Falen - Wat is het alternatief voor Positief Denken ?

Zelfhulpboeken zijn tegenwoordig allemaal verbonden met optimisme. Alsof dat de enige manier is om iemand te helpen. 

Je kunt ook al niet alles actief oplossen of voorkomen ! Ontslag, ruzie, ziekte, dood en andere nare dingen zijn nu eenmaal onderdeel van het leven de condition humaine.

Wat is het alternatief voor Positief Denken ?

'Kweek veerkracht'

Daarmee bedoel ik de capaciteit (het vermogen, de kwaliteit, de vaardigheid) om te falen. En om dingen verkeerd te doen, niet te krijgen wat je wilt ..en het te overleven. Velen van ons zijn behoorlijk kwetsbaar en te weten dat je dit kunt overleven is een belangrijke les. 

Veerkracht gaat voor een groot deel over accepteren dat ook als alles verkeerd zou gaan, het nog steeds oké is.
Dat het niet erg is, zelfs als je dood zou gaan. 
Maak jezelf vertrouwd met de dood, met armoede, met schaamte, met ongeluk. Denk erover na in goede tijden, wanneer je nog gezond bent, nog hoop hebt, energie, en ermee kunt omgaan. Dat kan je bevrijden van een heleboel angsten. 


Ik doe dat regelmatig : Uw coach Clark Kent zijn echte naam betekent in het Nederlands 'moedig' en ik heb het me eigen gemaakt om voor mensen en ideeën op te komen ook al deel ik in de klappen. Dan denk ik : whatever! en doe het toch. Ik lees en schrijf over zaken, onderwerpen waar ik het zelf best moeilijk mee heb (perfectionisme, rust vinden, omgaan met brutale mensen, leiderschap, hulp vragen..), beeld me op een zonnige dag wel eens in hoe het zou zijn om rolstoelgebonden te zijn, of verdrietig, eenzaam, berooid.. en bedenk dan hoe ik er mee om zou kunnen gaan.
Als ik een rolstoel moet gebruiken, dan een coole, een praktische, en waar zou ik mijn auto laten aanpassen..

'Daar denk jij bewust aan Clark ?'

Ja. Ik moet mezelf vertrouwd maken met falen voordat ik zelfs maar kans heb op succes. Je kunt kinderen er ook beter van doordringen dat ze regelmatig zullen falen, en zorgen dat ze daar mee om kunnen gaan. Het is best lastig om te leren zwemmen, piano te spelen, te slagen voor examens, een goede partner te vinden, je eerste centjes te verdienen..

Vroeger - voor mijn tijd - werd mensen gezegd dat ze beter bescheiden zouden zijn : hoop er niet op dat het beter wordt. Geluk is niet voor ons gewone mensen. 
Velen denken nog zo want dit denken wordt doorgegeven door de generaties heen. 
Dat is niet wat ik hier verkondig.

Tegenwoordig is de slinger de andere kant op gezwaaid en wordt gezegd : Je kunt en moet op alles hopen, the sky is the limit.

Ik zeg : Dat werkt niet !

Daarom moet je werken aan een eigen state of mind, een soort innerlijke gerustheid waarbij je angsten kunt toelaten en verdragen zonder dat je er voor wegrent. 

Als je er bij blijft op lastige momenten en niet in paniek geraakt dan kun je er mee omgaan.

Als mensen angstig worden, hebben ze de neiging afleiding te zoeken : je gaat tv kijken, facebooken, iets online kopen, shoppen, nog een avondje uit, drinken, et cetera.
Maar soms is het belangrijk om te gaan zitten met je angst en erover na te denken. Gewoon blijven, niet vluchten, wel na te denken over je problemen, ze te analyseren in plaats van weg te rennen. 

Je komt er dan achter wat je écht nodig hebt en wat niet. 

Al de afbeeldingen van 'preppers' en 'survivalists' zijn extremen, en niet wat ik bedoel met je voorbereiden. Het gaat me niet om je voor te bereiden op het ergste. Leef vooral hoopvol. 

Veerkracht heeft niets te maken met dwanggedachten over wat er allemaal verkeerd kan gaan. 
Durf gewoon mild en kort over problemen na te denken op een moment dat je best energiek bent. 

We zijn het niet gewoon om over onszelf na te denken. We denken ook dat alleen psychologen dat kunnen, dat we hierin begeleiding nodig hebben ..dat is niet echt waar. 
Als je het regelmatig doet, kun je het gewoon beter. We doen het gewoon te weinig, we doen het niet graag, we maken er geen tijd voor..

Socrates zei het al :
an unexamend life is not worth living.
een onnadenkend/ onbezonnen leven is het niet waard om geleefd te worden.

Kweek veerkracht
..durf veerkracht te ontwikkelen ..durf falen toe te laten
Als iets fout gaat, is het ook goed. 
(naar een artikel van Sjoukje Van de Kolk in Flow magazine nr2 - 2013).
http://www.youtube.com/watch?v=1cTeQCKafHs&feature=youtu.be

groeten van coach Clark Kent

Optimalisme [9] - Succes, omhoog falen

Vorige blog alle mogelijke kwalijke gevolgen van perfectionisme op een rijtje.

Veel perfectionisten begrijpen dat hun gedrag nadelig is, maar ze durven niet te veranderen omdat ze denken dat perfectionisme je niet gelukkig, maar wel succesvol maakt.

Volgens veel perfectionisten is er alleen maar de keus tussen succesvolle maar gelukkige luilakken
en
succesvolle maar ongelukkige perfectionisten,
terwijl dat eigenlijk uitersten zijn. Uitersten zijn eigenlijk altijd te mijden.

Er zijn idd succesvolle perfectionisten, maar onderzoek wijst aan dat optimalisten in dezelfde omstandigheden succesvoller zijn.
Daar zijn een aantal reden voor ;
leren van mislukkingen/ zone van topprestatie vinden/ genieten van de reis/ effectief tijdsgebruik/ de 80/20-regel

Terwijl mislukkingen geen garantie zijn voor succes, is het ontbreken van mislukkingen een garantie voor het ontbreken van succes.

Door de confortabele relatie die optimalisten hebben met mislukken, zijn ze eerder bereid te experimenteren en risico 's te nemen, en daardoor staan ze meer open voor feedback waardoor ze voortdurend groeien en leren. Zo blijven ze bij en worden hoog inzetbaar.
Perfectionisten vermijden kritiek.

Howard Gardner ontdekte dat buitengewone mensen hard werken om deskundig te worden, dit niveau neemt ongeveer 10 jaar. Perfectionisten kunnen dit soort inspanningen zeer moeilijk volhouden want ze willen recht en vlug van punt A naar punt B. 

Optimalisten zijn er zich beter van bewust dat de weg lang en lastig kan zijn. Het hoeft voor hen niet per se een korte, soepele weg te zijn, en ze genieten meer van het onderweg zijn.

Als mij, Clark, gevraagd wordt hoe ik coach of baas geworden ben, waarom mijn gezin vrij soepel loopt, enzovoorts dan zeg ik altijd dat ik altijd omhooggefaald heb. Dat idee had ik al lang voor ik dit boek over optimalisme ontdekte. Het idee van omhoog-falen kreeg ik omdat perfectionisme duidelijk niet werkte voor mij. Ik flater geregeld onderweg naar mijn bedoelingen. 
Misschien vinden mensen die me in bepaalde omstandigheden meemaakten wel een loser.. ik had die ervaringen nodig, al ben ik blij dat ze voorbij zijn hoor. 

Zelfs een optimalist mislukt niet graag, maar het hoort er bij, die episodes zijn ook de mijne geweest. 

Ik vond vanavond zelfs een boek dat fail up heet. Of het goed is?, geen idee, ik ken de auteur niet, maar zoals je ziet zijn niemand zijn gedachten origineel, en het bevestigt alvast het bestaan van opwaarts falen. Als ik het boek de optimalist uit heb, is dit misschien een volgende boek wie weet.

Als je God wilt laten lachen,
..moet je hem jouw plannen uitleggen.

groetjes van coach Clark Kent,

Het geheim van humor is verrassing.



..en dat is meteen ook een ingrediënt van een interessante reis