What not to do on the WWW | Jouw Online-reputatie

identiteit + prestatie + reputatie , samen ook wel Mojo genoemd , is een (lastige) mengelmoes van
wie jij denkt dat je bent + wat je de laatste tijd hebt bereikt + wie mensen denken dat je bent.

.. en een vierde element is aanvaarding, hetgeen jij kunt loslaten wegens onterecht, voorbijgestreefd of ontgroeid. 

.. het element reputatie (wie mensen denken dat jij bent) ligt - in tegenstelling met wat je zou denken - niet totaal buiten jouw controle !

Als ervaringsdeskundige in leren-van-je-fouten en al de goede dingen die dat leerproces meebrengt , en als ervaringsdeskundige in jeugdige-overmoed-tot-in mijn-late-twenties , vind ik het zonde dat er zoiets bestaat als een online-reputatie. Tegenwoordig belanden fouten immers snel op het net. Zie ik foto 's van dronken-halfnaakte-tieners-met hun-tong-in-andermans-(laten we hopen)mond , of  lompe-kwetsende-reacties-en-haat- .. op nieuws-en-andere-forums dan heb ik daar niet meteen een slecht oordeel over. Ik weet immers hoe gek tieners, en hoe onverantwoordelijk of emotioneel zelfs mensen-van-prima-allooi kunnen zijn.

Men zegt, nee waarschuwt!, hoe dingen die je op het net zet daar blijven voor altijd !

Niets op het internet is privé.

Je kunt dat - zoals jouw coach - zonde vinden , maar het is te hopen voor jou dat je het net zoals je coach ernstig neemt en er mee om gaat.

In mijn jonge jaren leerden wij dat wat je zwart op wit zet onherroepelijk is. Toen bedoelde men op papier, in de pers, publicaties, beschamende liefdesbrieven die je lief liet rondgaan als het uit was ..

, daar kwam later de mail bij, en nu digitale info zoals foto 's, filmpjes, posts, blogs ..

Overal wordt je gefilmd, iedereen heeft een smartphone op zak (nee, in de hand) met een camera die beter is dan je ouders hun dure 'kodak' of 'VHS-camera'. Men vroeg vorige week nog voorzichtig te zijn met je webcam want zonder dat het lichtje aan is, filmen onverlaten voor de fun of met plannen jouw doen-en-laten en bezittingen. Zelfbevrediging voor je laptop of smart-TV (om maar een schrikbeeld te noemen) is misschien niet zo privé als je dacht.
En o wee als men het post en o wee als men je volledige naam bij het plaatje zet.

Als vader die-geen-bal-gaf-om-zijn-reputatie, dat was in mijn tijd erg 'cool' en 'moedig', ben ik mee met mijn tijd en bescherm mij en mijn familie tegen reputatieschade.

Ruim uw badkamer op !

Mijn tieners waren de eersten om me te verwittigen toen ik rond de vijfhonderd hits kreeg op mijn
persoonlijke blog, jaren terug.
Op hun aanraden heb ik een persona aangemaakt en mijn succesvolle blog coach-mijn-naam gestopt.
Ook coaches leren van jongere personen hoor.

Dat gezegd zijnd , denk ik dat mensen milder moeten worden wat internet-reputaties betreft. Jeugd-en-andere-zonden van mensen en valse reviews voor bedrijven zijn realiteiten, en het internet heeft de waarheid niet in pacht, is geen afspiegeling van de werkelijkheid (zelfs de bijbel is gekleurd door mensen).

Who thinks people can 't change - in the longterm or even overnight - has not seen what God can do with them.

 Ondertussen toch maar oppassen.
Je kunt ook meer doen dan passief opletten, je kunt ook je positieve reputatie opbouwen en zorgen dat die positieve reputatie hoger komt te staan op Google dan je zonden-in-je-onwetende-oningelichte-staat.



Selfcoach Clark Kent
Lifecoach Clark Kent
Coach Clark Kent

Slow internet Superman | Mister Glass strikes again

Uw coach kan u niet precies zeggen op de hoeveelste dag van zijn uitdaging hij zit vandaag. Mijn tieners

hebben het gepresteerd om op enkele van hun vrije uurtjes méér dan 280 GB te downloaden aan games, films ..en laat me hopen no porn | no way.

Clark Kent kan proberen wat ie wilt, internetprovider heeft onze snelheid gehalveerd | punished !

Hetgeen ik nu schrijf zal u mogelijk pas over enkele jaren bereiken. Ik steek het in een fles en werp het in zee.

Vandaag ben ik niet klaagvrij, internet heeft daar niks mee te maken want mijn kids worden groot en dat ze zulke dingen doen, is een grappig verhaal en hoort bij het leerproces. 

Ook die mevrouw waar ik op wees toen ze met haar gsm voor een camionette door liep bracht me niet aan het klagen. Zij trok een schuldbewust gezicht van 'oeps, wat deed ik nu zeg'. 

Uw coach kon het niet verdragen dat Mister Glass wéér incheckte in het ziekenhuis i.p.v. naar die belangrijke afspraak te gaan. Herhaling ! Zijn oude moeder, Martha Kent, is de enige die niet ziet hoe ziek dit is , dat zij er geen leven meer door heeft. Ze haast zich 's avonds van het ziekenhuis naar huis om zijn huisdieren voor de webcam te zetten zodat hij met zijn 'kindjes' kan praten. 

Daar kwam ik nu pas achter nadat een familielid me dit vertelde. Het verhaal wordt steeds gekker, en pijnlijker.

Of ik die zogenaamde vuilniswagen (naar David Pollay) kan ontwijken ? Aartsmoeilijk, maar ik doe mijn best. Aan telefoon met Martha Kent blijf ik redelijk, dees weekend gaan we twee dagen grote kuis houden in het huis dat ze al lang had moeten verlaten. Uw coach doet ook zaken-van-zéér-lange-adem en dingen-met-weinig-tot-géén-kans-op-succes hoor. Louis Lane deed het voorstel tot opruimen dus daaraan heb ik steun. 

Vraag blijft wat er weer gaat tussenkomen zodat het weekend opruimen niet door kan gaan, dat zit er altijd in.

Morgen ga ik het hebben over dat perfectie niet het doel is !

Ik wil nu wél 21-dagen-100%-klaag-vrij zijn 
zoals voorgeschreven in de uitdaging met het paarse bandje van Will Bowen (a complaint free world). In een oefenperiode moét je het zo doen
om die lelijke gewoonte (van klagen, van vuilnis oppikken en vuilnis dumpen) te doorbreken.
Blijven proberen, al lukt het niet meteen ..

Maar ik ga je ook vertellen wat realistisch is om een vuilniswagen-vrij-leven te bekomen ..morgen, als mijn internet een beetje meewerkt nu de internetprovider me op dieet gezet heeft. 

groetjes van uw voorlopig wat tragere coach Clark Kent,