Ik zou willen dat Hij niet zoveel vertrouwen in me had | coach Clark Kent is het lege Duracelkonijn

27 dagen ver in de 21-dagen-aan-één-stuk-klaagvrij-uitdaging (a Complaint free World - Will Bowen)

W Bowen 9 - C Kent 16

"Lampje op het dashboard brandt ? , oh U komt even langs, we wissen snel die foutcode , zo gedaan." 
Louis en ik reden meteen naar de garage , dit zou onze dag shoppen voor communiekleding niet in de war sturen.

Veertien jaar oud , uw wagen is terminaal, was het verdict. 
Uw coach hecht nogal aan oude spullen , alles wordt met liefde gesoigneerd en ecologisch tot op de draad versleten. Een nieuwe gsm terwijl de oude nog werkt ? , niet nodig ! Call me oldfashion. 

We zagen in de showroom een stockwagen tegen een redelijke prijs en beslisten die te bestellen. Over onverwachte aankopen gesproken !
Louis en ik klagen vrijwel nooit tegen mekaar en bijten snel door zure appels. Wat moet , moet , pech of niet. Gene zever. Hier beneden staat de uitleg van Will Bowen over jouw 'regular complaint recievers'. Lois en ik zijn niet elkaars vuilniswagen , wat niet leuk is wordt als een feit verteld. 


O ja , 
Vandaag was die eerste dag op die nieuwe job voor uw coach ! 

Het verkeer door het scheldeland viel reuze mee , geen spits , heen noch terug. Het onthaal was hartelijk, de informatie was 'een ton' want na een werkdag was ik murw als na een lange dag (week) op de schoolbanken. Mijn peter had nadien denk ik ook een wandeling en flink wat Leberg-water nodig. 

Ik begon energiek als een Duracelkonijn , en vertrok als dat andere leeg konijn naar huis , zéér tevreden met mijn keuze van werkplek. Ik ben niet zo leeg dat ik niet meer kan bloggen.

Het is een zegen dat ik morgen al die info op mijn gemak kan bekijken en maandag met wat bagage kan starten.
Is het te veel ? Noop , geen valse verwachtingen , die eerste dagen , die eerste weken (eerlijk , maanden zelfs) daar moet je gewoon door. Het vermoeiende is dat je op onbekend terrein nog geen enkele vat hebt, en moet vertrouwen op moeder Theresa en de natuur, 
en vooral de ervaring dat er achteraf nog nooit iets 'te zwaar' is gebleken. 
Het vet drijft uiteindelijk altijd boven , nu meteen zal ik geen fantastische indruk maken , dat komt wel.

en nu gaat jouw coach drijven op zijn matras , uitgeteld voor vandaag.

Bemoedigende groet van jouw coach Clark Kent,

Will Bowen says : All right, I'm approaching my personal best thus far on this Complaint Free Challenge. I made it

to Day 9 a few weeks ago before complaining and starting over.

Maybe I just won't talk ;-D

Becoming Complaint Free is actually easy when you understand that you tend to complain to the same four or five people about everything. 

Who are your "Complaint Receivers?" Who is it that you always seem to be griping to about the challenges, struggles and injustices in your life?

For me, it was my mother. I'd call my mom every Sunday and it seemed that the more problems I had, the more we talked. Now that she's gone, I miss talking to her but not my weekly gripe sessions.

Identify your "Complaint Receivers" and either avoid them or become hyper vigilant when you are with them.

You can not Talk your way out of situations were you Behaved your way in to !

Coach Clark Kent test: A complaintfree world van Will Bowen/ blog 67/ dag 118 met het paarse bandje om de pols. 
Op de juiste weg (E21-dagen), weer 4 dagen klaag-vrij.

Titel klinkt hard, maar de boodschap is positief. The soft stuff is the hard stuff. 
Als uw coach frustatie uit doet hij dat paradoxaal, dus te nemen met een

Over hoe lastig het is om voor een baas te werken die opgebrand is en wiens gedrag op het zachts gezegd ontoelaatbaar is. Tekenen ?: dreigen naar personeel, en hen dagelijks incompetent noemen (toch niet als motiveren je doel is).

Het gaat hier dan om stevig overwerkt zijn, om burn out.
http://selfcoachclarkkent.blogspot.be/2012/10/je-baas-zal-maar-burn-out-hebben-die.html

Zo zou (zout a.u.b.) het kunnen gaan :
Woensdag wou men uiteindelijk toch niet met ons spreken, maar gaven een pagina af met uitspraken van een baas t.o.v. ons. We zegden ook dat de we als afgevaardigden van de vakbond wilden dat ze voor ons en hem zouden zorgen. Burn out moet verzorgd worden, niet bestraft. Iemand kan er bovenop komen en weer goed gaan functioneren.

Donderdag leek het er niet op dat de chef het positief zou aanpakken, hij verstrengde alle regeltjes.

Vrijdag kwam hij bij ieder van ons apart haar verontschuldigingen aanbieden omdat zij zich de laatste tijd naar eigen zeggen als een bully gedragen had, en ze vroeg een kans om er weer positief en samen voor te gaan.

Y vertelt :
Voor mijn part niet gelaten, en ik aanvaardde dit ook meteen (zei dit ook).

Vergeven zit in mijn opvoeding, én vergeven doe ik voor mezelf want ik sleep liefst zo weinig mogelijk negatieve gevoelens mee.
Ik kan ook best iemand vergeven en hem daarna nooit meer willen ontmoeten als het toch niet goed komt.

Maar daarmee is de kous niet af

Heb gezegd wat ik dacht, en ook dat wat mij betreft we nu willen zien dat haar gedrag verandert, anders is dit wat mij betreft de laatste keer
(We hebben in 2010 nog eens zo een niet-aanvals-pakt gesloten enkele weken later niet meer bestond).

Vergeven is ook niet hetzelfde dan vergeten, men kan dezelfde fout niet blijven maken en blijven maken, en ik kan dezelfde fout van een ander niet blijven pikken:
en wel hier om : 
Slim Vertrouwen > Veel neiging (propensity) om te vertrouwen + Veel analyse (controle).
Een mens moet leren slim te vertrouwen.

1. Blind vertrouwen is gullibil oftewel goedgelovig (dwaas). Ik heb dit tot scha en schande moeten afleren.

en 2. Slim Vertrouwen is raadzaam.

3. & 4. zijn niet gezond.

Dit komt uit 'de snelheid van Vertrouwen' van Covey (een boek waar ik al eens over blogde), een aanrader voor mensen die Alles willen weten over zakelijk en relationeel vertrouwen. 

Wel een dik boek. Maar dit schema (matrix) is een mooie samenvatting van het idee.

Wat mij betreft mag de baas het vertrouwen proberen te herstellen, het zal zichtbaar moeten zijn want voor mij is dit waar :

Je praat je niet uit situaties waar jij jezelf in gedragen hebt.

Walk the walk, don't Talk the talk.

Heb je het verprutst door je gedrag, dan maak je dat niet goed met uitleggen en praten, maar met beter gedrag. En dat gaat even duren.

De 'sorry' was zéker een goed begin (een nodig praatje). En nu de actie !

X vertelt :

Ik twijfel nog omdat de baas tijdens zijn sorry beweerde dat hij naar de dokter was geweest en geen burn-out heeft. hij hoeft het aan mij niet toe te geven hoor, maar hopelijk doet hij dat wel aan zichzelf, of hij zal niet  het nodige gaan doen, m.n. beter voor zichzelf zorgen en zichzelf en anderen met wat meer mildheid behandelen. Als hij het niet gaat zoeken in de juiste hoek, of in een juist boek, dan zal hij er alsnog onderdoor gaan.

Ontkenning brengt je nergens.

Het zal X en Y, en mij dus benieuwen. Ze zullen het me laten weten.

Ik sluit af met nog één schema :

Coach Clark Kent