Slow internet Superman | Mister Glass strikes again

Uw coach kan u niet precies zeggen op de hoeveelste dag van zijn uitdaging hij zit vandaag. Mijn tieners

hebben het gepresteerd om op enkele van hun vrije uurtjes méér dan 280 GB te downloaden aan games, films ..en laat me hopen no porn | no way.

Clark Kent kan proberen wat ie wilt, internetprovider heeft onze snelheid gehalveerd | punished !

Hetgeen ik nu schrijf zal u mogelijk pas over enkele jaren bereiken. Ik steek het in een fles en werp het in zee.

Vandaag ben ik niet klaagvrij, internet heeft daar niks mee te maken want mijn kids worden groot en dat ze zulke dingen doen, is een grappig verhaal en hoort bij het leerproces. 

Ook die mevrouw waar ik op wees toen ze met haar gsm voor een camionette door liep bracht me niet aan het klagen. Zij trok een schuldbewust gezicht van 'oeps, wat deed ik nu zeg'. 

Uw coach kon het niet verdragen dat Mister Glass wéér incheckte in het ziekenhuis i.p.v. naar die belangrijke afspraak te gaan. Herhaling ! Zijn oude moeder, Martha Kent, is de enige die niet ziet hoe ziek dit is , dat zij er geen leven meer door heeft. Ze haast zich 's avonds van het ziekenhuis naar huis om zijn huisdieren voor de webcam te zetten zodat hij met zijn 'kindjes' kan praten. 

Daar kwam ik nu pas achter nadat een familielid me dit vertelde. Het verhaal wordt steeds gekker, en pijnlijker.

Of ik die zogenaamde vuilniswagen (naar David Pollay) kan ontwijken ? Aartsmoeilijk, maar ik doe mijn best. Aan telefoon met Martha Kent blijf ik redelijk, dees weekend gaan we twee dagen grote kuis houden in het huis dat ze al lang had moeten verlaten. Uw coach doet ook zaken-van-zéér-lange-adem en dingen-met-weinig-tot-géén-kans-op-succes hoor. Louis Lane deed het voorstel tot opruimen dus daaraan heb ik steun. 

Vraag blijft wat er weer gaat tussenkomen zodat het weekend opruimen niet door kan gaan, dat zit er altijd in.

Morgen ga ik het hebben over dat perfectie niet het doel is !

Ik wil nu wél 21-dagen-100%-klaag-vrij zijn 
zoals voorgeschreven in de uitdaging met het paarse bandje van Will Bowen (a complaint free world). In een oefenperiode moét je het zo doen
om die lelijke gewoonte (van klagen, van vuilnis oppikken en vuilnis dumpen) te doorbreken.
Blijven proberen, al lukt het niet meteen ..

Maar ik ga je ook vertellen wat realistisch is om een vuilniswagen-vrij-leven te bekomen ..morgen, als mijn internet een beetje meewerkt nu de internetprovider me op dieet gezet heeft. 

groetjes van uw voorlopig wat tragere coach Clark Kent,

storyteller Mister Glass - Minder lijden door niet te klagen

Vandaag dag 12/ dag 2 klaagvrij / in de uitdaging om 21 dagen aan-een-stuk klaagvrij te zijn 
(a complaint free world/ Will Bowen).

Theorie kan ook kort hoor.

Wat is klagen precies ?

Klagen is een energieke uiting van pijn, verdriet, ontevredenheid.

Maar die definitie gaat ook op voor het aangeven van feiten, neen? 
Yep. Je mag gerust zeggen dat je pijn hebt, verdrietig bent of ontevreden. Het wordt pas klagen als je in herhaling valt, je toon klagerig is, je iets of iemand de schuld geeft (iemand, God, je afkomst, het weer..).

Volgens mij voel je zelf aan wanneer het een feit aanhalen is, en wanneer het (be)klagen is.

In 2012 vertelde ik over het 'schoen-incident' met Nikita Croetsjov 1953 - 1963, het schoenincident 12 oktober 1960
Vandaag put ik uit mijn eigen recente ervaring met Mister Glass. Hij ging jaren slecht om met feiten en lijdt daar onder, maar gisteren - voor het eerst in jaren van gespannen stilte - hadden Mister Glass en Clark Kent een goed gesprek met elkaar.
één gesprek maakt nog geen lente, maar deze quote lijkt me toch de essentie van dit gesprek - en daar kan ik mee leven als het menens was tenminste

Dit is zeker waar geweest in mijn leven aangezien ik vooral leer uit fouten maken en dus ook afzien, of onaangename gevolgen ervan meemaken. 

Ik heb geleerd dat als ik me weerhoud van storytelling - een verhaal maken van de zaken die ik meemaak (en dit maakt de zaken alleen maar erger) - het onplezierige opmerkelijk dragelijker is. Het effect  is minder verwoestend dan wanneer ik er over vertel, klaag, zeur, mopper, me er kwaad over maak.. neen, het is zelf dragelijk.

Als je dus leert Hoe te lijden, dan lijd je veel minder.

Ik heb het niet over graag afzien eh ! , heb het ook niet over expres afzien ! , ook niet over in een slechte situatie blijven !

Ik heb het over 'Als je afziet'. Ik hoop dat het lijden als Mister Glass je bespaard blijft, al heeft hij 't door er verkeerd mee om te gaan (in comics is hij een aartsrivaal - een kwaad genie) gedeeltelijk over zichzelf afgeroepen - of toch de impact er van.
Het gesprek van MisterGlass en Clark ging over 'het anders gaan aanpakken vanaf nu'. (niet over schuld & boete)

Lijden is als ervaring op zich al erg genoeg, laten we het zelf niet erger maken door het mes nog eens in de wonde te draaien of te sudderen.

Het werd een opmerkelijk rustigere avond in mijn brein, al maakt één goed gesprek de lente niet (het is immers oktober he)

Groetjes van uw coach Clark Kent