Posts tonen met het label Flow. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Flow. Alle posts tonen

dinsdag 2 februari 2016

Mediteren met coach 28, WU WEI, komen aanwaaien in gesprekken







WU-WEI ('OE-WEE') niet doen en moeiteloze actie, dat was het allesbehalve. 
Misselijk was ik twee dagen na mijn nachtdiensten, alsof ik me door de dag moest worstelen, waadde door moeras als ik liep, gedachten waren stroperig als gelei, bah ! Alles was een inspanning, zelfs lezen, zelfs een dutje doen. 
Gelukkig maak ik dit haast nooit mee, goed dat mijn jongere collega 's graag nachten doen om een centje bij te verdienen want mij is het dat niet waard.

Spontaniteit, niet doen, flow, heeft niks te maken met suffe inactiviteit. 
WU WEI betekent letterlijk vertaald niet proberen of niet doen. Het gaat over optimaal actief en effectief zijn en voelen of je niets doet terwijl je soepel dingen afhandelt. Je komt in WU-WEI aanwaaien; het gaat vanzelf, in ritme. 

Uw coach is beginnen lezen in 'Proberen niet te proberen' van Edward Slingerland. 

We volgen voor de training in mindfulness nog steeds 'Doorzoek Jezelf' van Chade Meng Tan, doch op één been kan je niet staan en ik maak zijsprongen naar veel geweldige boeken en ideeën die ik door de jaren heen las. 
Als jouw interesse gewekt is door mediteren (mindfulness mediteren en leven) dan ga jij dat ook doen.
Heel toepasselijk, want daar zitten mediteren op je kussen of je bankje of stoel blijft ook proberen om al het doen en proberen te laten, alleen bij je adem blijven.

Het basisidee van het boek is dat we door te proberen, door gretigheid, door voorbereiding, door moeite te doen, door hard onze best te doen, we juist niet bereiken wat we willen. En hoe moeilijk het is om je best te doen om niet je best te doen (een paradox).

Ondertussen weet je dat ontspanning te meten is in je brein. Edward Slingerland begint zijn boek met een spel in het wetenschapsmuseum waarbij spelers allebei een hoofdband met elektroden dragen en een metalen bal die tussen hen in op een tafel naar de andere toe moeten duwen door het meest ontspannen te zijn.

Mindball heet het. Hoe meer alfa- en thètagolven de hersenen voortbrengen wanneer ze ontspannen zijn des te meer kracht oefenen ze uit op de bal. De spelers doen zichtbaar hun best om zich te ontspannen. Ze sluiten hun ogen, ademen diep en nemen bijna een soort yogahoudingen aan. De paniek die zich van hen meester maakt als de bal hun kant op komt, wordt doorgaans gecompenseerd door de gretigheid van hun tegenstander. Beide spelers verliezen om de beurt hun zelfbeheersing terwijl de bal heen en weer rolt. 
Het spel laat zien hoe moeilijk het is om je best te doen om niet je best te doen.

In mijn werk zie ik vaak hoe gewone conversaties de mist in gaan wanneer mensen beginnen nadenken over hun verbale reacties. Ze blokkeren, komen niet spontaan over, reageren niet meer op wat de ander gezegd heeft omdat ze een antwoord klaar hebben, voelen zich niet begrepen, luisteren niet meer goed ..

Als hulpverlener wordt je pas goed als je de techniek na een tijd kunt laten varen en de conversaties beginnen vloeien. 

Als ik spontaan ben zeg ik dingen waarover ik absoluut niet nagedacht heb en die achteraf schitterend uitpakken. 
Alsof het zo hoorde.
Als ik ontspannen ben, lijkt het moeiteloos. Een medewerkster van me was er van overtuigd dat ik gedachten kon lezen. Ze beweert dit tot op de dag vandaag nog. Niet dus, maar ik snap waar ze die indruk vandaan haalde. Zij leest deze blogs ook.

Zo zei ik laatst tegen een stoere cliënt met moeilijkheden zichzelf te beheersen dat ik aceton rook. Hij rook het ook. "Je hebt je nagels toch niet zitten lakken" zei ik tegen deze supermacho. Lijkt toch een heel verkeerde reactie (dacht ik ook prompt), maar hij reageerde cool en lachend. Wat ik ontdekte was dat hij bij bepaalde onderwerpen over de rode raakt, maar dat hij niet twijfelt over zijn mannelijkheid. Mocht ik dit overdacht hebben, dan had ik dat niet meteen gezegd, de woorden ingeslikt, maar nu nam mijn intuïtie spontaan over omdat ik niets probeerde.

Ik raad het niet aan als techniek, humor is geen truc. 'Spring maar in de Schelde dan bent u meteen gewassen', 'Allesreiniger drinken is toch ook niet halal', zijn dingen waarmee je niet moet experimenteren, maar ze kunnen er wel eens uit komen. 

Het beste dat je als hulpverlener kunt doen is soms present zijn en meedrijven op de golven van de groep of het individu. WU-WEI

Humor is ook zoiets dat komt aanwaaien in gesprekken. Heel moeilijk je vinger op te leggen hoe, maar het gaat prima als je niet grappig probeert te zijn. Voor mij werkt het zo. Vroeger dacht ik mijn grappen en woordspelingen op zouden geraken, ze saai zouden worden, maar ik ontdekte dat als ik ze er maar uit flapte er ook telkens nieuwe kwamen. WU-WEI. 

Vandaag had ik niets bijzonders om week vier mee te beginnen, en hup WU-WEI, mijn blog is er toch. 

Succes met mediteren jij.
Groeten van coach, nog een beetje moe, Clark Kent



zaterdag 8 september 2012

Recept tegen Vreemd Gaan, Flow / Natuurlijke Verandering

Coach Clark Kent test: A complaintfree world van Will Bowen/ blog 48/ dag 94 met het paarse bandje om de pols. 

Voor mij dag 2 aan-één-stuk, weer goed bezig.


Uw coach verwelkomt twee nieuwe mensen die de uitdaging aangaan m.n. Batman die het bandje gaat dragen (altijd klaar voor een wetenschappelijk experiment) en zijn partner Robin die het gaat verdragen dat hij dat doet. 

Je krijgt best de steun of ten-minste het begrip van je partner voor wat je gaat doen (maar het hoeft niet hoor!, het is gewoon gemakkelijker zo). 


Aangezien ik op het werk - als baas - veel kritiek te slikken kreeg deze week, heb ik mezelf ook even afgevraagd of we niet uit elkaar gegroeid zijn/ teveel zijn gaan verschillen, of we niet aan het eind van de werk-relatie zijn gekomen. Dat trok zich wel weer recht, het deed me denken aan een passage uit het boek Complaint Free Relationships van Will Bowen (Een Liefdevolle wereld - ISBN 978-90-225-5382-4).


Een man trouwt een vrouw in de veronderstelling dat ze nooit zal veranderen.
Een vrouw trouwt met een man in de veronderstelling dat ze hem kan veranderen.
Beiden hebben ze het mis.


Want iedereen verandert voortdurend, zelfs op elk moment t.o.v. elk ander moment.
Verandering is onvermijdelijk.
Ons lichaam stopt op een zeker moment met groeien, maar onze geest nooit. Onze gedachten en onze persoonlijkheid groeien ons hele leven door.







Mensen kunnen al dan niet naar onze zin veranderen. En daar zit 'm de angel (The sting).
Mensen groeien uit elkaar als ze zich meer richten op de verschillen met toen ze zich voor het eerst tot elkaar aangetrokken voelden
of
ze kunnen zich open stellen voor de nieuwe, leuke en prachtige dingen in het heden van de ander.

Als we de verandering verwelkomen, als we ons er positief over verbazen, dan schept dat nieuwe dingen in de relatie die verkend kunnen worden. We kunnen onze relatie verdiepen i.p.v. het te zien als een bedreiging van de relatie.
Voor nieuwe contacten, ervaringen, groei, avontuur hoeven we zo niet meer buiten onze relatie te gaan zoeken. We kunnen nieuwe dingen beleven binnen onze bestaande relatie.


Vreemd gaan of de relatie afbreken is niet nodig om een kick te ervaren.
Als partner verander je mee.














'Ik ben veertig jaar getrouwd. In die jaren was het niet één huwelijk, maar tegen die tijd heb je vier of vijf totaal verschillende huwelijken gehad met je partner. Je mag hopen dat jij je op een soortgelijke, compatibele wijze ontwikkelt als je partner en gaandeweg nieuwe redenen vindt om bij elkaar te zijn. Maar ze zullen verschillen van de eerdere.'
Citaat van fotorealistische kunstschilder Chuck Close








Je kunt je dus focussen op de verschillen ..en je gaan ergeren, ontevreden zijn.
Je kunt je richten op de spannende veranderingen en mee evolueren, complementair zijn, tevreden zijn.

Zo kun jij je dagen ook met elkaar gaan vergelijken en denken 
Waarom is vandaag zo 'slecht', 'verkeerd', 'moeilijk', 'een afknapper' terwijl ik gisteren zo een fijne dag had en alles vanzelf ging (zucht!). 

Negatieve vergelijking helpt je echter niet, integendeel.
De fout ligt in de vragen die jij je stelt. De Negatieve Vraagstelling pint je gedachten op wat niet goed gaat, niet op wat wel goed gaat. Door die vraag mis je andere zaken die best wel o.k. zijn.


Denk je dat het mij nooit overkomt dat ik naar een vrouw kijk en denk 'Waarom in mijn vrouw niet als zij?'
Denk je dat mijn vrouw nooit naar andere mannen kijkt en denkt 'Waarom is Clark niet zoals hij?'
..dat zijn heel normale menselijke vragen die bij ons opkomen, 
maar ze focussen op de negatieve punten, de gebreken in je partner.

Ik ontmoet bijvoorbeeld waanzinnig knappe vrouwen, die ook een leuk karakter hebben, maar ongeorganiseerd zijn en rommelig (daar krijg ik het van !). Hoe vaak denk ik wel niet 'Mijn Louis is dan niet zus of zo, maar laat dat maar lekker zo zijn want ze is wel dit en dat en daar hou ik zo van'.





                       Je kunt nooit twee keer in dezelfde rivier stappen
Tao

De rivier stroomt altijd. Het water is nooit hetzelfde water als de ene seconde of de seconde erna. De rivier verandert eeuwig, soms subtiel, soms minder subtiel.


Zo veranderen ook omstandigheden en mensen voortdurend. Alles is in beweging, en het is een illusie dat wij daar veel invloed op kunnen hebben zonder weerstand te krijgen.

Ik ben een controlefreak, maar leerde in die zin toch meer flow : Go With The Flow.

Ik wens je een fijne klaagvrije dag 
Clark Kent



http://www.hln.be/hln/nl/38/Kinderen/article/detail/1064654/2010/02/08/Beste-opvoeding-is-investeren-in-je-relatie-met-partner.dhtml