartje met een belofte; om haar minimalistische levensstijl beter te leren begrijpen en het zelf met 'minder' of 'eenvoudiger' aan te doen. 

Het is meteen het begin van mijn nieuwe reeks blogs over gaan ontspullen of gelukkiger te gaan zijn met minder zoals Francine Jay het stelt. MissMinimalist.com  

Uw coach wou niet beginnen met tien-of-zo boeken (dat is nog méér stuff in huis en Louis vindt al dat ik er zovéél heb!). Eén boek dus !
En dit boek wordt het. Omdat het niet gaat over agenda 's bijhouden, vragenlijsten invullen, of slimme opbergsystemen aanschaffen !

Ik ga de Streamline-methode volgen. Doe mee, we zijn vertrokken !

Opgeruimde groet van uw coach Clark Kent, 

Heidi De Pauw | Over Hoop | Ik ben minder angstig dan de gemiddelde moeder

Komt het nog goed met mij? 

In Libelle, ja echte mannen 'lezen' af en toe toevallig een Libelle, las coach Clark Kent 'Goed Gesprek' met Heidi de Pauw (de mama directeur aan de top van CHILD FOCUS). Een mooi interview over het veilig houden van je kinderen. Enkele hoogtepunten (en niet waarom uw coach het artikel las!) :

"Negentig procent van de kinderen gaat mee als een vreemde hen benadert met snoepjes. Dus zeg ik tegen mijn dochter: zorg er gewoon voor dat íémand het weet, ik of de juf. Je mag de verantwoordelijkheid niet op de schouders van een kind leggen."

"Een paswoord is als een tandenborstel, die geef je zelfs niet aan je beste vriendin."

"Als je een foto niet op de kast bij je oma zou zetten, zet 'm dan ook niet online."
"Als kinderen terugkomen van voetbal of ballet, vraag je: hoe is het geweest? Maar als ze na twee uur gamen naar beneden komen, hebben ouders geen vragen."

"Er is geen gevaar dat we kinderen angst aanjagen. Als je op een vliegtuig stapt, krijg je ook een veiligheidsdemonstratie en niemand denkt dat hij gaat neerstorten."

Daar las ik het artikel dus niet voor.
Wat mij vooral aantrok was de kop van het artikel, iets dat ik als psychiatrisch hulpverlener met wat dienstjaren ook aanvoel,

Ik ben minder angstig dan de gemiddelde moeder. Ik weet dat meestal alles goed komt.

Uw coach heeft dat gevoel ook.

Een soort van vertrouwen dat je (net als info) kunt meegeven (en herhalen, herhalen, herhalen) aan mensen in moeilijkheden, een soort vertrouwen dat net als bij Heidi de Pauw niet berust op naïviteit maar op ervaring met - eigenlijk - het zien van veel menselijke ellende (daad- en veerkracht). Mensen hebben niet zoals jij vaak gezien dat het goed kan komen, vaak zagen ze het tegendeel.
Het komt niet zomaar goed, het komt niet goed als je niets doet, het komt niet goed als je het stuur loslaat en denkt 'dit komt op één of andere manier wel goed' .. natuurlijk niet.

'Komt het nog goed met me?' (of 'Komt dit ooit nog goed?') is een vraag die ALLE patiënten me ergens in hun proces vragen. Ik zeg dan Ja, de kans is groot, groter dan jij nu vermoedt, en ik heb het mensen in jouw geval zien doen.
Zo lang als coach Clark die hoop op beterschap gemeend kan blijven aanbieden, blijf ik ook gezond, blijf ik dit werk ook doen. 

(Ik limiteer me hier tot mijn vakgebied de GGZ, of het allemaal goed komt in de wereld is niet mijn expertise. Er is veel leed en onrecht dat niet zomaar weg gaat. Maar wat jou betreft, dat kun je goed maken, daar kun je controle over krijgen hoe miserabel het er ook voor staat.)


Heidi de Pauw zegt ook "Als ik niet meer rustig kan slapen, stop ik". 
Ook ik zie verschrikkelijke dingen, hulp- en dienstverleners zien dat allemaal, weet ik als coach. Maar als je daarvan wakker ligt, of in paniek bent om je eigen kinderen/ je naasten/ jezelf .. , is dat niet gezond. 

'Move more, sit less'  om medewerkers hun draagkracht te verhogen, vond ik ook een goede raad. 
Ook al moet ik alles rapporteren en intypen, ik sta regelmatig op en loop over de gangen, klop en ga binnen op kamers, help een handje, en ik fiets naar het werk, wandel regelmatig, ga elke week zwemmen. Maar dat is weer stof voor een nieuwe blog, een andere keer.

Genoeg achter het klavier, ik ga weer eens bewegen. 
Tot volgende keer
coach Clark Kent

Good To Be Back, bloggen voor het eerst sinds lang. De rubberen bal.

Het is vijf maanden geleden dat uw coach nog een blog schreef. Dat heeft zo zijn redenen, een nieuwe baan in een andere psychiatrische instelling o.a. , en alle aanpassingen die daar bij komen kijken. Ook niet te verwaarlozen is de ploeg van de PAAZ die je achter je laat. 

Hard werken in mijn vakgebied is altijd mijn ding geweest (ook prettig), maar een workoholic ben ik al een tijdje niet meer. Werken om te werken maakt mij of mijn leven niet waardevoller. Ik heb ondertussen tot scha en schande geleerd om regelmatig te stoppen en te rusten. Niet gemakkelijk omdat ik altijd drang voel om dingen te 'doen'.

Maatschappelijke betrokkenheid, Mentale gezondheid, Lichamelijke gezondheid, Persoonlijke groei, Ontspanning, Relaties, Zingeving, Financieel, Werk, dat zijn de zeven (levensgebieden) ballen die ik in de lucht dien te houden. Sommige daarvan stuiteren wel weer omhoog als ik ze laat vallen, die zijn van rubber. Enkele zijn brozer en kunnen stuk vallen als dat te vaak gebeurd.

Werk, Persoonlijke groei, Ontspanning zijn voor mij rubberen ballen. Lichamelijke gezondheid en relaties kunnen minder mis-behandeling verdragen.

Druk op één gebied?, even uit balans?, doe het wat kalmer aan op een ander. Het kan. Ik heb het gedaan. 

Bloggen heb ik even met rust gelaten. Een half jaar, en nu ben ik terug. Met een nieuwe baan, mijn nieuwe beroepstitel in de GGZ op zak, plannen, én mijn leven intact. 

I 'm back ! roept Charles Bradley het uit in 'Good To Be Back Home'.

Ik zal het ook nooit zover drijven als een 'coach' die ik gisterenavond op TV zag. Hij spoot regelmatig Botox want - zo zag hij het - rimpels in je voorhoofd maken je oud, en jonge mensen willen geen oude coach.

Uw coach is eerder trots op zijn beginnende rimpels, toont karakter en wijsheid toch. 

Enkele jonge tiener-patiënten noemden mij een chille ouwe (Jezus Christus te paard! hahaha).

Dus doe een dutje tussendoor, denk aan alle ballen, slaap wat langer, lees, ga lunchen met een vriend, wandel genoeg .. We horen weer regelmatig van elkaar.

Groeten van uw coach Clark Kent,

Feedback aan moeilijke mensen l 4G methode, of een trap in het kruis.

We leren anderen hoe ze ons moeten benaderen.

Ik neem aan dat het zo is. Ik bepaal hoe mensen mij mogen behandelen. Niet soms, maar altijd. 
Ik neem aan dat als er dingen moeten veranderen, ik diegene ben die daar voor moet zorgen. 
Als ik iets niet wil, dan zorg ik daar voor. Stopt het niet dan ben ik weg. 

Er is wel een goede en een slechte manier om mensen op te voeden.
Ik heb die moeten leren.

Stap 1 is de aankondiging dat de dingen anders moeten.

Stel dat jij je partner - op één of andere manier - actief of passief - geleerd hebt 
om te gaan bij rood en te stoppen bij groen, en je wilt dat nu anders, dan moet je de verandering(en) wel eerst eerlijk aankondigen. Fair is fair. Plots andere verwachtingen hebben zonder verwittiging is een recept voor mislukking.

Als je niet langer akkoord bent met hoe de dingen gaan in de relatie en jij wenst dit te veranderen, dan moet je de ander daar wel van op de hoogte brengen. 

Geef tijd maar wees duidelijk, of streng. Je kunt geen aankondiging doen en dan gedrag toch toelaten omdat het te moeilijk is, omdat je partner gaat zeuren, manipuleren of chanteren.. Daarmee leer jij iemand dat je dat je het niet meent of dat je wel te misleiden/ overheersen/ beheersen bent.

Zeggen hoe jij het aanvoelt en hoe jij het wilt - m.a.w. feedback geven - leer ik via de 4G methode (klik hier).

Of ik dat zelf gemakkelijk om te doen vind? Niet altijd nee.  
Soms kies ik er voor om iemands grillen eerst goed te leren kennen, maar ik wacht er ook niet te lang mee vooraleer er iets mee te doen. Zoek op voorhand gerust naar de juiste woorden, oefen ook eens, en door het regelmatig te durven doen wordt je er ook handiger in. 
Ze mogen het niet gewoon worden om me mis te behandelen, dan

moeten we te ver terug.

En als dat niet lukt?, vraag jij je af. 
Ten eerste: het is niet omdat er wat weerstand komt dat het mis-lukt is, integendeel. Volhouden.

Hoe lang volhouden? Wel, ik vind het ook perfect aanvaardbaar om te kiezen om met sommige mensen niet verder te gaan, zolang we maar gepoogd hebben om met elkaar om te gaan. 
Ik dreig daar niet mee, ik stel dat duidelijk en dan doe ik het ook. Overspel, oneerlijk zijn, geld verkwisten, fysieke mishandeling, dronkenschap, geen respect, geen vakantie, kleineren, roepen, .. er is heel wat gedrag dat ik niet pik. 

Ik hou dat soort mensen op een afstand, ga er zo weinig mogelijk mee om,
én ja toch heb ik mensen om me heen hoor - fatsoenlijke mensen, fatsoenlijke collega 's, fatsoenlijke .. Vrees dus niet er alleen voor te komen staan. En dan nog .. het is beter om gezond alleen te zijn, dan ziek met iemand. 

Ik heb het niet over zeer gevaarlijke situaties uiteraard. Het zou bijvoorbeeld vreemd zijn dat je een overvaller jouw mening gaat geven. Zorg voor je eigen veiligheid. Stamp meteen zonder waarschuwing in het kruis en ren weg. 

Meer lezen over moeilijke mensen, gebruik de zoekfunctie in deze blog 'moeilijke mensen'.

Met de groeten van coach Clark Kent

Zo ben ik nu eenmaal l Begrijpen van persoonlijkheidsproblemen l de mensen waarvoor je moeder je waarschuwde

Als het ons moeite kost om intieme relaties op te bouwen en te houden, komt dat vaak door ons

onvermogen om zowel bij onszelf als bij anderen karaktertrekken te herkennen die van iemand een slechte kandidaat voor een hechte relatie maken. 

In de psychiatrie heeft men de moeite genomen om persoonlijkheidsstoornissen te categoriseren.
Vaak vind ik dat dit deel van het diagnostisch handboek 'Mensen die je beter kunt vermijden' zou moeten heten. 

De vele etiketten die hier verzameld zijn, narcistisch (macht en bewondering), theatraal (aandacht en nog eens aandacht), antisociaal (egoïstisch en medogenloos), borderline (instabiel en impulsief), afhankelijk (hulpeloos en onderdanig), dwangmatig (controle en perfectie), vermijdend (schaamte en faalangst), excentriek (vreemd, afstandelijk, zonderling), enzovoort.
Dit zijn de mensen waar je moeder je voor waarschuwde. (Als je pech hebt, is je moeder zelf zo). 

Ze komen zelden in de pure vorm voor, maar enige kennis om ze te herkennen zal je een hoop ellende besparen.

Het is een waarschuwing dat je mensen met wie je een relatie wilt aangaan niet zomaar kunt zien zoals jij ze wilt zien - dat werkt niet. Hen diepgaand veranderen - dat werkt ook al niet. 
Weet waar je aan begint, en met wie. Je kunt hierover niet naïef doen. Hun gedrag beïnvloedt jouw geluk en welbevinden.

Iedereen kan ook met andere soorten mensen om, gelukkig maar. Als je er mee om kunt, goed. Als het je stoort, bezin dan.

Kies de mensen met wie je om gaat wijs.

En als je niet kunt kiezen, dan zijn er wel tips om met hen om te gaan. Als je moeilijke mensen ingeeft als zoekterm in deze reeks blogs over zelfcoaching dan vind je er hier nog helpende info over.

Oké, een boekentip.

Blijkbaar is ‘Zo ben ik nu eenmaal’ van Willem van der Does 75.000 keer verkocht, en er wordt naar verwezen in andere serieuze boeken.

Het boek vertelt meer over verschillende persoonlijkheidstypes. Loop je dus een rare kwast tegen het lijf die je niet helemaal kan begrijpen, dan kun je hem met dit boek een beetje analyseren. Ook vertelt hij waar je mee te maken krijgt als psycholoog of psychiater. Ik denk dat dit boek sowieso leuk is voor iedereen die anderen eens op een andere manier wil bekijken. En als je geïnteresseerd bent in het werk als psycholoog lijkt het me al helemaal een aanrader.

Als coach ben ik realistisch - deze persoonlijkheden (omgangspatronen) bestaan, je kunt er maar beter mee leren omgaan.

Het lijkt me ook nuttig om een handboek met deugdzame karaktertrekken te maken, met eigenschappen die we bij onszelf moeten koesteren en die we bij onze vrienden en geliefden moeten opzoeken. Fijne eigenschappen waar we hen en onszelf op moeten leren betrappen. 

Coach jezelf goed. Aangename groet,

coach Clark Kent

Omgaan met moeilijke mensen | Hell is other people, Jean Paul Sartre

Beter omgaan met moeilijke mensen | Bernardo Stamateas
&
Succesvol omgaan met moeilijke mensen in uw werkomgeving | Karen Mannering

Wie wilt deze superkrachten nu niet op zak? ! Ik wel ! Lezen zou ik aanraden. 

Het is een ernstige zaak want je brengt veel tijd door met anderen. 
Onder gewone omstandigheden is omgaan met andere mensen al danig complex, 
.. laat staan onder druk én met mensen die u niet kent, niet mag of die u niet kennen of niet mogen. Stel het u eens voor (zucht).
Hell is other people 


Ontdek hoe u - zonder de medewerking van de andere -
desalniettemin | desondanks | echter | evenwel | niettemin | nochtans | ondanks alles | 
ver kunt komen met deze vervelende mensen. Zonder boosheid, verplichtingen of schuld. 

Lezen helpt begrijpen, en zoals je weet is mijn credo:
Denk voordat je doet. Lees voordat je denkt.

Het eerste boek geeft je dertien types, toxische mensen, die zorgen voor allerlei frustratie en narigheid. 

Schuldaanpraters, afgunstigen, afkrakers, verbale agressievelingen, huichelaars, psychopaten, middelmatigen, roddelaars, autoritairen, neuroten, manipulators, navelstaarders, klagers passeren de revu. 
Elke auteur heeft zo zijn benamingen, maar deze lijst is aardig compleet.

Bij elk type krijg je praktische raad voor omgang met hen. 
Bernando Stamateas vergeet er niet bij te vertellen hoe dit gedrag ook jou kan besmetten. Een opmerkzame lezer herkent zichzelf hier en daar ook. We zijn allemaal wel eens 'vervelend' voor anderen, terecht én onterecht.

Het tweede boek focust meer op het omgaan met moeilijke mensen die we niet zo gemakkelijk uit de weg kunnen gaan, cliënten, collega 's en bazen. 
In het gewone leven kun je ervoor kiezen om wel of niet met lasposten om te gaan, maar die luxepositie bestaat niet op het werk. Je zult met de aanwezigen moeten samenwerken op een doelmatige manier. 
Dat gaat gemakkelijker als je meer over moeilijke mensen en hun gedrag (anders) nadenkt én niet vergeet dat ook uw gedrag een factor is die meespeelt.
Meer dan de tips uit het vorige boek, gaat dit boek over vaardigheden die jij je eigen kunt maken. Het dilemma van aanpakken-of-niet en hoe wordt hier uitgediept. 

Ik heb meer zelfhulpboeken over dit dankbare thema. Deze twee las ik back-to-back omdat ze elkaar mooi aanvullen. Ik las in stukken en brokken - en dat is aan te raden om de boel te laten bezinken - en deed er zo twee weken over. Helder en niet saai.

Ik las ze ook in de overtuiging dat ik mensen - cliënten en collega 's - die niet willen veranderen toch onder ogen zal moeten komen en met hen moet kunnen werken op een doelmatige en empathische manier. Beter met hen omgaan, is altijd een plus voor mijn eigen welzijn. 
Beter met anderen omgaan is toch ook gezond egoïstisch, zie het niet als een knieval voor lastige figuren. 

Alles uit deze boeken combineren, kan. Het vraagt wel veel oefening en ervaring - en als je bent zoals jouw coach dan mislukt dat ook een (on)redelijk aantal keren. Leren kan nooit foutloos.

En als ze je toch een poot uitdraaien? Slikken? 

Daarvoor heb ik wel één goede raad: het toch goed blijven doen ondanks alles.

Blijf mondig (benoem hun tactiek, loop niet weg), blijf sterk (ook als zwijgen aangewezen is), blijf proberen, blijf er in geloven (ook als er u een loer werd gedraaid).
Geef het op, onderga, voel je machteloos, wordt cynisch, reageer je af, wees boos, ga roddelen .. en jij bent zo een toxische typ geworden. 

Soms is het vervelend, pijnlijk ook, altijd is het buitengewoon interessant en leerrijk.

Veel moed, succes en de groeten van
coach Clark Kent

Wanderlust | Alicja Gescinska en Laurence Freeman | Mediteren

Jullie weten dit. Uw coach schrijft er vaker over. Mediteren zonder gedoe of 'zweverigheid' - zoals Paul Wilson 'de goeroe van de rust' het noemt - is wat ik al jaren doe.  Al zeg ik eigenlijk "wat ik pas jaren doe". 

Zonder gedoe was voor mij toen - bij het beginnen - belangrijk. 

Eens ermee begonnen, ben ik er niet mee gestopt. Het heeft zijn momenten, het is niet altijd

moeiteloos, ik heb soms geen 'tijd' of 'zin'. Het is toch wel een mentale discipline. 
Het mediteren is soms vervelend omdat mijn brein graag bezig is (afgeleid zijn) .. of omdat het liever slapen gaat (lui is) als ik metaal moe ben. 
ZaZen - gaan zitten - is dan een opdracht ja. 
Maar het doet altijd goed. 

Het enige dat me spijt is dat ik er niet eerder mee begonnen ben .. het had me waarschijnlijk kopzorgen en narigheid bespaard (zo is het altijd bij het ontdekken van een levensvaardigheid; eerst komt de test en dan de les). 

De uitzending van Wanderlust op canvas met Laurence Freeman, een benedictijner monnik, daar heb ik een week naar uitgekeken. 

Je kunt het volledige programma nog bekijken op canvas online. Er rustig naar kijken is op zich al een bezinning | meditatie vind ik. 

Het is dus geen falen als je het stilzitten niet zo goed kunt verdragen, het is eerder normaal want je geest wilt denken en plannen en opstaan. Het is (eerst) ook vreemd om je even af te sluiten van bijvoorbeeld jouw gezin, of zelfs de mensen met wie je aan het mediteren bent. Als we samen zijn hebben we het gevoel dat we ook iets tegen elkaar moeten zeggen. Hij zegt dat hier ook. 

Alicja Gescinska en Laurence Freeman hebben het wel over meditatie én spiritualiteit (het gedoe?). Ik ben zoals hij zegt een liefhebber in de godsdienst, en blijkbaar is het dan wijs om niet te kiezen en pikken zoals het uitkomt (putting a yaks' head on a sheeps body zoals de Dalai Lama zegt). 

Kijk zeker naar de uitleg waarom de Lotus(bloem) het symbool is van verlichting (20:55)
Ook de vergelijking van de kerk met muziek - goede en slechte - is verfrissend (37:20)
.. niets aan de conversatie is saai. 

Hoe je het leven ook beschouwt, zo blijkt hier, meditatie doet deugd en helpt om beter te denken en je beter te gedragen (of beheersen). Je wordt er dus geen beter mens dan de andere mensen van, je wordt gewoon beter in het omgaan met mensen (ook jezelf) en situaties.

Wanderlust heb ik pas een aflevering of twee geleden ontdekt. Alicja Gescinska pakt het heel goed aan en ze kiest haar gasten goed. Omdat ik dagelijks bezig ben met mensen en hun problemen kijk ik heel weinig naar dit soort programma 's .. tenzij ze zo goed zijn als dit. Uw coach is een fan.

Sta er eens bij stil, zou ik zeggen.

Frisse groet van coach Clark Kent

Brainfood

Omgaan met Moeilijke mensen l Als je het kunt voorspellen, kun je het (vaak) voorkomen.

Het zal ook wel eens lastig zijn om met mij om te gaan?! BAMMM

Uw coach gaat zich deze week opnieuw verdiepen in beter omgaan met 'moeilijke' mensen. Opfrissen kan geen kwaad want ook voor mij is het zelfs na een twintigtal jaar praktijkervaring niet altijd een pretje om met mijn medemens om te gaan.

Praktijk genoeg, nu wat bijlezen, begonnen met een kort artikel uit Goed Gevoel. Als je het kan voorspellen kan je het voorkomen. 

De bezorger van de online-winkel is onderweg met enkele nieuwe boeken over het thema lees ik zonet in hun mail 
.. meestal toffe mensen onder stress, ik zal vriendelijk de deur openen. 

Warme groet van uw coach Clark Kent, your friend in the sky


Hoe omgaan met moeilijke mensen?

Moeilijke mensen, ze zijn overal. In je huis, in je buurt, op kantoor, in je hobbyclub. Ze bemoeilijken jouw leven, wekken een boel irritatie op en verspillen jouw energie. Ze op de juiste manier aanpakken, zal het leven een pak plezanter maken. Dat doe je zo:

1) Actie-reactie
Voor je kan veranderen hoe je met iemand omgaat, moet je veranderen hoe je op hem of haar reageert. Dat vergt dus ook een beetje zelfonderzoek. Wie ons irriteert, toont ons meestal een kantje van onszelf dat we niet leuk vinden. Je moet jezelf durven vragen: houdt deze persoon mij een spiegel voor. Bijvoorbeeld, een vriendin die chronisch te laat komt, wat jou irriteert, herinnert je er aan dat je de situatie altijd naar jouw hand wil zetten en dat je snel uit te sloffen schiet.

Onderzoek ook of jouw gedrag niet deels aan de basis ligt van het huidige gedrag. Heb je te veel toegegeven, of net te weinig? Besef dat het weinig waarschijnlijk is dat de schuld van het gedrag 100 procent bij de ander ligt.

Ook de oorzaak van je frustratie onderzoeken, kan tot verrassende inzichten leiden. Laat toe dat jij misschien ook iets moet veranderen, om de algemene verhouding te verbeteren.

2) Perspectief
Bekijk het ook eens uit het perspectief van de andere. Moeilijke mensen zijn 'moeilijk' omdat ze iets anders willen of iets anders doen dat jij (of de meerderheid of de rest van de wereld). Ze doen het op hun manier, en dat botst. Bekijk eens of je geen begrip kan opbrengen voor hoe zij dingen aanpakken, of misschien moet je wel vaststellen dat zij het eigenlijk niet zo slecht bekeken hebben.

Bedenk ook dat jij misschien ook een moeilijk persoon bent voor jouw moeilijk persoon: als het botst, dan is dat meestal gevoeld door beide partijen.

Een andere manier is te analyseren waarom je moeilijke persoon doet wat zij/ hij doet. Zoeken ze extra aandacht, voelen ze zich ondergewaardeerd of net té belangrijk, dan kunnen kleine gedragsaanpassingen van jouw kant al veel helpen. Geef hem/haar een extra lange knuffel, complimenteer hem/haar (gemeend!) of negeer verschillende van zijn/haar uitspraken.

3) Aanpak
Helpt dat allemaal niet, dan kan je een confrontatie overwegen. Over het algemeen is het dat alleen waard bij mensen die je heel vaak ziet of waar mee je je leven deelt. Verre familie die je amper ziet, of iemand die je eigenlijk niet goed kent, vallen daar dus niet onder.

De kans is echter groot dat de confrontatie niet het verhoopte resultaat oplevert: het valt in dovemansoren, of het roept zoveel weerstand op dat er ruzie van komt. Nettoresultaat: je staat even ver of nog verder van een oplossing. Bij dit soort mensen kies je beter voor een minder frontale aanval.

Voor je start
Bedenk wat er allemaal kan mislopen en ga uit van het allerslechtste geval. Overleeft jullie relatie de confrontatie of niet? Zo niet, kies dan voor een minder sterke aanpak. Zo ja, zet dan alles op een rijtje. Wat ergert je precies en waarom? Wat is jouw bijdrage daar aan? En hoe wil je dat dat verandert, en waarom? Wat wil je bereiken met die relatie? Voor je dit duidelijk in je hoofd hebt, heeft een confrontatie geen zin.

Blijf je vrezen voor een slechte reactie, probeer dan de reactie van de toehoorder tevoorspellen en jouw reactie daarop. Durf toe te geven wanneer een 'tegenargument' terecht is, ook als het kwetst.

Deze tips helpen bij het voeren van het Grote Gesprek:

1) Kies een plaats en tijdstip waar je niet zal gestoord worden en tijd hebt voor elkaar

2) Start met een gemeend compliment, en leg uit dat je het gesprek nodig acht omdat je om elkaar geeft en de relatie wil verbeteren.

3) Richt je op het gedrag, niet de man/vrouw. Het is moeilijk om die twee te scheiden, maar wel noodzakelijk. Vergelijk het met een kind disciplineren, dan zeg je ook 'het is stout dat je op de muur hebt getekend' en niet 'wat ben je een stout kind'.

4) Wees specifiek over wat je dwarszit. Vage commentaren brengen geen zoden aan de dijk: het duwt de tegenpartij in de verdediging en uiteindelijk weet niemand wat het probleem precies is. Verwoord dit altijd in een ik-boodschap en niet in een jij-boodschap. Bijvoorbveeld: "Ik heb er een probleem mee dat je niet op tijd bent voor een afspraak met mij" in plaats van "Jij bent altijd te laat".

5) Wees specifiek over wat je wil veranderen. Afbreken is niet voldoende, opbouwen is ook belangrijk. Reik meteen terug de hand in een voorstel dat duidelijk een inspanning van beide partijen vergt. Niet: "Jij moet meehelpen" maar wel "Het zou leuk zijn als je zou helpen met de afwas en de boodschappen". Leg ook uit waarom dat voor jou belangrijk is.

6) Koppel terug. Vraag zo snel mogelijk feedback aan de tegenpartij. Doe je dat niet, dan wordt het een preek. Natuurlijk heb je schrik om hun kritiek en/of antwoord te gaan horen, maar het wordt nooit echt een dialoog als niet beide partijen in het gesprek zijn betrokken.

7) Let op je lichaamstaal en je intonatie. Gek genoeg is wat je zegt veel minder belangrijk dan hoe je het zegt.

Een minder directe aanpak
Een confrontatie kan niet iedereen aan. Soms zijn omwegen nodig om het uiteindelijke doel te bereiken. En soms kan je niet anders doen dan het leefbaar houden voor jezelf, door bepaalde strategieën te ontwikkelen.

a) humor. Gebruik humor om het gedrag onder de aandacht te brengen. Hou dit speels en luchtig, maar alleen sociale nitwits snappen na een aantal keer de verborgen boodschap niet.

b) gebruik de irritante kantjes van de ander tot jouw voordeel. Heb je een vriendin die veel kritiek levert, betrek haar dan al vroeg bij het beslissingsproces. Dat voelt tegennatuurlijk, maar door de betrokkenheid zal ze minder kritiek leveren én als ze gelijk heeft, wordt er tijd en geld bespaard. Betweters schakel je in als jij iets wil weten, en streverige types laat je vervelende opzoekwerkjes doen. Zij zijn in hun element, en jij wint erbij. Simpel.

c) "Als je het kan voorspellen, kan je het voorkomen". Komt er een irritante collega weer jouw richting uit, verlaat dan je plaats of doe alsof je in een zwaar telefoongesprek zit. Na een tijdje zal ze minder langs komen.

d) Hou het laatste woord. Bedank voor ongewenst advies, glimlach eens of schenk er weinig aandacht aan. Stopzinnetjes als 'Allez, zo tof' of 'Weer iets dat ik weet' kunnen worden doen.

e) Maak je uit de voeten. Verzin een excuus om er onderuit te komen. Niet erg netjes, wel erg bevredigend.

f) gebruik een opening. Maakt je moeilijke persoon een opmerking die té mooi is om te laten liggen, aarzel dan niet en dien haar/hem van repliek. Het is het ideale moment, en doe je het niet, dan krijg je er spijt van.

Hou in gedachten dat sterktes ook zwaktes inhouden, en elke zwakte wel een sterkte heeft. Vrienden die niet op tijd zijn, leven relaxter; wie je onbedoelde goede raad geeft, heeft soms gelijk en kritische types maken dat je verder mikt. Of: elk nadeel heb ze voordeel. (edp)

Depressie, goed filmpje ' Black Dog '

Ook hier is één van de tips ' meditatie ', naast beweging, open zijn tegen naasten, leren ..

Mediteren met coach 54, Het doel van meditatie

Mediteren met coach 53, Waarom is het zo belangrijk om mindful te zijn, Mindfulness en helderziendheid !

Wat een krantenkop zou dit zijn hé; Van mindfulness wordt je helderziend ! Wie wilt dat niet !

Eerst nog even dit:

Ons ego en onze puriteinse westerse werk-ethiek verhinderen ons gewoon mild oplettend aanwezig te zijn in het moment en niets te doen.

Ondanks dat onze ongetrainde geest mediteren (stil-zitten en niets-doen) haat, wordt dat mettertijd gemakkelijker. Dat kan ik je als coach beloven.

Will Bowen vertelde gisteren (minuut 10:31) dat je gewaarwordingen van kleur en licht kunt gaan hebben, je je beter voelt, dat bij het stoppen met mediteren jij er toch nog steeds in blijft (the zone).

Vandaag, in deel 3, herhaalt hij (04:39 en 26:41) dat de ongetrainde geest je bedriegt.
We leerden ' When in danger or in doubt, run abouth scream and shout! '.
Onze geest (ego) zegt: ' ik zal het eerst wel uitknobbelen en dan laat ik het wel los '. Bedrog want het blijft bezig met denken hoe die persoon is, wat er gebeurde, hoe het zit, wat je kunt doen, .. alles behalve in het moment zijn.

Uw coach hoorde in dit nieuwe deel een paar héél interessante dingen:

- Will Bowen geeft na de drie kwartier yogasessies van zijn vrouw een 'dharma talk'.  Dharma betekent doel. Clark Kent vroeg zich al af wat 'dharma talk' eigenlijk is. Een wijsheids-babbeltje dus.

- (01:18) Ik hou er van als mensen het oneens zijn, dat daagt me uit om dieper na te denken over dingen. Zo denk ik ook i.p.v. mensen vervelend te vinden (al is het niet altijd leuk hoor).
- (02:00) Het oneens zijn zonder beschuldigen, splitten, escaleren, afdoen of belachelijk maken (blaming, splitting, escalating, dismissing)

- (12:40) Het is onnatuurlijk in onze maatschappij om mindful te zijn.
We moeten meer dingen doen die niet tot de gewoonte behoren.
Naar een zonsopgang kijken ..
'zou jij niet iets anders moeten doen?, het gras maaien misschien?'
Antwoord; 'Jawel, en toch blijf ik even kijken, blijf ik nog tien minuten in mijn bad liggen, ik blijf bij mijn gezin, .. '

- (13:40) ZA-ZEN oftewel zittend-rustig
Simpel maar niet gemakkelijk (net als yoga)
Will Bowen zegt dat je dat goed kunt doen wanneer je auto rijdt omdat je het veiligste bent wanneer je goed oplet in het hier en nu. Ik vind dit wel goed gevonden, maar als coach raad ik toch aan vooral niet te mediteren in het verkeer of wanneer u zware machines bedient. 
(18:45) sit and take in data. Zit, adem normaal, kijk rond (hij doet dit voor). Net als een robot die alleen maar data opslaat maar er niks mee doet.
(20:25) je zult lachen, dt doen dieren (hond, aap) ook, het laat zien 'I 'm safe, come on, you can play with me'.
(23:42) 30 seconden en je voelt je al lichter. Verbazingwekkend genoeg is dat echt zo, probeer maar.

- (15:30) Het deel over helderziendheid vind ik geweldig!
Waarom is het zo belangrijk om mindful te zijn?

Zou jij niet helderziend willen zijn? Al was het maar drie seconden in de toekomst kunnen zien. 
Je zou een ongeluk kunnen voorkomen, al over een komende vraag kunnen denken, weten wat

iemand zou zeggen of antwoorden, wat dan ook !
Maar jij bent al helderziend ! !

Aan de Universiteit van Washington St. Louis deed men een grondig wetenschappelijk onderzoek.
Men liet proefpersonen naar video 's kijken van zeer alledaagse taferelen: mensen zittend op een parkbank, bij Starbucks, de metro .. niets bijzonders.
Men pauzeerde de video.
Men pauzeerde vlak voor een gebeurtenis (voor dat ze opstaan bvb.), en ook onder een situatie (bvb. iemand komt op hen toe).
Men vroeg wat er verder zou gebeuren.

90% wist wat er zou volgen als er onder de situatie onderbroken werd.
80% wist wat er zou gebeuren als er voor de situatie onderbroken werd (nu komt er een hond voorbij, er zal een telefoon afgaan ..)

Weet jij in 80% van de tijd op voorhand wat er gaat gebeuren? Ik niet. Nee, helemaal niet.

Zijn deze proefpersonen helderziend? Nee, ze zijn niet helderziend. Alvast niet helderziender dan jij of ik. 

Wat dan ? Hoe wisten zij het dan ?

De redenen waarom ze konden voorspellen, bleken de volgende te zijn;
1, ze gingen zitten om te kijken (wij zijn bezig)
2, ze keken alleen maar naar de video (wij zijn met van alles bezig)
3, en er werd hen expliciet gevraagd wat er zou gaan gebeuren (wij zijn daar niet mee bezig)

Wanneer je geest in rust is + je vraagt om rust en wijsheid = dan maakt het mid-brein dopamine aan.
Dat geeft genot en aandacht in het moment.
Als je mindful bent, ben je even helderziend als de proefpersonen - dat zit in elk van ons.

-  (24:38) WALKING MEDITATION
Ground your feet.
Wandelen alsof je de grond kust (Thich Nath Hanh)
Als je tijdens het stappen iets analyseert, laat het los, kijk naar iets anders.


Ik hoop dat je de video 's van Will Bowen bekijkt, hij is niet zo een alternatieve type als hij er uit ziet in deze filmpjes (ik denk dat het is omdat de omgeving een yogastudio is, normaal zie je hem op congressen in maatpak met T-shirt).

Groeten van coach Clark Kent,

Mediteren met coach 52, Will Bowen en mindfulness Part 2

In blog 34 over mindfulness liet ik Will Bowen aan het woord, hij begon er op dat moment een serie over.
We volgen de auteur van 'a complaint free world' deze week.
Het komt mij goed uit, ik ben terug begonnen met het paarse bandje rond mijn pols omdat ik merkte soms te klagen over iemand. In deel twee komt het toevallig aan bod.

Wat zegt Will vandaag ?

- Je bent je niet bewust van je eigen gedachten en gevoelens. Wel ben jij je bewust van je reacties, van verhalen die je jezelf vertelt, van herinneringen aan gedachten en gevoelens,
maar niet van je gedachten en gevoelens want die zijn er NU en jij bent nu bezig met denken. 
- Meditatie is mentale oefening, puzzelen (sudoku) is dat niet.
- Ook gaan wandelen in het bos, is geen meditatie (maar kan het wel worden).
- Sit and Stay zijn twee dingen die je geest (net als een ongetrainde puppy) niet graag doet, het is eenvoudig en tegelijk lastig.
- In het Westen worden we opgevoed dat je dichter bij god komt door te werken, en zitten is niet werken dus nutteloos. 
In het Oosten is dat anders.
- Als je eindelijk eens totaal wegdroomt en niks denkt - je maakt dan Alfa-golven aan - dan roepen mensen je terug bij de zaak. 

En dan komt de les die voor mij nu geldt, nu ik neig tot klagen:

- Observeer jouw gedachten en stop ze in denkbeeldige vakjes; zelfkritische, nostalgische, doe-gedachten, irriterende, boze, bezorgde of angstige, grootheidswaan, afleidende, enzovoorts ..

- (08:10) Je gaat dit ook doen in je echte leven. Bijvoorbeeld; Er kruipt iemand voor en je denkt 'nu heb ik me toch een irriterende gedachte' .. en je laat het er bij. 

- Zo is er oneindig veel kans om te oefenen.

- Als je het gemakkelijk wilt maken voor jezelf, mediteer dan. Mediteren is wat ik één keer per dag haat maar dan denk ik aan volgende reclame uit 1973 met Morgan Freeman
'Listerine, the taste you hate twice a day' 

- Mensen irriteren je om het beste in je naar boven te brengen. Denk 'Hoe kan ik hier uit leren?', 'Wat staat me nu te doen?'.
(20:19) En geduld is nooit wat je moet leren want dan bedoelen mensen meestal ik ga dit tolereren totdat hij sterft of vertrekt. Daar leer je niks uit. 



Een oud-collega van me vertelde dat ze op één van haar jobs een medewerkster had die haar het leven

zuur maakte. Op een dag besloot Esther haar collega met haar gedrag te confronteren en ze kreeg als antwoord:
'inderdaad maak ik je het leven zuur, ik ben de Esther-pester'. 
Esther zegt dat ze sindsdien minder moeite heeft met gelijk welke collega die ze ooit kreeg. 
Ze is van de Esther-pester af, en is er blij om. Toen ze de les geleerd had, verdween haar leraar.

Will Bowen zegt dat de sacred clowns (een Indiaanse clan-rol zoals de chief en de medicijnman 12:01) , de idioten en irritante mensen, uit je leven verdwijnen op het moment dat je de les leerde die ze brachten.

Ik trek me daar aan op. Mensen anders benoemen, of een reden geven aan hun rol, maakt het gemakkelijker om er een tijdje mee om te kunnen zonder er over te zeuren.

O ja, ik heb gemediteerd maar niet elke dag zoals het wel zou horen. Dus deze week dwng ik mezelf weer op mijn bankje te gaan zitten. Gewoon opnieuw. 

Tot morgen, groeten van coach Clark Kent,

(Ganesh staat vaak afgebeeld met een voet op een muis. De muis staat voor begeerte en dolle gedachten, met de voet houdt de Olifant god de muis in bedwang .. maar ik ken er niks van, dat vertelt Will Bowen 09:50)