Assessment - psycholoog vervangt meneer pastoor

Vandaag dag 35/ 10 dagen klaagvrij was het maximum, nu weer 0 dagen in de uitdaging om 21-dagen klaagvrij zijn.

7 dagen niet geblogd, time flies when your having ..things to do.

Beste kandidaat, je hebt volgende tests voor deze stap van de competentiescreening afgewerkt. Het examen is voorbij, je mag de zaal verlaten. 

niet zoals in het filmpje

Het examen bij Selor op zondag zit er op. 200 ! aanwezigen op deze ene ! examendag. 

Wat ik hoorde, deed me sterk denken aan het rijexamencentrum - 25 jaar geleden - velen waren er reeds voor de zoveelste keer vertelden deelnemers. Ze beschreven het als een Lotto. 
ik zou dat zelf wel zien (hoogmoed?, onwetendheid?, te optimistisch?). Toen, bij het rijexamen, haalde ik mijn theoretisch en praktisch in één keer, of dat nu het geval zal zijn ?

Als je mijn blog leest weet je dat ik al enkele assessments positief aflegde, maar dat neemt niet weg dat ik me er mateloos over verbaas hoeveel vertrouwen men er in stelt. 
Al zal ik blij zijn wanneer ik het haal, maar assessments ik ben er geen fan van, en betwijfel hun nut. 
De wereld wordt overdreven gepsychologiseerd, daar verschijnen de laatste tijd mooie uitgaven over die ik als psychiatrisch hulpverlener verfrissend vind. 

Meneer pastoor is vervangen door de psycholoog wiens zegen over allerlei zaken nodig is. Psychologie is de nieuwe religie geworden (cfr. Jeffrey Wijnberg, Hoe erger Hoe beter, 2013).

Het juiste diploma en een cv geven je de toelating om aan de competentieproef deel te mogen nemen, las ik laatst. 

Euh, mijn diploma behalen deed ik mits het goed volbrengen van praktijkstages, en mijn cv geeft mijn loopbaan weer ! 
Welke competentie moet een mens dan nog bewijzen voordat hij een proefperiode mag doen ?

Mijn vorige test-psychologe was hooguit 24 !, die vervangt dan het oordeel van een jury van peers of een gesprek met het diensthoofd..

De rekentesten, abstracte testen en postbaktesten zijn alleen een zekere zaak voor bollebozen - daar reken ik mezelf met mijn gemiddeld verstand niet bij. Ik ben ook bedachtzamer geworden, een zegen in mijn werk, ik heb het dan ook lastiger met die tijdslimiet op breinbrekers. 
De persoonlijkheidstesten en situationele testen - waar ik op mijn best in ben - kunnen de bollebozen gewoon sociaal wenselijk invullen.
Wie is er dan in zijn voordeel met die assessments ?

Vandaag zit schuin voor me een jonge dame - alleen maar schoon, potent en competent volk gezien vandaag (forse competitie ! voor deze oude rot-in-het-vak). 

Tien minuten in to the test roept ze de opzichter-examinator bij zich :
"Ik kom als psychologe voor een penentiare instelling, maar dit gaat zo niet hoor." 
", deze test zou een formaliteit zijn voor een master zei men me, maar het is te moeilijk." 
(Ik verzin het niet beste lezer!)
de examinator tracht haar te kalmeren:
"Je vult het maar rustig (er zit een behoorlijke tijdsdruk op !) in en dan zie je maar hoe het resultaat is, misschien valt het beter mee dan je denkt, hou vol." 

Nou, mij stelt het ook niet gerust, de demo op de website ging prima maar dit examen is anders, je krijgt minder tijd dan men je in de demo beloofde, en is eens zo lastig (help !). Onder kandidaten hebben we het er over in het toilet, dit is absoluut niet zoals in de demo, en je wordt gepenaliseerd voor een fout antwoord ! Nou de kansen liggen gelijk denken we maar.

Ik heb mijn paarse-niet-klaagbandje (a complaint free world) maar verwisseld 

want bij thuiskomst heb ik (niet erg positief) over de test gesproken en geklaagd over de psychologe die zich bekloeg over de test. Is het immers niet de fout van uitgerekend psychologen dat we moeten leven met testen en assessments waar zij zich zelf blijkbaar te goed voor achten? 

Nu heb ik ook milde gedachten. Ik had te doen met alle kandidaten, ook met mezelf, en misschien opent dit de ogen van deze psychologe dat de bedrijfswereld doorgeschoten is op de psychologische toer 
en dat zij een verschil kan maken. Who knows. 
Ondertussen is sollicitatie big bussines.


Selor - de examenfabriek van de Federale Overheid - was weer een ervaring.
Ook al zal ik het geen compliment vinden wanneer ik het haal, ik ben benieuwd wat het werd. Een dubbeltje op zijn kant.

Misschien is het zoals de weg uit Brussel vinden ; het lijkt nergens heen te gaan en dan plots ben je op de autostrade aan de luchthaven ! Oef !

klaagvrije groeten van jouw coach Clark Kent die vandaag goed zal slapen,
morgen weer 1 dag klaagvrij

Allerzielen - Allerzieligst - Verwerken is niet noodzakelijk om te kunnen fietsen

Vandaag dag 21/ 10 dagen klaagvrij / in de uitdaging om 21 dagen aan-een-stuk klaagvrij te zijn

Zojuist gezien bij mythbusters , Lasagne kun je maken in een afwasmachine. 

In zijn boek 'Hoe Erger Hoe Beter' over provocatieve psychologie doorbreekt Jeffrey Wijnberg 23 mythes uit de psychologie. Absoluut geen anti-psychologie , meer een psychologie update.

Omdat het Allerzielen is vandaag : de noodzaak van verwerking.

De diagnose onverwerkte rouw, onverwerkt trauma, onverwerkt godweetwat is een 'handige' diagnose. Wie heeft er geen onverwerkte dinges in zijn verleden ? 
De psycholoog moet wat minder lui zijn ?

Jeffrey Wijnberg zegt dat het kunnen herbeleven van oude emoties eerder een vaardigheid van de geest is, dan een gebrek of een probleem. 

Toch blijft de traditionele psychologie zeggen dat het logisch is dat mensen vastlopen in hun leven als zij hun verleden onvoldoende verwerken.

'Je kunt pas weer vrijuit fietsen als alle reparaties aan de fiets zijn voltooid !'

Fout ! In de praktijk is het héél anders :

• mensen blijken prima op half-kapotte fietsen te kunnen rijden (denk aan studenten..)
• nog simpeler : ze kopen een nieuwe fiets (denk aan een nieuwe relatie, nieuwe job .. die alles oplost). Op die manier is de pijn ook gauw over.

Maar daar verdienen fietsenmakers en psychologen niet veel aan. 

shock - ongeloof - onmacht - verdriet - boosheid - angst - schuldgevoel doormaken én je bent er doorheen zou een noodzaak zijn. Over het algemeen maakt iedereen die stadia door, maar daarom zijn ze geen noodzaak, of is de kous daarmee af.

• een kind verliezen is nooit een afgedane zaak, en ouders willen ook niet dat het een afgedane zaak wordt
• een partner verliezen willen mensen niet gewoon te boven komen
• sommige mensen rouwen amper

die mensen vragen geen hulp voor iets dat een plaats en een positieve functie heeft in hun leven.

• sommige mensen beginnen zelf over hun rouw, misschien zit het probleem dan ergens anders en is dit een rookgordijn, of een test voor de psy.
• nogal wat cliënten willen blijven praten en hangen in rouw zodat ze hun leven geen nieuwe wending moeten geven. Dan hoort de psycholoog niet 'begripvol' te zijn of te helpen verwerken' maar hun confronteren met hun eigen vermijdingsgedrag.

Is rouw dus noodzakelijk ? 

Uw coach zou zeggen van niet altijd neen.

groetjes van coach Clark Kent